سایت اینترنتی روزنامه نیویورک تایمز در نوشتاری به پدیده تجاوز گروهی به دختران و زنان هندی پرداخته است . این نوشتار به ترس نه چندان زیاد متجاوزان از قانون و اقدامات قضایی در کشور هند نیز اشاره کرده است .
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا(خبرگزاری شیعیان افغانستان)،نیویورک تایمز دراین نوشتار به یکی از موارد تجاوز گروهی در کشورهند پرداخته است . پرونده تجاوز به زنی عکاس و 22 ساله که توسط 5 مرد مورد حمله و تجاوز گرفته است . متجاوزان او را مجبور کرده اند جلوی دوربین تلفن همراهشان نیز نقش بازی کرده و اتفاقات را نمایش دهد . آنها متجاوزان سابقه داری هستند و نکته اینجاست که هیچک از قربانیان گذشته آنها به پلیس مراجعه نکرده است . اما این بار با دفعات پیشین فرق می کرد .
این خبرنگار جوان به پلیس و دادگاه مراجعه کرد . پرونده تجاوز دسته جمعی بمبئی در اتاق دادگاهی سست و بی حال تشکیل شد . دادگاه بدون حضور خبرنگاران – که معمولاً تجاوز های شهر دهلی نو به خصوص تجاوز منجر به مرگ زنی در اتوبوس را با آب و تاب پوشش می دهند – تشکیل شد . متهمان نیز درحالیکه پابرهنه بودند در دادگاه حاضر بودند و ادعا می کردند بی گناه هستند . آنها آدم های معمولی هستند که ما همیشه در خیابان و یا اتوبوس می توانیم ببینیم .
اما پرونده این تجاوز در شهر بمبئی پرونده ای معمولی نبود. درواقع متجاوزان ، گروهی بودند که به طور روزمره و سازمان یافته اقدام به شکار زنان و تجاوز به آنان می کردند . پلیس می گوید آنان حداقل به پنج مورد تجاوز دسته جمعی متهم شده اند .
نیویورک تایمز در ادامه نوشتار خود می افزاید: درواقع اقدام جنایتکارانه تجاوز در هند موضوعی مخفی و پنهانی است ، چون شکایات بسیار کم است و قربانیان بدون هیچ حرفی محل را ترک می کنند . تا وقتی که تجاوزی کشف نشود و به تیتر اول روزنامه ها و رسانه ها تبدیل نشود ، دیده نمی شود .
درمورد پرونده این خبرنگار ، وقتی یکی از متهمان که نوجوان نیز بود جهت شناسایی با قربانی روبرو شد به شدت گریه کرد. وکیل این پرونده که می خواست نامش فاش نشود گفته است که این یک افتضاح در هند است که عده ای نوجوان وجوان ، گوئی با چوب سگی را اذیت می کنند ، دست به تجاوز می زنند . نگاه آنها به تجاوز تا این حد پیش پاافتاده و شریرانه است .
بنابراین گزارش ، یکی دیگر از مشکلات جامعه هند – که متجاوزان اخیر نیز دست به گریبان آن بوده اند – پدیده بیکاری است . هیچکدام از متهمان این پرونده کار ثابتی نداشته اند . آنها به طور نامرتب در کارگاهی کار می کرده اند که فقط 250 روپیه به آنها می داده است . آنها معتاد به الکل و همچنین قمار نیز بوده اند .
فاصله طبقاتی موجود در جامعه هند نیز مسئله ای است که نمی توان از کنار آن به آسانی گذشت . بسیاری از نوجوانان و جوانان هندی از جمله متهمان پرونده تجاوز دسته جمعی با حسرت به ساختمان های لوکس و آدم های پولدار نگاه می کنند و در دل وذهن خود آرزوهای درازی را می پرورانند . مشکلات روانی حاصل از این فاصله طبقاتی می تواند درکنار فقر و بیکاری جنایاتی از این دست را رقم بزند.
انتهای پیام