شفقناافغانستان-آینده گفت و گو های صلح افغانستان و نقش دولت جدید آمریکا در صحنه سیاسی افغانستان، موضوعی بسیار مهم در میان کارشناسان و سیاسیون افغانستان در شرایط فعلی می باشد.
اما آنچه که استنباط می شود بسیاری از سیاسیون و کارشناسان افغانستان از عملکرد دولت ترامپ در مقابل طالبان و امضاء توافق نامه با این گروه دل خوشی ندارند و نقش عناصری نظیر زلمی خلیلزاد نماینده ویژه آمریکا در ارتباط با صلح افغانستان را بسیار مخرب و در جهت تضعیف حکومت و بسیاری از بنیان های دموکراسی می دانند.
کوتاه نیامدن طالبان و سیاست مذاکره همزمان با جنگ شدید، باعث ناامیدی حکومت افغانستان و مردم از این گفتگوها شد.
در همین راستا هادی رحیمیزاده؛ مشاور سیاسی معاون دوم رییس جمهوری و از کارشناسان سیاسی کشور در گفتگو با خبرگزاری شفقنا افغانستان، سیاست ترامپ در مورد صلح افغانستان را ناکام خواند و ابراز امیدواری کرد که بایدن اشتباه ترامپ را تکرار نخواهد کرد و همچنین دولت افغانستان در نبود خلیلزاد میتواند نقش بهتری در روند صلح بازی کند.
با وجود اینکه ترامپ به دنبال استفاده انتخاباتی و شخصی از گفت و گوهای صلح افغانستان بود اما با اینهم نتوانست در انتخابات رای بیاورد.
«ترامپ میخواست از رهگذر صلح با طالبان، ژست یک رهبر ملی موفق را بگیرد و هم یک تهدید را تبدیل به فرصت سازد و از آن در تبلیغات انتخاباتی خود استفاده کند و در راستای تحقق اهداف خود، به طالبان اعتماد به نفس بخشید و بر دولت افغانستان نیز فشا وارد کرد.
رحیمیزاده همچنین افزود: «ترامپ در حالی که احتمال غلبه طالبان بر دولت افغانستان را بیان می کرد، با تحت فشار قرار دادن کابل امتیازات بسیار زیادی به طالبان داد که نمونه آن را در آزادی ۵۰۰۰ زندانی طالبان دیدیم. زندانیانی که جرمهای سنگینی داشتند و پس از آزادی بسیاری از آنها به میدان جنگ برگشتند.»
حذف خلیلزاد
رحیمیزاده در بخشی دیگر از صحبت های خود افزود: در دولت جوبایدن، زلمی خلیلزاد؛ نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان حضور نخواهد داشت و دولت جدید ایالات متحده اشراف کامل بر روند صلح خواهد داشت و حکومت افغانستان در نبود خلیلزاد نقش بهتری میتواند در روند صلح داشته باشد و رییس جمهورغنی از رفتن ترامپ خوش حال به نظر میرسد و این موضوع را می توان از لحن برخی افراد نزدیک به وی مشاهده کرد.
وی همچنین تاکید کرد که «دولت افغانستان در نبود خلیلزاد در گفتگوهای صلح بهتر میتواند نقشآفرین باشد، توجه و اعتماد امریکا را به خود جلب کند.»
صلح مورد قبول دولت بایدن
رحیمیزاده ضمن تاکید بر این موضوع که دولت جدید آمریکا نیز به دنبال صلح در افغانستان است، اظهار داشت: «بایدن تنها از صلحی حمایت خواهد کرد که تأمین کننده اهداف منطقهای و بین المللی امریکا باشد.
صلحی میتواند اهداف امریکا را در افغانستان تامین کند که مورد قبول همه طرفهای سیاسی و قومی باشد، در غیر آن، منجر به هرجومرج سیاسی میشود.
و در نبود صلح پایدار، افغانستان دوباره به لانهها تروریستها تبدیل خواهد شد و سرانجام امنیت امریکا بار دیگر به خطر مواجه خواهد شد.
تداوم حمایت آمریکا از افغانستان
این فعال سیاسی میگوید، دولت ترامپ برای خروج از افغانستان عجله داشت؛ اما بایدن و دموکراتها بر خلاف ترامپ در خروج نیروهای آمریکایی شتاب نمیکنند و روند صلح را با احتیاط و تأمل بیشتری دنبال خواهند کرد.
وی همچنین افزود: «آمریکا در افغانستان هزینههای انسانی و مالی زیادی خرج کرده و بدون حصول نتیجه دلخواه، عرصه را به نفع رقبای منطقهای و بینالمللی خود ترک نخواهد کرد. بنابراین، به حمایت های مالی و سیاسی خود از دولت کنونی افغانستان ادامه خواهد داد.»
سیاست اعتدالی و تعاملی دموکراتها
رحیمیزاده با مقایسه سیاست خارجی جمهوری خواهان امریکا و دموکرات ها طی چند سال گذشته میگوید: «دموکراتها نسبت به جمهوریخواهان در سیاست خارجی معتدلتر عمل میکنند. مثلا اوباما با ایران به برجام رسید. کلینتون مذاکرات صلح فلسطینیها-اسرائیل را تا شکلگیری حکومت خودگردان فلسطین پیش برد؛ ولی ترامپ از برجام خارج شد و تحریمهای شدیدی را علیه ایران به اجرا گذاشت و در فلسطین هم سفارت امریکا را از تلآویو به بیتالمقدس انتقال داد.»
به باور رحیمیزاده سیاست تعاملی و اعتدالی دموکراتها در منطقه و جهان تاثیر مثبتی در پی خواهد داشت.
اولویتدهی به سیاست خارجی و داخلی
مشاور سیاسی معاون دوم رئیس جمهوری به ویژگی دیگر از سیاستمدران حزب دموکرات آمریکا اشاره کرد و گفت: «دموکراتها اهمیت سیاست خارجی را به هیچ وجه کمتر از سیاست داخلی نمیداند و لذا، تلاش خواهند کرد در هر دو عرصه سیاسی بیش از پیش موفق عمل کنند.»
وی همچنین افزود:« ترامپ تلاش کرد که طالبان را متقاعد کند به القاعده و داعش در افغانستان اجازه فعالیت ندهند و در مقابل، آمریکا نیز نیروهای خود را از افغانستان خارج کند. هدف ترامپ از توافق با طالبان این بود که هزینههای انسانی و اقتصادی مقابله با طالبان را صرف بهبود اقتصاد امریکا کند.»
