شفقنا (پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه) – “هر چند که گروهی از راهبان افراط گرای بودایی مسئول شعله ور ساختن آتش خشونت ها علیه اقلیت مسلمان روهینگیا هستند، اما مسئولیت بخشی از این خشونت ها نیز بر عهده دولت ميانمار است، چرا که با وجود تعهد علنی مبنی بر دفاع از حقوق بشر و گسترش دموکراسی و قانونمداری، نه تنها اقدامی واقعی جهت مقابله با خشونت و جلوگیری از گفتمان تنفر در این کشور اتخاذ نکرد، بلکه قانون اجبار خانواده های مسلمان به داشتن تنها دو فرزند را به مرحله اجرا گذاشته و ضمن مخالفت با قطعنامه سازمان ملل متحد جهت بازگردادن حق شهروندی به اقلیت روهينگیا، این سازمان را به مداخله در حاکمیت ملی خود متهم کرد.”
به گزارش شفقنا، روزنامه آمریکایی “نیویورک تایمز” در گزارشی تحت عنوان “واقعیت های پشت پرده خشونت علیه مسلمانان در میانمار” که ترجمه آن به زبان عربی در شماره اخیر روزنامه اماراتی “البیان” منتشر شده، با اشاره به حملات گسترده بودایی های افراطی میانمار علیه اقلیت مسلمان “روهینگیا” در این کشور که به کشته شدن صدها تن از آنها و فرار صدها هزار تن دیگر از خانه و کاشانه خود منجر شده، بر اقدام فوری دولت میانمار جهت دفاع از حقوق مسلمانان این کشور از جمله حق شهروندی و همچنین رساندن کمک های بشردوستانه به اردوگاه های ویژه این اقلیت و بازخواست عاملان خشونت ها علیه آنها تاکید کرده، جایی که در این گزارش آمده است:
«احساسات ضد مسلمانان در میانمار، پیشرفت این کشور در زمینه دموکراسی در پی کناره گیری رسمی نظامیان از قدرت در سال 2011 میلادی را تهدید می کند، جایی که در ماه های ژوئن و اكتبر سال 2012 میلادی، حوادث خونین در ایالت “راخين” در غرب ميانمار بر علیه اقلیت مسلمان “روهينگیا”، به کشته شدن ده ها تن از آنها و فرار هزاران تن دیگر از خانه و کاشانه خود منجر شد.
در همین حال، در ماه اكتبر گذشته نیز در حوادث خونبار دیگری در میانمار، گروه های سرکش و خشنی اقدام به حمله به اقلیت مسلمان این کشور کرده که در نتیجه آن، شمار زیادی از مسلمانان جان خود را از داست داده و شمار بسیار اندکی از بودایی ها نیز کشته شدند.
این در حالی است که صدها هزار تن از مسلمانان ميانمار که کشوری با اکثریت بودایی به شمار می آید، در نتیجه خشونت های خونین مجبور به مهاجرت از این کشور شده و با وجود آنکه بیشترشان تلاش کردند تا به بنگلادش یا مالزی پناهنده شوند، اما هزاران تن از آنها در نهایت مجبور شدند به سکونت در اردوگاه هایی در داخل خاک میانمار تن دهند، جایی که در آنجا عملا تبدیل به افراد زندانی شده و از رسیدن گروه های فعال در زمینه کمک های بشر دوستانه به این اردوگاه ها نیز ممانعت به عمل آمد.
هر چند که گروهی از راهبان افراط گرای بودایی معروف به “گروه 969” به رهبری راهبی به نام “آشين ويراتو”، مسئول شعله ور ساختن آتش خشونت های دیوانه وار علیه اقلیت مسلمان “روهینگیا” هستند، اما مسئولیت بخشی از این خشونت ها نیز بر عهده دولت ميانمار است، چرا که با وجود تعهد علنی مبنی بر دفاع از حقوق بشر و گسترش دموکراسی و قانونمداری، این دولت نه تنها اقدامی واقعی جهت مقابله با خشونت و یا جلوگیری از گفتمان تنفر در این کشور اتخاذ نکرد، بلکه در ماه مه گذشته نیز، قانون اجبار خانواده های مسلمانان “روهینگیا” به برخورداری از تنها دو فرزند که از سال 1994 میلادی پیگیری می شود، را عملا به مرحله اجرا گذاشت، قانونی که نقض آشکار ابتدایی ترین حقوق انسانی اقلیت مسلمان “روهینگیا” به شمار می آید.
در همین حال، “آنگ سان سوچی”، رهبر مخالفان دولت میانمار و برنده جایزه صلح “نوبل” نیز که پیش بینی می شود در انتخابات ریاست جمهوری این کشور در سال 2015 میلادی نامزد شود، به صورت فاجعه باری در قبال حملات گسترده بودایی های افراطی علیه مسلمانان “روهینگیا” سکوت اختیار کرده و بدتر از آن، اتهامات وارده در گزارش مفصل سازمان “دیده بان حقوق بشر” (HRW) در ماه آوریل گذشته مبنی بر اینکه اقلیت “روهينگیا” در میانمار در معرض پاکسازی نژادی قرار گرفته اند، را رد کرد.
از سوی دیگر، سازمان ملل متحد در 21 نوامبر گذشته قطعنامه ای تصویب کرد که در آن از دولت ميانمار می خواست به اقلیت “روهينگیا” حق شهروندی که بر اساس یک قانون صادر شده در سال 1982 میلادی از آنها سلب شده، را بازگرداند، اما دولت میانمار ضمن مخالفت با این قطعنامه، سازمان ملل متحد را به مداخله در حاکمیت ملی خود متهم کرد.
در پایان باید گفت که “تين سين”، رئیس جمهوری میانمار باید هر چه زودتر دست به کار شود تا تحقيقاتی در مورد نقض حقوق مسلمانان اقلیت “روهينگیا” صورت پذیرد و ناقضان حقوق آنها مورد بازخواست قرار گیرند، گروه های فعال در زمینه کمک های بشردوستانه اجازه یابند به اردوگاه های در بر گیرنده این اقلیت وارد شوند و همچنین حقوق اولیه از جمله حق شهروندی مردمانی که خود و نیاکانشان برای چندین نسل پیاپی در خاک این کشور زندگی کرده اند، مورد احترام قرار گیرند.»
ترجمه از “شفقنا”
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com
