شفقنا افغانستان-نگاهی به برخی سرمقاله های روزنامه های امروز چاپ کابل
کاهش ۵۰ درصدی کمکهای بخش توسعه یی امریکا برای افغانستان، سرخط های نخست وسرمقاله های شماری از روزنامه های امروزکابل را به خود اختصاص داده است.
کانگرس ایالات متحده امریکا روز جمعه اعلام کرد که کمک های غیرنظامی این کشور برای افغانستان را ۵۰ درصد کاهش داده است، این خبر با نگرانی های جدی از سویی حلقات مختلف در داخل افغانستان همراه شد.
جامعه مدنی افغانستان و نهادهای حامی سکتورخصوصی و سرمایه گذاری به این باور اند که این اقدام امریکا درحقیقت نشانه خشم امریکا را نسبت به لج بازی های حامدکرزی در راستایی امضای توافقنامه ی امنیتی کابل- واشنگتن نشان می دهد و اگر توافقنامه امضا نشود کشور به بحران کشانیده خواهد شد.
روزنامه هشت صبح:
سرمقاله اش تحت عنوان، “کاهش و؛ سرخط زنگ خطر جدی” به همین موضوع اختصاص یافته است.
سرمقاله نویس هشت صبح به این باور است که کاهش کمکهای امریکا به افغانستان انگیزه سیاسی دارد.
نویسنده تصریح کرده است؛ ” دوام تنش میان ارگ و کاخ سفید در پیوند به امضای سند همکاریهای امنیتی و دفاعی، سبب شده است که کنگره امریکا به اختصاص پول بیشتر به افغانستان، علاقهمند نباشد.”
بیشترین پروژه های توسعه یی در افغانستان از سویی اداره توسعهای ایالات متحده امریکا در سال های گذشته تمویل می شد، اما در صورت قطع شدن این کمک نگرانی های وجود دارد که بخش های، بهداشت، آموزش وپرورش، کشاورزی و بازسازی با مشکلات جدی روبروخواهند شد.
سرمقاله نویس هشت صبح تاکید کرده است؛ ” در وضعیتی اقتصادی که ما قرار داریم، کاهش یک درصد کمک فاجعه است، چه رسد به پنجاه درصد آن. متاسفانه وضعیت به سمتی روان است که ما از حمایت امریکا و متحدان آن، در شرایطی که به آن سخت نیاز داریم، محروم میشویم. این هشداری است که هر روز برای ارگ داده میشود، اما بهنظر میرسد که رییسجمهور کرزی، به این هشدارها چندان وقعی نمینهد. ما یک اقتصاد مصرفی وابسته استیم. با تاسف که در دهسال گذشته هیچ نوع اندیشه و فکری برای توسعهی اقتصادی کشور و ایجاد یک اقتصاد پویا و تولیدی، مطرح نشد.”
هشت صبح در ادامه نوشته است؛ ” حکومت آقای کرزی فاقد اندیشه و فکر برای توسعه اقتصادی بود. اسنادی مثل استراتژی توسعه ملی افغانستان هم موارد بسیار کلی را در بر دارد و بیشتر توسط متخصصان خارجی، ترتیب شده است. این وضعیت سبب شد که در این دوازده سال، به کمکهای خارجی بیشتر متکی شویم. در چنین وضعیتی کاهش کمکهای خارجی، معنای دیگر غیر از تعطیلی پروژهها، تنقیص تشکیلات شرکتها، بیکاری و آسیب دیدن اقتصاد خانوادهها ندارد.”
ارگ باید در محاسبههایی که کرده است، کاهش کمکهای خارجی را به هم مورد نظر قرار دهد. این درست است که از دوستان بینالمللی خود ثبات بخواهیم، اما باید متوجه این نکته هم باشیم که وضعیت به سمتی نرود که از حمایتهای مالی و امنیتی بینالمللی محروم شویم. وقتی امریکاییها هشدار میدهند که کمکهایشان را قطع میکنند، باید هشدارشان را جدی بگیریم.
روزنامه افغانستان
نیز در مطلبی به موضوع کاهش ۵۰ در صدی کمک های غیرنظامی امریکا به افغانستان پرداخته و نوشته است، در عنوان نوشته” در برابر کاهش کمک های خارجی چه تدابیری اندیشیده شده است؟!”
به باور نوسنده مطلب، ” در ده سال گذشته به رغم آنکه فرصت های مناسبی فراروی دولت افغانستان قرار داشت تا بتواند با تدابیر لازم وابستگی های افغانستان به کمک های خارجی را کاهش دهد اما در عمل نه تنها چنین نشد که فرصت سوزی ها و ضعف مدیریت در افغانستان عملا کشور را در شرائطی قرار داده است که اکنون با اعلام کاهش کمک های آمریکا به افغانستان نگرانی ها افزایش یافته است.”
روزنامه به نقل ازقربان حقجو رئیس اتاق تجارت افغانستان نوشته است؛” کاهش پنجاه درصدی کمک های ملکی امریکا به افغانستان روند رشد اقتصادی کشور را شدیدأ متأثر خواهد ساخت و افغانستان در حال حاضر بدون کمک های جامعه جهانی حتی قادر به فراهم سازی بودجه عادی و انکشافی اش نیست.”
نویسنده این مطلب تصریح کرده است ؛ “کاهش کمک های آمریکا به افغانستان ارتباط مستقیم با مسئله تعلل ها در امضای پیمان امنیتی دارد به گونه ی که ادامه بن بست ها در این زمینه آمریکایی ها را نسبت به افغانستان دلسرد کرده است.”
به باور نویسنده؛ ” افغانستان در شرائط کنونی بیش از همه در بخش امنیت که مهمترین مسئله افغانستان است به شدت نیازمند و وابسته به کمک های خارجی است. طبیعی است که مشکلات امنیتی می تواند تمامی برنامه های انکشافی و زیر ساختی را نیز با چالش هایی جدی مواجه سازد.”
نویسنده مدعی شده است که دولت مردان افغانستان نه قادر اند از فرصت ها و بسترهای موجود افغانستان برای کاهش وابستگی های افغانستان بهره برداری نمایند و نه حاضر اند همکاری های کشورهای دیگر را در این زمینه درست مدیرت نمایند. ده سال گذشته فرصت مناسبی بود برای تدوین و اجرای برنامه ها و طرح های کلان ملی در راستای کاهش وابستگی های افغانستان به کمک های جهانی. اما در مقام عمل متاسفانه نه تنها در این سالها ما شاهد کاهش وابستگی های خارجی افغانستان نبودیم بلکه می توان گفت بدلیل افزایش نیازمندی های افغانستان در سالهای اخیر به همان میزان وابستگی های این کشور نیز بیش از پیش افزایش یافت.”
“مسئولان بجای آنکه برای بهبود وضع اقتصادی افغانستان که می توانست با مدیریت قوی و توانمند تحقق یابد، در عمل آشفته بازاری را در حوزه اقتصاد افغانستان حاکم کرده اند که اکنون بیشتر باندهای مافیایی بر اقتصاد این کشور مسلط اند و به باور برخی کارشناسان این باندهای مافیایی از قدرت و اتوریته سیاسی نیز در کشور برخوردار اند. این نشان میدهد که دولت افغانستان و مسئولین حوزه اقتصادی دولت دراین سالها به شدت ضعیف عمل کرده اند.”
روزنامه آرمان ملی
نیز سرمقاله اش را به همین موضوع اختصاص داده و در عنوانی نوشته است، ” کنگره محترم امریکا! مردم افغانستان چه گناه دارند.“
سرمقاله نویس آرمان ملی هم به این باور است؛ “کاهش مساعدت های امریکا نسبت به افغانستان با کشمکش و جنجال امضای پیمان امنیتی رابطه مستقیم دارد، زیرا کارل لیون، یک عضو سنای امریکا در ملاقات اخیرش با حامد کرزی گفته بود که چگونگی تداوم کمک های امریکا به افغانستان وابسته به امضای پیمان امنیتی است.”
به باورسرمقاله نویس آرمان ملی، تاوان تاخیر در امضای توافقنامه ی امنیتی را تنها شهروندان افغانستان می پردازن، زیرا این مردم هستند که به کمک های بیرونی نیاز جدی دارند نه ارگ نشنینان و اطرافیان آقای کرزی؛ ” آن عده از مقاماتی که از پول های باد آمده و نا مشروع، کیسه های شان را پر ساخته اند، هیچگاه نگرانی از آیندۀ شان را ندارند و آن ها در کشور های بیرونی از جمله دبی و ترکیه پیشاپیش سرمایه گذاری کرده اند و غم امضای پیمان امنیتی را ندارند.”
نویسنده تصریح کرده است؛ ” کنگره امریکا بالای مردمی فشار می آورد که مردم امریکا را دوستان شان می دانند و خواهان روابط بر مبنای منافع ملی شان با امریکا هستند.”
“با توجه به این ملاحظات، کنگره امریکا باید در کاهش مساعدت آن کشور نسبت به مردم افغانستان تجدید نظر کند زیرا بسیاری از نهاد های سیاسی و گروه های اجتماعی که از مردم افغانستان نماینده گی می کنند با امضای پیمان امنیتی توافق دارند و نمی خواهند آنها حامی بین المللی شان را در شرایط حساس کنونی کشور از دست دهند. پس نباید کنگرۀ امریکا تمام پوستین را آتش بزند و خواست و نظر بیشتر مردم افغانستان را نادیده بگیرد. “
روزنامه ماندگار:
به نقل از اعضای جامعه مدنی افغانستان در گزارشی نوشته است، ” نهادهای مدنی به رییسجمهور: هشدارهای امریکا را جدی بگیرید”
در گزارش روزنامه ماندگار آمده است؛ ” مسوولان برخی نهادهای جامعه مدنی کشور میگویند که حامد کرزی در قسمت امضای پیمان امنیتی با امریکا بهانهگیری نکند و هرچه زودتر این پیمان را به امضا برساند.”
به نوشته ماندگار به نقل از اعضای جامعه مدنی؛ ” عدم امضای پیمان امنیتی از سوی کرزی باعث شده تا امریکا کمکهای غیر نظامی خویش به افغانستان را پنجاه درصد کاهش دهد.”
اعضای جامعه مدنی با نگرانی گفته اند؛ “ افغانستان در حال حاضر در یک مرحله حساس تاریخی قرار دارد، از یک طرف انتخابات را پیشرو داریم و از سوی دیگر نگرانیهای جدی در مورد وضعیت حقوق بشر در کشور وجود دارد و در چنین حالتی اگر پیمان امنیتی با امریکا به امضا نرسد، افغانستان بحرانهای خطرناکی را در عرصههای مختلف تجربه خواهد کرد.”
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com