شفقنا (پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه)- الیاس یک صلیب چوبی و بزرگ بر گردن خود دارد. برخی از همقطارانش اما این نماد مسیحیت را روی بازوهای خود خالکوبی کرده اند. این جوانان سوری در نگاه اول با آن اونیفرم ها و کلاشنیکف ها شبیه به اعضای یک گروه وحشت انگیز شبه نظامی مسیحی در یک جنگ صلیبی به نظر می آیند اما واقعیت کاملا چیز دیگری است.
الیاس 17 ساله می گوید:” ما فقط از خودمان دفاع می کنیم”. او که یک کشاورز زاده اهل استان حسکه واقع در شمال شرقی سوریه است، در جنگ داخلی این کشور به عنوان یکی از اعضای “سوتورو” یا همان نیروهای امنیتی مسیحی شرکت دارد. در این منطقه نزدیک به دویست هزار مسیحی زندگی می کنند و الیاس با اطمینان می گوید:” ما زبان و فرهنگ خودمان را داریم اما در سراسر سوریه پخش شده ایم”.
این مردم به زبان آرامی حرف می زنند که از آن به عنوان زبان مسیح یاد می شود. افزون بر آن مسیحیان سوریه به تاریخ سه هزار ساله خود (یعنی هزار سال پیش از گرویدن به مسیحیت) می بالند و الیاس و همقطارانش در پی ادامه این روند تاریخی هستند و به همین خاطر مسلح شده اند. الیاس در حالی که کلاشنیکف را به سینه اش می فشارد می گوید:” جهادی ها و شورشی ها تهدید کرده اند که ما را از بین خواهند برد”.
گروه های شورشی و بنیادگرای سوریه و به ویژه گروه های احرار شام و دو گروه وابسته به القاعده یعنی جبهه نصرت و دولت اسلامی عراق و سوریه ، از شش ماه پیش به این منطقه نفوذ کرده اند، همان منطقه ای که محل سکونت مسیحیان و البته کردهای این کشور محسوب می شود. این منطقه جنگزده که در امتداد مرزهای سوریه با عراق و ترکیه قرار دارد از منابع عظیم نفت و حوزه های گاز برخوردار بوده و شصت درصد از نفت سوریه از همین منطقه استخراج می شود. و به دلیل همین ثروت های زیرزمینی است که شورشیان سوریه به شدت در پی تصرف این منطقه هستند و در راه رسیدن به این هدف از مسیحیان به عنوان کافرانی یاد می کنند که می توان بدون هر دلیلی آنان را کشت.
“اشوف گوری” دبیرکل حزب واحد مسیحیان سوریه که در واقع مهم ترین نماینده سیاسی مسیحیان این کشور به شمار می آید می گوید:” مردم ما درخواست حمایت دارند. جهادی ها خطر بزرگی برای ما محسوب می شوند و به همین خاطر ما به غیر از آن که مسلح شویم چاره دیگری نداشتیم. ما به هیچ عنوان نمی خواهیم از این کشور رانده شویم”.
تا مدت ها وظیفه اصلی سوتورو به حفاظت از محله های مسیحی نشین محدود می شد و آنها با برپایی پست های ایست بازرسی در عمل وظایف نیروهای پلیس را بر عهده گرفته بودند. حال اما گوری 49 ساله در حالی که سیگارش را آتش می زند فاش می کند:” از چند ماه پیش با نیروهای کرد همکاری می کنیم”. از قرار معلوم جنگجویان مسیحی از مدتی قبل در اردوگاه های آموزشی شبه نظامیان موسوم به واحدهای دفاع ملی کرد تمرین می کنند.
ظاهرا افراد سوتورو در آینده نزدیک در کنار نیروهای کرد در جبهه ها نیز حضور خواهند داشت. گوری می گوید:” واحدهای دفاع ملی کرد از لحاظ نظامی به خوبی سازماندهی شده و تا به امروز در برابر همه حملات شورشیان و جهادی ها مقاومت کرده اند. طی دو سال گذشته بیش از صد و پنجاه نفر از مسیحیان سوریه توسط شورشیان به گروگان گرفته شده اند و به همین خاطر ما تصمیم گرفته ایم که در جنگ فعال باشیم”.
در نقطه ای به فاصله پنج دقیقه ای از مرکز فرهنگی سوتورو و در ده کیلومتری شهر قمیشلی با مردی به نام جوزف که در این شهر کوچک 180000 نفره یعنی قطانیه زندگی می کند آشنا می شویم. او همین چند روز پیش از اسارت شورشیان آزاد شده است و حال در اتاق نشیمن خانه اش و در میان دوستان و اقوامی که برای تبریک به خاطر آزادی دوباره او به این جا آمده اند نشسته است. جوزف 53 ساله که پدر این خانواده محسوب می شود پلک هایی سرخ و افتاده دارد و بر روی کمرش لکه ای بزرگ و کبود دیده می شود. او می گوید:” آنها با یک باتری ماشین به پشت من کوبیدند”. جوزف هشت روز در اسارت نیروهای موسوم به دولت اسلامی عراق و سوریه بود، همان گروهی که به وحشیگری و شقاوت شهرت دارد.
جوزف که برای تشییع جنازه یکی از دوستان مسلمانش به روستا رفته بود در راه بازگشت به دست این نیروها اسیر شد:” برای همراهان مسلمانم هیچ اتفاقی نیفتاد و شورشیان فقط من را با خود بردند”. جوزف به یکی از پایگاه های دولت اسلامی برده شده و در اتاقی که روی دیوارهایش پر از لکه های خون بوده است زندانی می شود. شورشیان چشمان او را می بندند و پای او را نیز به یک میز زنجیر می کنند. جوزف می گوید:” اول تهدید می کردند که سرم را خواهند برید و سپس گفتند که باید مسلمان شوم. اما وقتی با امتناع من روبرو شدند به کتک زدن ادامه دادند”. در نهایت او را به یک به اصطلاح دادگاه شریعت می برند و قاضی دادگاه در قبال پرداخت مبلغی سنگین حکم به آزادی جوزف می دهد. حال جوزف در کنار همسر مهربان و دو فرزند بزرگسال خود نشسته و شیرینی خانگی و چای و قهوه می خورد و دوباره خنده بر لبان این خانواده بازگشته است.
“ربایش و به گروگان گرفتن مسیحیان در جنگ داخلی سوریه به صورت امری روزمره درآمده است. گروگان گیری برای نیروهای شورشی به مثابه یک ابزار آزموده شده برای ترور مسیحیان است، مسیحیانی که به شدت منفور شورشیان هستند. افزون بر آن شورشیان از طریق آدم ربایی پول زیادی نیز به جیب می زنند”. این تحلیلی بود که اسقف اعظم کلیسای ارتدوکس حلب یعنی “گرگوریوس یوحنا ابراهیم” بیش از یک سال پیش ارائه می داد. این اسقف غالبا در جریان گروگان گیری ها میانجی گری و به جمع آوری پول برای آزادی گروگان ها مشغول بود. اما حالا چه کسی برای خود ابراهیم پول جمع می کند؟ زیرا ابراهیم به همراه اسقف یاسیدچی از کلیسای ارتدوکس یونان در ماه آوریل امسال در مسیر حلب ربوده شده و از آن زمان تا به امروز اثری از آنان نیست.
“ما مسیحیان سوریه در وحشت زندگی می کنیم”. این جمله را گابریل می گوید. او در مرکز فرهنگی مسیحیان کار می کند و وظیفه ارتباط های اینترنتی و راه اندازی و سازماندهی وب سایت های مسیحیان سوریه را بر عهده دارد. او می گوید:” مشکل تنها بر سر گروگان گیری نیست. شورشیان کشیش ها را سر می برند و کلیساها را تخریب و مسیحیان را بیرون می کنند”. اما ترجیع بند حرف ها و نگرانی های گابریل شهر ملوله است.
همه حاضران در این مرکز نیز نگرانی ها در مورد ملوله را تایید می کنند. در آغاز سپتامبر بود که نیروهای رادیکال شورشی به این شهر مهم مسیحیان سوریه که در 60 کیلومتری شمال شرقی دمشق واقع است حمله بردند. کهن ترین صومعه مسیحی و قدیمی ترین کلیسای سوریه نیز در ملوله قرار دارد. مردم ملوله به زبان آرامی صحبت می کنند، آن زبان کهنی که تدریس آن حتی در اوج اقتدار رژیم اسد نیز ممنوع بود. اما گابریل با خوشبینی می گوید:” آن دوران سپری شده و گذشته است”. ظاهرا گابریل تردیدی ندارد که رژیم بشار اسد دیگر نمی تواند بر سوریه حکومت کند. البته نیروهای دولتی هنوز هم در برخی پادگان های قمیشلی مستقر بوده و کنترل فرودگاه شهر به مانند همیشه در دست همین نیروها است. گابریل می گوید:” آنها در مقرهای خود مانده و کاری از دستشان برنمی آید. ما برای حفظ جان مردم غیرنظامی و همین طور جلوگیری از تخریب شهر با ارتش سوریه همکاری کردیم. اما تنها شب هاست که گاه نیروهای گردان های موسوم به اشباح را می بینیم که با پارچه های سیاهی روی خود را پوشانده و به گشت زنی مشغولند”.
ظاهرا 450000 نفر از مسیحیان که تقریبا یک چهارم جمعیت این اقلیت را شامل می شود سوریه را ترک کرده اند. اما همه پناهجویان نمی توانند خود را به آن سوی مرزها برسانند و تلاش دارند که در خاک سوریه محلی امن برای خود پیدا کنند. یکی از این اماکن امن “وادی النصارا” است که در نزدیکی مرز لبنان در استان حمص قرار دارد. وادی النصارا تا پیش از جنگ یکی از محبوب ترین اماکن تفریحی و مسافرتی محسوب می شد اما امروز این منطقه و چهل روستای آن میزبان 150000 مسیحی پناهجو است. گابریل می گوید:” وادی النصارا به صورت رسمی تحت کنترل رژیم است اما شورشیان هر روز این منطقه را گلوله باران می کنند و روزها جنگ میان دو طرف جریان دارد”.
شورشیان ظاهرا مقر خود را در محلی موسوم به آوردگاه شوالیه که در بالاترین نقطه این منطقه است قرار داده اند. آوردگاه شوالیه در واقع یک قلعه زیبا و افسانه ای بر جای مانده از قرون وسطی و جنگ های صلیبی است که در سال 2006 به عنوان میراث بشری از سوی یونسکو معرفی شد. گابریل می گوید:” ما کمک های ارسالی به وادی النصارا را سازماندهی می کنیم و وضعیت در آن منطقه را زیر نظر داریم”.
یکی از بازدیدکنندگان همیشگی مرکز فرهنگی مسیحیان خانم “اریما سعید” است. او مدیریت شبکه تلویزیون محلی به نام ثریا تی وی را در محله مسیحیان قمیشلی بر عهده دارد، شبکه ای که هر روز چهار ساعت برنامه پخش می کند و برنامه های آن پس از تولید به مرکز سوئد ارسال و از آن جا از طریق ماهواره برای سراسر جهان پخش می شود. خانم سعید می گوید:” از زمانی که رژیم حرفی برای گفتن ندارد ما مسیحیان می توانیم در مورد آن چه می خواهیم صحبت کنیم”. او از این آزادی رسانه ای لذت می برد و با شوق در اتاق های استودیوی زیرزمینی این شبکه تلویزیونی در رفت و آمد است. خانم سعید می گوید:” ما می خواهیم در آینده سوریه مشارکت داشته باشیم زیرا مسیحیان از چند هزار سال پیش در این سرزمین حضور دارند و از چنین حقی باید برخوردار باشند”. البته خانم سعید حتما می داند که هیچ نماینده ای از سوی کردها و مسیحیان سوریه در کنفرانس آینده ژنو حضور نخواهد داشت.
هوای پاییزی شهر قمیشلی بسیار دلپذیر است و آن بوی قهوه که از کافه های شهر به مشام می رسد برای لحظه ای خشونت و وحشت جنگ را به فراموشی می سپارد. قمیشلی حداقل در حال حاضر مانند واحه ای از شکیبایی و صلح است که در میان دریای پرتلاطم خون و خشونت قرار گرفته است.
منبع: دی ولت
ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی- شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com