به گزارش خبرگزاری شیعیان افغانستان (شفقنا افغانستان) به نقل از منابع؛ جانان موسیزی؛ سخنگوی وزارت خارجه دیروز یکشنبه در کابل گفت که دولت افغانستان همیشه به این موضوع اشاره کرده است که جنگ با تروریزم و افراطیگری در قریه ها و شهرهای افغانستان نیست. جنگ علیه تروریزم و افراط گرایی باید در خارج از مرزهای افغانستان صورت بگیرد؛ تا ریشه ها، مراکز حمایتی و لانه های آنان هدف قرار داده شود.
موسی زی افزود که مردم افغانستان با توجه به حضور جامعه جهانی در کشور از ناحیه اشتباهاتی که از بخش مبارزه با تروریزم صورت می گرفت خصوصا انجام عملیات های نظامی قوای خارجی در افغانستان شدیداً متاثر شده و زیان دیده اند و تعداد زیادی از افراد ملکی و بی گناه، قربانی این اشتباهات آنها شده اند.
وی در همین حال، با اشاره به انتشار خبر کشته شدن رهبر طالبان پاکستان گفت:”این خبر در حال بررسی است و تایید یا رد آن بعداً اعلام خواهد شد؛ اما آنچه حائز اهمیت است این است که دولت افغانستان و رئیس جمهور کرزی به تکرار اعلام کردند که دولت افغانستان با حملات طیاره های بی سرنشین امریکا مخالف است و همیشه مخالفت خود را با انجام اینگونه حملات اعلام کرده ایم”.
صدر و ذیل بیانات سخنگوی دستگاه دیپلماسی باهم در تناقض قرار دارد. دولت افغانستان همواره با عنوان کردن این مطلب که تروریزم در روستاها و شهرهای افغانستان نیست و جغرافیای جنگ باید تغییر کند، تلویحا انگشت اتهام را به سمت پاکستان نشانه رفته است؛ هرچند به ندرت جرات کرده است؛ تا پاکستان را مسئول مستقیم خون ریزی ها و ناامنی های جاری و گذشته این کشور بداند.
این انتقادها همواره از سوی دولتمردان افغانستان علیه کشورهایی که فرماندهی جنگ با تروریزم در افغانستان را به عهده دارند از جمله امریکا مطرح شده است؛ اما نه دولت آنقدر جدی بوده است تا این ادعای خود را پیگیری کند؛ تا به نتیجه ملموس و مطلوبی برساند و نه خارجی ها روی اینگونه ابراز نظرهای غالبا تند و انتقادی حکومت افغانستان، حساب جدی باز کرده اند.
این موضعگیری، دیروز بار دیگر از زبان سخنگوی وزارت امور خارجه شنیده شد و او جنگ با تروریزم در جغرافیای افغانستان را یک اشتباه استراتژیک از سوی غربی ها قلمداد کرد.
ارزیابی اولیه از این سخنان این است که افغانستان می خواهد بگوید تداوم حملات هوایی امریکا بر مناطق قبیله نشین پاکستان در وزیرستان، ضروری است و این حملات باید تشدید و تمدید شود؛ اما در کمال ناباوری آقای موسی زی در ادامه، موضع شگفت انگیز دیگری اتخاذ کرد.
او افزون بر اینکه مسلمات آشکار در زمینه مرگ حکیم الله محسود را نادیده گرفت و آن را در ابهام و تردید باقی گذاشت، از موضع حکومت افغانستان، با حملات هوایی امریکا بر مناطق قبایلی پاکستان مخالفت کرد.
این در حالی است که هیچ دلیلی برای مخالفت افغانستان با این حملات، وجود ندارد؛ همانگونه که مرگ بیت الله محسود اساسا نباید مایه نارضایتی و ناخشنودی دولت آقای کرزی را فراهم کند؛ بنابراین پرسشی که از شگفتی ناشی از این موضعگیری ناشی می شود این است که چه امری باعث شده است که افغانستان، طالبان افغانی، پاکستان و طالبان پاکستانی همگی در یک جهت، موضع می گیرند و به تصریح یا تلویح، با مرگ محسود توسط امریکا مخالفت می کنند؟
این ممکن است در قدم نخست، نشانگر ارتباطات و پیوندهای پنهانی دولت کابل با تروریست های طالب از نوع افغانی یا پاکستانی آن نباشد؛ اما دست کم این موضوع را ثابت می کند که رویکرد باج دهی دولت آقای کرزی به طالبان –اعم از افغانی یا پاکستانی- فراتر از نادیده گرفتن جنایات و خونریزی های هر روزه آنها و آزادی گروه گروه از زندانیان آنان بدون هیچگونه پیگرد قضایی از زندان های داخلی و پاکستانی است.
آقای کرزی واقعا متعهد است که در راستای برقراری روابط صلح آمیز با تروریست ها، حتی امنیت جانی رهبران و فرماندهان ارشد آنها که مسلما مسئول مستقیم خونریزی های جاری و گذشته در کشورند را تامین کند.
این امر یک معنای دیگر نیز دارد و آن اینکه دولت کابل، بنا بر فرض محال در صورت پذیرش گفتگوی مستقیم از سوی طالبان و رسیدن این روند به نتیجه ای مشخص، در قبال تامین مصونیت قضایی رهبران و فرماندهان خون آشام آن گروه نیز متعهد خواهد بود و این یکی از خطرناکترین بازی هایی است که با سرنوشت جمعی مردم افغانستان در جریان است.
انتهای پیام