اسرار باستانی در مورد نخستین کامپیوتر+تصاویر

شفقناافغانستان-محققان ادعا می‌کنند که در مطالعه مکانیزم آنتی کیترای ۲۰۰۰ ساله، یک ماشین حساب نجومی یافته شده در دریا، به پیشرفتهایی دست پیدا کرده‌اند.

به گزارش سرویس ترجمه شفقتاافغانستان از گاردین، از لحظه کشف آنتی کیترا یعنی بیش از یک قرن پیش، محققان در مورد مکانیزم این ماشین حساب نجومی عجیب که از جهان باستان باقی مانده است، متحیر شده‌اند. این دستگاه فعالیت حرکتی جهان را نمایش می‌دهد و حرکت پنج سیاره شناخته شده، مراحل ماه و خورشید و نیز خورشید گرفتگی را پیش بینی می‌کند. اما رمز گشایی از چگونگی دستیابی به چنین موفقیت چشمگیری بسیار سخت است.

اکنون محققان در UCL معتقدند که آنها این رمز و راز را تا حدی حل کرده‌اند و دست به کار شده‌اند تا دستگاه را بازسازی کنند. اگر آنها بتوانند با ماشین آلات مدرن ماکت را بسازند، هدف بعدی آنها این است که با تکنیک‌هایی از دوران باستان همین کار را انجام دهند.

آدام ووجیک، دانشمند مواد در UCL، گفت: “ما معتقدیم که بازسازی ما متناسب با تمام شواهدی است که دانشمندان از بقایای موجود بدست آورده‌اند.” واقعیت این است که دو سوم این مکانیزم از بین رفته وهمین امر شناختن دقیق عملکرد آن را دشوار کرده است.

این مکانیزم که اغلب به عنوان اولین رایانه آنالوگ جهان توصیف می‌شود، توسط غواصان اسفنجی در سال ۱۹۰۱ در میان انبوهی از گنجینه‌های نجات یافته از یک کشتی تجاری پیدا شد که با طوفانی در جزیره آنتی کیترا یونان روبرو شده بود.

در ابتدا این قطعات ضربه دیدهٔ برنجی چندان مورد توجه قرار نگرفتند اما دهه‌ها کار علمی نشان داد که این وسیله یک شاهکار مهندسی مکانیک است. این مکانیزم که در ابتدا در یک جعبه چوبی به ارتفاع یک فوت محصور شده بود، حاوی یک کتابچه راهنمای کاربر داخلی و بیش از ۳۰ چرخ دنده برنزی متصل به صفحه و اشاره گر بود. دسته را بچرخانید و آسمانها، همانطور که یونانیان می‌دانند حرکت می‌کنند.

مایکل رایت، متصدی سابق مهندسی مکانیک در موزه علوم در لندن، قسمت عمده‌ای از نحوه کار مکانیزم را با هم ادغام کرد و یک ماکت ساخت، اما محققان هرگز درک کاملی از عملکرد دستگاه نداشتند. بقایای باقی مانده در ۸۲ قطعه جداگانه به آنها کمکی نمی‌کرد بلکه باعث می‌شد که کار بازسازی آن سخت ترشود.

تیم UCL در مجله Scientific Reports، چگونگی استفاده از کار رایت و دیگران را توصیف کردند و از کتیبه‌ها در مکانیزم و روش ریاضی توصیف شده توسط فیلسوف یونان باستان پارمنیدس، برای تهیه تنظیمات جدید دنده استفاده کردند. این راه حل اجازه می‌دهد تقریباً همه چرخ دنده‌های مکانیزم در فضایی با عمق فقط ۲۵ میلی متر قرار بگیرند.

به گفته این تیم، این مکانیزم ممکن است حرکت خورشید، ماه و سیارات عطارد، زهره، مریخ، مشتری و زحل را بر روی حلقه‌های متحدالمرکز نشان داده باشد. از آنجا که دستگاه فرض می‌کرد خورشید و سیارات به دور زمین می‌چرخند، بازسازی آنها با چرخ دنده بسیار دشوارتر از قرار گرفتن خورشید در مرکز آن است. تغییر دیگری که دانشمندان پیشنهاد کرده‌اند اشاره گر دو سر است که آن را «دست اژدها» می‌نامند و زمان وقوع گرفتگی را نشان می‌دهد.

محققان بر این باورند که این کار آنها را به درک واقعی چگونگی نمایش آسمان توسط دستگاه آنتی کیترا نزدیک می‌کند، اما مشخص نیست که آیا این طرح صحیح است یا می‌توان آن را با تکنیک‌های قدیمی ساخت. حلقه‌های متحدالمرکز که نمایشگر را تشکیل می‌دهند باید روی مجموعه‌ای از محورهای توخالی تو در تو بچرخند، اما مشخص نیست که یونانیان باستان چطور بدون تراشکاری چنین اجزایی را تولید کرده‌اند.

این مدل کار کند یا نه، رازهای بیشتری باقی می‌ماند. مشخص نیست که آیا مکانیزم آنتی کیترا یک اسباب بازی بود، یک ابزار آموزشی بود یا هدف دیگری داشت. و اگر یونانیان باستان توانایی چنین وسایل مکانیکی را داشتند، با این دانش دیگر چه کارهایی می‌کردند؟