شفقنا افغانستان-خبرگزاری رشد- از دیدگاه حقوق بین الملل مؤلفه ها و اصطلاحات چون حسن همجواری، احترام متقابل، احترام به حاکمیت ملی دولت ها، عدم مداخله در امور یکدیگر و… تنظیم کننده روابط میان کشور ها است. به این مفهوم که کنوانسیون 1948 ویانا به منظور جهان عاری از دهشت و وحشت، جهان برابر با انسان های دارای حقوق مساوی و عدم دست برد به ارزش ها و هنجارهای پذیرفته شده بین المللی، جهان بدور از خصومت ها و کشمکش ها و بالاخره جهان عاری از خمپاره و بمب روی موضوعات فوق الذکر تأکید بسیار ورزیده و دولت ها را ملزم دانسته تا در امور داخلی یکدیگر مداخله ننمایند، بل تمامیت ارضی یکدیگر را محترم شمرده و به عنوان همسایه های نیک به شیشه همسایه سنگ نزنند. چیزی که امروز بدبختانه به صورت وحشتناکش نقض گردیده و کمترین ضمانت اجرائیوی ندارد.
چنانچه از مدت ها بدینسو یا بهتر بگویم از آوان شکل گیری دولت بنام پاکستان در سال 1947 در همسایگی ما، افغانستان با مشکلات عدیده ای مواجه گریده است از یکطرف معضله تاریخی دیورند و از جانب دیگر دخالت های بی جا و بی مورد این همسایه، روز و روزگار را بر شهروندان افغانستان تیره و تار ساخته و همیشه به نحوی در امور مربوط به کشور ما مداخله ورزیده است، گاهی تروریستان و انتحاریان را تربیه به این خطه اعزام، گاهی با فرستادن اجیران و مزدوران اش زیر بناهای اقتصادی و فرهنگی ما را نشانه رفته، گاهی با انفجار دادن و سوختاندن مکاتب و شفاخانه ها جلو رشد و ترقی کشور ما را گرفتند و زمانی هم با شلیک موشک هایش، تمامیت ارضی و استقلال سیاسی ما را نشانه رفته اند. چنانکه این روزها مقامات ولایت کنر از اصابت چندین فیر موشک از خاک پاکستان به آن مناطق خبر دادند ولی دولت مردان پاکستان در محافل رسمی و غیر رسمی، همواره از حسن همجواری سخن زده اند.
احترام متقابل و حسن همجواری به این معنی که دو کشور به عنوان شخصیت های حقوقی مستقل و شناخته شده به هویت یکدیگر، تمامیت ارضی یکدیگر، شهروندان یکدیگر، عرف و عنعنات یکدیگر، هنجار ها و ارزش های ملی یکدیگر و … به دیده احترام نگریسته روابط خویش را بر مبنای دو شخصیت مستقل با هویت مستقل بنا نهند، چیزی که تا اکنون از سوی همین همسایه نادیده گرفته شده اند.
به تازگی نهاد های رسانه¬یی – پژوهشی را به نام The long war journal به راه انداخته است در این پژوهش به حقایق اشاره شده که همواره دولت و شهروندان افغانسان از آن رنج برده اند این پژوهش که در صفحه فیسبوک ملک ستيز یکی از پژوهشگران سرشناس افغان، قابل دریافت است، می نویسد «سازمان استخباراتی نظامی پاکستان دارای نه شاخه عملیاتی است، یکی از این شاخه ها، استخبارات درون استخبارات نام دارد، این شاخه مهمترین و مهیب ترین برنامه های استخباراتی پاکستان را راه اندازی می کند، شبکه حقانی از همین شاخه تغذیه می شود.
این گزارش می افزاید؛ این شبکه دوازده عملیات خطرناک دهشت افگنانه را علیه قوای مسلح افغانستان و تأسیسات جامعه جهانی در افغانستان انجام داده است.
اهداف اصلی این شاخه را تضعیف نیروهای رزمی افغانستان تشکیل می دهد این شاخه عملیاتی از هر نوع پیگرد حقوقی در پاکستان برائت حاصل می کند. مهم تر این که این شاخه آی اس آی، شورای کویته طالبان را رهبری می کند. این شورا برنامه های چون حمله بر هوتل انترکانتینینتال، سفارت امریکا، سفارت هندوستان، هوتل سرینا و سازمان حمایت از پناهندگان را عهده مند می باشد. دورنمای استراتیژیک این شاخه را ترویج ذهنیت نفرت گرایی ضد نیروهای بین المللی در افغانستان تشکیل می دهد. این اصل سبب تضعیف سیاست خارجی افغانستان شده واین سیاست را در گرو برنامه های استخبارات پاکستان قرار می دهد
ولی، مقامات آن کشور مکرراً از این اقدامات انکار ورزیده و ظاهراً خود را متعهد به مبارزه با دهشت افگنی می دانند، چنانچه در نشست سه جانبه که در انقره میان رهبران سه کشور (افغانستان، پاکستان و ترکیه) در این اواخر تدویر یافته بود، طرفین به مبارزه مشترک با هراس افگنی تأکید نمودند.
نویسنده:جمشید آرش/خبرگزاری رشد
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com