شفقناافغانستان-اولین گزارش جهانی شنوایی از سازمان بهداشت جهانی (WHO) که امروز منتشر شد هشدار میدهد که تا سال 2050 تقریباً 2.5 میلیارد نفر در سراسر جهان (یا 1 نفر از هر 4 نفر) مشکلات شنوایی خواهند داشت. حداقل 700 میلیون نفر از این افراد به امکانات مراقبت از گوش و شنوایی و سایر خدمات توان بخشی نیاز دارند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقناافغانستان از WHO، دکتر تدروس آدنوم مدیر کل سازمان بهداشت جهانی گفت: «توانایی شنیدن بسیار ارزشمند است. کاهش شنوایی درمان نشده، میتواند تأثیرات مخربی بر برقراری ارتباط، مطالعه و تأمین معاش مردم داشته باشد. همچنین میتواند بر سلامت روان و توانایی آنها در حفظ روابط تأثیر بگذارد. این گزارش جدید مقیاس مسئله را بیان میکند، اما همچنین راه حلهای مبتنی بر شواهدی را ارائه میدهد که ما همه کشورها را تشویق میکنیم تا آن را در سیستمهای بهداشتی خود پیاده کنند.»
این گزارش که پیش از روز جهانی شنوایی (3 مارس) آغاز شده، بر ضرورت افزایش تلاش برای جلوگیری و رفع کاهش شنوایی به وسیلهٔ سرمایه گذاری و گسترش دسترسی به خدمات مراقبت از گوش و شنوایی تأکید میکند. ثابت شده است که سرمایه گذاری در مراقبت از گوش و شنوایی مقرون به صرفه است. WHO محاسبه کرده که دولتها میتوانند به ازای هر یک دلار سرمایه گذاری شده در حدود 16 دلار بازده داشته باشند.
یافتههای اصلی گزارش
فقدان اطلاعات دقیق وهمچنین نگرشهای سطحی به بیماریهای گوش و ناشنوایی، دسترسی افراد به درمان را محدود میکند. حتی در بین ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی، اغلب کمبود دانش در مورد پیشگیری و شناسایی زودهنگام و مدیریت کاهش شنوایی و بیماریهای گوش، سبب میشود تا توانایی آنها در ارائه مراقبتهای لازم کم شود.
در اکثر کشورها، مراقبت از گوش و شنوایی هنوز در سیستمهای بهداشت ملی سازماندهی نشده و برای کسانی که بیماری گوش و کم شنوایی دارند دسترسی به درمان سخت است.
اما آشکارترین شکاف سیستم بهداشتی در منابع انسانی است این شکاف میتواند از طریق ادغام مراقبت از گوش و شنوایی در مراقبتهای بهداشتی اولیه از طریق راهکارهایی مانند اشتراک وظایف و آموزش، کاهش یابد.
حتی در کشورهایی که آمار نسبتاً بالایی از متخصصان مراقبت از گوش و شنوایی را دارند، توزیع نابرابر متخصصان وجود دارد.
دلایل اصلی کاهش شنوایی
تقریباً ۶۰ درصد از ناشنوایی کودکان میتواند از طریق پیشگیری از سرخچه و مننژیت، بهبود مراقبتهای مادر و نوزاد و غربالگری و مدیریت زودهنگام اوتیت مدیا (بیماریهای التهابی گوش میانی) جلوگیری شود. در بزرگسالان، کنترل صدا، گوش دادن ایمن و نظارت بر داروهای اتوتوکسیک همراه با بهداشت خوب گوش میتواند به حفظ شنوایی کمک کند و احتمال از دست دادن شنوایی را کاهش دهد.
شناسایی، اولین قدم در رسیدگی به کاهش شنوایی و بیماریهای مربوط به گوش است. غربالگری بالینی در مقاطع حساس زندگی سبب میشود که هرگونه از دست دادن شنوایی و بیماریهای گوش در اسرع وقت شناسایی شود.
پیشرفتهای اخیر فن آوری میتواند بیماری گوش و کاهش شنوایی را در هر سنی، در محیطهای بالینی یا اجتماعی و با آموزش و منابع محدود شناسایی کند.
دسترسی به مراقبت به موقع و مناسب
به محض تشخیص، مداخله زودهنگام ضروری است. درمانهای پزشکی و جراحی میتواند اکثر بیماریهای گوش را درمان کند. با این حال در مواردی که درمان ممکن نیست، توانبخشی میتواند از عواقب نامطلوب کاهش شنوایی جلوگیری کند.
فناوری شنوایی مانند سمعک و کاشت حلزون، اگر با خدمات پشتیبانی مناسب و توانبخشی همراه باشد، مؤثر و مقرون به صرفه است و میتواند برای کودکان و بزرگسالان مفید باشد.
این گزارش خاطر نشان میکند که استفاده از زبان اشاره و سایر ابزارهای جایگزینی حسی گزینههای مهمی برای بسیاری از ناشنوایان است. فناوری و خدمات کمکی شنوایی مانند زیرنویس و تفسیر زبان اشاره میتواند دسترسی به ارتباطات و آموزش را برای افرادی که دچار کم شنوایی هستند بهبود بخشد.
دکتر بنته میکلسن، مدیر گروه بیماریهای غیرواگیر WHO گفت: «برای اطمینان از اینکه مزیت این پیشرفتها به طور عادلانه برای همه قابل دسترسی است، کشورها باید یک رویکرد یکپارچه مردم محور را در پیش بگیرند. ادغام مراقبت از گوش و شنوایی در برنامههای ملی بهداشت و ارائه آنها از طریق سیستمهای بهداشتی، برای تأمین نیازهای افراد در معرض خطر ضروری است.»
