شفقنا افغانستان (خبرگزاری شیعیان افغانستان) – “کلیپ های تصویری منتشر شده از سوی عناصر وابسته به گروه داعش یا همان دولت اسلامی در عراق و شام، نشان دهنده ارتکاب جنایت های بسیار خشونت باری از سوی آنها می باشد، در نتیجه رویارویی با این گروه به معنای رویارویی با افرادی است که با ادعای تلاش برای بازگرداندن حقوق مسلمانان و پشتیبانی از اسلام، به هر جنایت هولناکی از سر بریدن و به تصوير کشاندن صحنه های نفرت انگیز گرفته تا قتل و خونریزی، دست می زنند.”
به گزارش شفقنا، “فاق منیف”، نویسنده، روزنامه نگار و تحلیلگر عریستانی در مقاله ای تحلیلی که تحت عنوان “داعش، نسخه خطرناکتر القاعده” در شماره اخیر روزنامه فرا منطقه ای “الشرق الاوسط” منتشر شده، با اشاره به فعالیت گسترده گروه تروریستی “دولت اسلامی در عراق و شام” در کشورهای عراق و سوریه، این گروه را در بسیاری از زمینه ها از جمله محدودیت اندیشه و کوته فکری شبیه به گروه تروریستی “القاعده” دانسته، اما با این حال تاکید کرده که “داعش” خطرناکتر و افراطی تر از “القاعده” به شمار می آید، جایی که در مقاله خود آورده است:
«از جمله سختی های پیش رو هنگام مبارزه با ويروس های واگیردار این است که پیش از کنترل و کاهش خطرات ناشی از آنها، گونه جدیدی از این ويروس ها شیوع پیدامی کنند که احتمال دارد خطرناک تر و سرسخت تر از گونه پیشین باشند، چرا که این گونه ویروس ها جهش هایی ژنتیکی به خود می بینند که باعث می شوند ابزارهای به کار رفته و واکسن های مورد استفاده در جریان مبارزه با گونه های نخست آنها، طی مبارزه با گونه های جدید بی فایده باشند.
در همین راستا می توان گفت که “داعش” یا همان “دولت اسلامی در عراق و شام” که مدتی است پا به عرصه وجود گذاشته، همان جهشی است که از میان تفكرات گروه “القاعده” بیرون آمده و توسعه یافته، به گونه ای که تبدیل به غولی شده که تمامی افراد و اشیای اطراف خود را تهدید می کند.
کلیپ های تصویری منتشر شده از سوی عناصر وابسته به “دولت اسلامی در عراق و شام” نیز حاکی از بروز نشانه های ارتکاب جنایت های بسیار خشونت بارتر از پیش می باشد و در نتیجه رویارویی با این گروه به معنای رویارویی با افرادی است که به ارتكاب هر جنایتی عادت دارند از جمله سر بریدن و انتشار تصاویر آن، به تصوير کشاندن جنایت های نفرت انگیز و افتخار کردن به آن و همچنین تمایل به خونریزی که نشان دهنده بی رحمی این افراد بوده که ادعا می کنند برای بازگرداندن حقوق و پشتیبانی از اسلام و مسلمانان در تلاش هستند.
در واقع این عناصر وابسته به “دولت اسلامی در عراق و شام” در محیطی آموزش دیده اند که در آن، از آنها خواسته شده در برخورد با دوستان نیز به شرع و عقل رجوع نکنند، بنابراین پرسشی که در اینجا مطرح می شود این است که در آن هنگام برخورد این عناصر با افرادی که آنها را دشمن خود می پندارند، رفتار آنها چگونه خواهد بود؟!
در همین راستا، “ایمن الظواهری”، رهبر کنونی گروه “القاعده” که می بایستی رهبر و فرمانده “دولت اسلامی در عراق و شام” نیز باشد، نخستین دوست این گروه جدید به شمار می آید که با تغییر موضع آنها در قبال خود روبرو شده است، جایی که “ابوبکر البغدادی”، رهبر “دولت اسلامی در عراق و شام” با درخواست “ایمن الظواهری” جهت منحل کردن این گروه و بسنده کردن به “دولت اسلامی عراق”، مخالفت کرد.
در واقع وضعیت کنونی “دولت اسلامی در عراق و شام” بیشتر شبيه به داستان فیلم هایی است که در آغاز تصاویر کارشناسانی را نشان می دهند که در کارخانه های خود در حال ساخت موجودات و یا ربات های آهنی دارای قدرتی فوق العاده برای نابودسازی هستند، اما داستان اصلی فیلم هنگامی آغاز می شود که این موجودات و یا ربات ها از کنترل خارج شده، در ابتدا سازندگان خود را به قتل می رسانند و پس از آن نیز از کارخانه خارج می شوند تا هر چیزی را که ببیند، نابود کنند.
در همین راستا، باید گفت که چیزی شبیه آنچه گفته شد پیشتر برای گروه “اخوان المسلمين” روی داده، جایی که “حسن البنا”، رهبر پیشین این گروه در سال 1936 میلادی یک سرویس مخفی و ویژه را به وجود آورد تا به مقابله با دشمنان مصر و دين اسلام در این کشور بپردازد، اما این سرویس از کنترل خارج شد و از دستورات موسسان خود سرپیچی کرد و کار به جایی رسید که به گفته شيخ “محمد متولی الشعراوی”، روحانی و مفسر فقید مصری، “عبدالرحمن السندی”، مسئول سرویس مخفی گروه “اخوان المسلمين”، شخص “حسن البنا” را هل داده و رهبر وقت این گروه تنها با تکیه بر همراهان خود توانسته تعادل خود را حفظ کند و به زمین نیفتد.
پس از آن نیز، قدرت گرفتن و سرپیچی های سرویس مخفی گروه “اخوان المسلمين” به رهبری “عبدالرحمن السندی” به حدی رسید که در دوران “محمد البنا” هیچ کس نمی توانست در برابر آن بایستد، اما در دوره رهبری قاضی “حسن اسماعيل الهضيبی” بر این گروه، وی پس از برگزاری نشستی با اعضای دفتر ارشاد “اخوان المسلمین” و هیئت موسسان، تصمیم گرفت “عبدالرحمن السندی” را برکنار کند و سرویس مخفی تحت رهبری وی را نیز منحل سازد.
از سوی دیگر، “دولت اسلامی در عراق و شام” هر چند از گروه “القاعده” جدا شده و به صورت مستقل فعالیت می کند، اما دارای همان ژن های مشابه و ویژگی های به ارث برده از این گروه می باشد، جایی که “داعش” نیز همانند “القاعده” از محدودیت اندیشه و کوته فکری رنج می برد و این مسئله باعث شده به شکاری آسان برای سرویس های اطلاعاتی دشمنان خود تبدیل شود و شکافی همانند شکاف های فنی به شمار آید که دشمنان از طریق آن در میان انقلاب های عادلانه نفوذ کرده تا انقلابیون را در دستیابی به اهداف خود ناکام بگذارند و آنها را با درگیری های میان گروه های انقلابی سرگرم کنند.
در واقع دشمنان از جاه طلبی های گروه هایی همچون “دولت اسلامی در عراق و شام” جهت دستیابی به قدرت و همچنین تحریک پذیری رهبران گروه های این چنینی نهایت بهره را می برند تا آنها را به درگیری های مسلحانه در میان خود بر سر دستیابی به منافع و اهداف مورد نظرشان وادار کنند.
بنابراین باید گفت که “دولت اسلامی در عراق و شام” بیشتر از هر فرد و گروه دیگری شایستگی تشكر و قدردانی نظام “بعث” حاکم در سوریه و هم پیمانان آن یعنی “حزب الله” لبنان و نظام حاکم در ايران را دارد، چرا که این گروه از بدو تاسیس خود، از طریق جنگ و درگیری با سایر گروه ها، خیانت به آنها و کشتن نیروهایشان، نپذیرفتن آشتی و سازش و تلاش های صورت گرفته برای برقراری آن و همچنین مخالفت با دادرسی نزد کمیته های مشروع جهت حل اختلافات با سایر گروه ها، جهان را سرگرم خود ساخته است.
در نتیجه، شکی در این نیست که تصویر جنگ و درگیری در سوریه تغیير یافته و درگیری میان نیروهای “ارتش آزاد سوریه” و نیروهای نظامی این کشور با درگیری گروه های مختلف مخالف نظام حاکم در سوریه در میان خود و همچنین درگیری ناهماهنگ این گروه ها با نیروهای دولتی جایگزین شده است.
در واقع باید گفت که مخالفان سوری در حال حاضر به جای یک دشمن، با دو دشمن یعنی نظام “بعث” حاکم در این کشور و گروه های تروریستی روبرو هستند و این در حالی است که پیروزی هر کدام از این دو دشمن مخالفان سوری، خطری بر علیه کشورهای همسایه آن به شمار می آید.
بر این اساس، اوضاع سوریه دچار تغییر شده و در شرایط کنونی، مخالفان سوری به جای پرداختن به سرنگونی نظام حاکم در این کشور و متوقف ساختن جاه طلبی های هم پیمانان آن، توجه خود را معطوف چگونگی پاکسازی صحنه درگیری ها در سوریه از خارجی های دخالت کننده ساخته اند به امید آنکه بتوانند بار دیگر اعتماد جهانیان نسبت به قیام مردم این کشور جهت دستیابی به آزادی را به دست آورند.
هر چند که فرآیند پاکسازی سوریه نیازمند تلاشی گسترده جهت بازگرداندن غول (دولت اسلامی در عراق و شام) به چراغ خود با کمترین زیان ممکن می باشد، اما با این حال، کنترل “داعش” در حالی که در مرحله رسیدن به بلوغ و رشد به سر می برد، بسیار بهتر از آن است که این گروه را به حال خود رها کرد تا به پختگی برسد و با گستردگی و پراکندگی خود، به جای نظام حاکم در سوریه، چندین کشور دیگر را مورد هدف قرار دهد.
در پایان باید گفت که بدون شک افراد بازگشته از خاک سوريه با تفكراتی برگرفته از “دولت اسلامی در عراق و شام” بسیار خطرناک تر از افرادی خواهند بود که با تفکراتی برگرفته از گروه “القاعده” از خاک افغانستان برگشتند.»
ترجمه از “شفقنا”
انتهای پیام