خبرگزاری شفقنا افغانستان- برگزاری کنسرتی در کابل، تحت عنوان صلح، خبر تکان دهنده ای بود که در این هفته، اذهان عده زیادی را به خود معطوف کرد.
تکان دهنده بودن خبر برگزاری این کنسرت، در نحوه برگزاری آن و حرکاتی بود که توسط شرکت کنندگان و برگزار کنندگان آن انجام گرفت.
براساس شنیده ها، در این کنسرت ، زنان و مردان حاضر در محفل، به صورت مشترک به رقص و پایکوبی پرداخته و از صلح و روند صلح، با اعمال خلاف شرع و خلاف عرف و فرهنگ مردم افغانستان تجلیل کرده اند.
در کشوری که هنوز از جای جای آن، بوی معطر شهدایی می آید که به نام اسلام و قرآن به شهادت رسیده اند و مردم آن خود را مسلمان و مقید به پیروی از شریعت محمدی(ص) می دانند، رقص و پایکوبی مختلط زن و مرد، یک فاجعه به حساب می آید.
البته انتظار می رفت که تهاجم فرهنگی که اندیشه دینی مردم را هدف قرار داده است، ، آرام آرام جامعه را به ورطه فساد بکشاند، اما هرگز گمان نمی رفت که شعله های بی دینی و لاابالی گری، به این زودی دامنگیر افغانستان و مردم آن شود.
با برگزاری این کنسرت خلاف شرع، سوال اصلی این است که آیا صلح، با رقص پایکوبی و آواز خوانی در کشور به وجود خواهد آمد؟ اگر به راستی با تجاهر به فسق علنی می توان در کشور صلح ایجاد کرد، پس چرا در سالیان گذشته از این نسخه برای آوردن صلح در کشور استفاده نکرده ایم؟ و اگر با این رویکرد وقیحانه آوردن صلح ممکن نیست، پس چرا در یک کشور اسلامی که میراث دار یک میلیون شهید است، کنسرت بی شرمی و بی حیایی به نام صلح برگزار می شود؟
هرچند که برگزاری این کنسرت، شرم آور؛ هزاران سوال بی پاسخ را در مورد اهداف برگزار کنندگان آن مطرح می سازد، اما قبل از همه باید از وزارت اطلاعات و فرهنگ کشور پرسید که با چه مجوزی، در یک کشور صد در صد اسلامی، سخیف ترین مراسمها برگزار می شود و این وزارت هم، هیچ واکنشی نسبت به آن نشان نمی دهد؟
عجیب تر از این بی توجهی وزارت اطلاعات و فرهنگ، سکوت وحشتناک علمای دینی نسبت به این دین ستیزی علنی است. علمای دینی باید بدانند که چنین حرکاتی، آغازی بر دین ستیزی برهنه و علنی دشمنان مکتب و آیئن ماست و سکوت علمای دین در این باره، نه تنها سکوت در برابر این خلاف شرع که به نوعی یاری دادن دین ستیزان است.
از سوی دیگر، شورای عالی صلح که ریاست آن را فرزند شهید بزرگوار (شهید ربانی) به عنوان رهبر جهاد ضد روسی و مقاومت عدالت طلبانه مردم افغانستان به عهده دارد نیز سکوت مرگباری اتخاذ کرده است.
آیا شایسته نیست که اعضای شورای عالی صلح به عنوان کسانی که دغدغه دین دارند و از آدرس دین، در پی آوردن صلح هستند، نسبت به بی دینی صورت گرفته تحت عنوان صلح واکنش نشان دهند؟
عکس العمل های جدی وزارت اطلاعات و فرهنگ، علمای دینی و شورای عالی صلح در برخورد با عاملان این کنسرت وقیحانه، یقینا می تواند مرهم قلبهای بازماندگان شهدا و مردم متدین افغانستان باشد.
نویسنده: فردین زرین
انتهای پیام
