شفقناافغانستان-با وجود شعارهای صلحطلبانه فرانسه، این کشور نقش عمدهای در صدور تسلیحات مرگبار به کشورهای جهان به خصوص در خاورمیانه دارد. لاکروا به این موضوع پرداخته است.
به گزارش سرویس ترجمه شفقناافغانستان، لاکروا نوشت: بنا بر گزارش موسسه بین المللی تحقیقات صلح استکهلم که پانزدهم مارس منتشر شد، صادرات اسلحه فرانسه در طول پنج سال به علت فروش هواپیماهای جنگنده «ساخت فرانسه» ۴۴ درصد افزایش یافته است. در سطح جهان، نقل و انتقالات تسلیحاتی بین المللی بین ۲۰۱۱ و ۲۰۲۰ راکد مانده است.
فرانسه بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰، ۸ درصد از این بازار جهانی را به خود اختصاص داد و مقام سوم را در بین بزرگترین صادرکنندگان حفظ می کند.
افزایش شدید صادرات فرانسه را می توان تا حد زیادی ناشی از موفقیت جنگنده های رافال دانست.
این گزارش نشان می دهد که انتقال اسلحه بین المللی بین ۲۰۱۱-۲۰۱۵ و بین ۲۰۱۶-۲۰۲۰ در سطح یکسان بوده است. فروش اسلحه نزدیک به بالاترین سطح خود از زمان پایان جنگ سرد باقی مانده و ۱۲ درصد بیشتر از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ است.
آمریکا ۱۵ و آلمان ۲۱ درصد صادرات اسلحه خود را در طول ۵ سال گذشته افزایش داده اند. برعکس صادرات روسیه و چین به ترتیب ۲۰ و ۸ درصد کاهش یافت.
آمریکا جایگاه نخست را در بین کشورهای صادرکننده اسلحه حفظ کرده و سهم بازار آن از ۳۲ به ۳۷ درصد افزایش یافته است. این کشور پیشرو در بازار هواپیماهای بدون سرنشین است.
بخشی از کاهش ۲۲ درصدی صادرات روسیه را می توان ناشی از استقرار سلاح های اعلام نشده در مناطق جنگی مانند سوریه که مسکو از نظر نظامی متعهد شده است، دانست. وانگهی، حدود ۹۰ درصد کاهش صادرات روسیه به دلیل کاهش ۵۳ درصدی صادرات اسلحه به هند است. شبه جزیره هند در صدد است وابستگی خود را به تجهیزات روسی کاهش دهد و به سوی تأمین کنندگان جدید روی آورد.
خاورمیانه منطقه ای است که بیشترین افزایش واردات اسلحه را دارد. در طول ۵ سال گذشته کشورها ۲۵ درصد سلاح بیشتری به این منطقه وارد کرده اند.
احتمال درگیری با ایران، سلطان نشین های خلیج فارس را به سوی تقویت دفاعی سوق می دهد. عربستان سعودی با واردات ۶۱ درصدی واردات اسلحه در جهان پیشرو شده است. قطر شاهد افزایش واردات ۳۶۱ درصدی تسلیحات بوده است.
همه گیری کووید -۱۹ تاثیری زیادی بر بازار اسلحه نداشته است. شاید اگر بحران اقتصادی ادامه یابد، دولت ها هزینه های نظامی خود را محدود کنند. اما کشورهای خاورمیانه و جنوب شرقی آسیا با تنش های فزاینده منطقه ای روبرو هستند و قطعاً تمایل دارند هزینه های دفاعی خود را افزایش دهند.
