مقامهای ارشد ائتلاف ناتو اعلام کردند که پس از ماهها تنش بر سر تعداد و نقش نیروهای این ائتلاف در افغانستان پس از سال 2014 میلادی، در حال برنامهریزی برای کم و محدود کردن ماموریتشان در این کشور هستند.
به گزارش شفقنا افغانستان (خبرگزاری شیعیان افغانستان)، به نقل از ایسنا، روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی مینویسد: «مقامهای ارشد ناتو اعلام کردند که قصد دارند تا با کم کردن تعداد مربیان نظامی و بیشتر کردن مدیران نظامی از این موضوع مطمئن شوند که میلیاردها دلار کمک امنیتی به افغانستان به هدر یا به سرقت نمیرود.
کاهش جاهطلبی و تمایل ناتو در انجام ماموریت پس از جنگ بازتاب نگرانیهایی است که کنگره آمریکا و پارلمانهای اروپایی ممکن است تعهدات مالی خود را که پرداخت سالانه بیش از چهار میلیارد دلار است، لغو کنند؛ مگر آنکه نیروهای آمریکایی و ناتو در مقرهای پلیس و ارتش افغان مستقر شده تا بر چگونگی صرف این مبالغ در کشوری که با فساد گسترده روبروست، نظارت داشته باشند.
این محدودیت در گستره برنامههای ناتو، نتیجه درگیری و کشمکش بر سر منافع رهبران سیاسی و نظامی است که طی 12 سال جنگ افغانستان نمایان شده است.
فرماندهان نظامی از ماموریت پس از جنگ با تمرکز بر آموزش و مشاوره به افغانها و افزایش تعداد نیروها در سراسر صحنه نبرد حمایت و دفاع کردهاند، اما رهبران سیاسی در واشنگتن و سایر کشورهای عضو ناتو خواستار کمتر شدن تعداد سربازان و استقرارشان تنها در مقرهای بزرگ و اصلی افغانستان هستند.
یکی از دیپلماتهای ارشد ناتو میگوید: هرگونه طولانی شدن حضور نظامی ناتو در افغانستان به صورت مستقیم با 1 / 4 میلیارد دلار کمک نظامی و توانایی و قدرت نظامی ما در نظارت بر آن مرتبط است. شما به نیروهای کافی برای اداره مسئولانه، نظارت و حسابرسی براین میزان مبلغ به صورت سالانه نیاز دارید.
این دیپلمات ارشد که خواست نامش فاش نشود، تداوم کمک مالی به نیروهای امنیتی افغان را برای جلوگیری از ناآرامی و تنشهای سیاسی و درگیریهای قومی و گروهی پس از اتمام نقش ضربتی و نظامی ناتو در این کشور در دسامبر سال 2014 میلادی حیاتی دانست و افزود: مساله تامین مالی و تعداد سربازان یک مساله مهم و معنادار است.
ناتو از حضور دائم هشت تا 12 هزار سرباز که انتظار میرود دوسوم آن آمریکایی باشند، حمایت کرده است. این اظهار نظری خوب از سوی فرماندهان ناتو محسوب میشود اما مقامهای ارشد ائتلاف میگویند تعداد بیشتر نیروها غیرضروری است و تنها باعث محدود شدن دسترسی بیشتر به اهدافی میشود که هماکنون توسط رهبران سیاسی در حال انجام و برنامهریزی هستند.
برنامه پس از جنگ در افغانستان به توافقی امنیتی میان آمریکا و افغانستان، تعداد نیروها، نقش و حفاظت قانونی و حقوقی از سربازان آمریکایی بستگی دارد، اما درسی که از جنگ عراق گرفته شده، این است که سیاستهای محلی و داخلی در منطقه جنگی و واشنگتن میتواند باعث از میان رفتن معاهدهای امنیتی و عدم استقرار سربازان آمریکایی در کشور جنگزده شود. تمایل افغانستان برای تضمین تداوم گسیلشدن میلیاردها دلار کمک مالی یکی از دلایلی است که مقامهای واشنگتن و ائتلاف ناتو انتظار دارند باعث توافق بر سر استقرار نیروها در این کشور جنگزده شود.
شورای سنتی افغان متشکل از ریشسفیدان و بزرگان این کشور به نام “لویی جرگه” احتمالا طی هفتههای پیشرو برای قضاوت درباره معاهده امنیتی دو جانبه میان کابل و واشنگتن به شور مینشیند.
مقامهای ائتلاف ناتو میگویند که به طور صحیح و دقیقی از این مساله آگاهند که افغانستان با فساد از جمله کلاهبرداری بانکی، قاچاق مواد مخدر و اختلاس در خدمات دولتی مواجه است و تمام این موارد اعتبار دولت کابل و حامیان مالی غربی این کشور را تضعیف میکند.
این معضلات به ردههای بالایی دولت افغانستان بازمیگردد. بسیاری از معاونان و وزرای ارشد حامد کرزای، رئیسجمهوری این کشور طی یک دهه گذشته به شدت ثروتمند شدهاند و از قدرت سیاسی برای دستیابی به ثروت و مکنت استفاده کردهاند.
پرسنل ناتو در حال نظارت بر کمک مالی برای تامین امنیت در افغانستان هستند و قرار است این افراد در وزارتخانهها و مقرهای نظامی این کشور مستقر شوند؛ مکانهایی که آنها میتوانند به پرداختها و هزینهها در بخش سوخت، تجهیزات و آموزش نظارت داشته باشند. آنها همچنین مبالغی را که برای انجام پروژهها در افغاستان اختصاص یافته و گزارشهای دائمی که به رهبران ناتو تحویل داده میشود را نظارت و بررسی میکنند تا بفهمند آیا با اهداف تعیین شده مطابقت دارد یا خیر.
مقامهای نظامی ناتو میگویند که برنامههای نخستین برای حضور طولانی آموزشدهندگان و مشاوران خارجی پیشبینی شده بود؛ افرادی که در سراسر افغانستان پراکنده شده و در داخل گروههای کوچک سربازان افغان به آنها برای مقابله با شبهنظامیان طالبان آموزش میدهند. تنها در طول زمان تعداد سربازان خارجی کمتر شده و آنها به مقرهای خود بازگشتهاند.
بر طبق برنامههای جدید، پرسنل نظامی ناتو تنها در مقرهای نظامی در وزارت کشور و دفاع افغانستان، شش مقر نیروهای ارتش ملی افغان و مقرهای پلیس ملی این کشور مستقر میشوند. این سربازان همچنین در موسسات آموزش پلیس و ارتش استقرار مییابند.
ناتو با تمرکز بر محدودیت بیشتر ماموریت نظامی نیروها در افغانستان، خط مشیای را برای استقرار نیرویی کمتر از درخواست فرماندهان نظامی مورد تصویب قرار داده است. ژنرال جیمز ماتیس، افسر ارشد فرماندهی مرکزی ایالات متحده، کمی پیش از بازنشستگی در بهار گذشته میلادی، به سنا گفت که خواستار نگهداشتن 13 هزار و 600 سرباز آمریکایی در افغانستان پس از 2014 میلادی است. با این پیشنهاد، تعداد کلی نیروهای ائتلاف در افغانستان به بیش از 20 هزار نفر میرسد.
مقامهای نظامی ناتو همچنان امیدوارند که برنامه کنونی به آنها اجازه دهد تا به انجام ماموریت نظارتی اساسی از مقرها و مراکز آموزشی بپردازند و برخی هم گفتهاند که تاکید بر بررسی امور مالی یک امر مبالغهآمیز است.
یکی از مقامهای ارشد نظامی آمریکایی میافزاید: ما هم به نظارت بر مبالغی که اهداکنندگان خارجی به افغانستان میدهند برای جلب اعتمادشان نیاز داریم و هم به حضور موثر برای انجام تحولات در این کشور نیازمندیم.
مقامهای پنتاگون میگویند که خواستار دستکم چند کماندوی آمریکایی برای حضور در افغانستان به منظور انجام عملیات مقابله با تروریسم به صورت یک جانبه یا با همکاری نیروهای افغان هستند.
پرسنل نظامی ائتلاف ناتو که از تحولات بیشتر حمایت میکنند، اعلام کردند که آمریکا و ناتو تعهدی برای اعزام مشاوران خارجی به منطقه با واحدهای تاکتیکی دارند که از این موضوع اطمینان حاصل کنند نیروهای مسلح ائتلاف با توجه به استانداردها و معیارهای تعیین شده، به انجام عملیات در افغانستان میپردازند.
این افسران نظامی همچنین به این نکته اشاره میکنند که ارتش افغانستان همچنان در خلاء تحول قدرتهای تاکتیکی خود برای مقابله با عملیات شبهنظامیان مخفی شده در میان غیرنظامیان است.
با این حال، برخی از کارشناسان سیاسی افغان از جمله فرماندهان سابق نظامی میگویند: تمرکز بر مساله تامین کمک مالی از اهمیت برخوردار است.»
انتهای پیام