شفقنا افغانستان- زير آب هاي درياها و اقيانوس ها در فضاي آزاد آبي يا مكان هايي مانند زيردريايي يا شهرهايي براي آينده نزديك، كاربران و امدادگران مي توانند با تبلت و تلفن همراه يا لپ تاپ از اينترنت بي سيم مانند روي زمين بهره بگيرند.
شبكه هاي بي سيم، اكنون به سراسر خشكي هاي زمين راه يافته و علاوه بر آن فضانوردان ايستگاه بين المللي فضايي نيز از اينترنت استفاده مي كنند اما اينترنت تا كنون به آبهاي زمين راه نيافته است. اين امر نيز به زودي ممكن مي شود، زيرا پژوهشگران دانشگاه بوفالو در حال توسعه اينترنت به اعماق دريا هستند. اين پيشرفت فناورانه مي تواند به پيشرفت هايي در تشخيص سونامي، اكتشاف منابع نفت و گاز دريايي، نظارت بر آلودگي و ديگر فعاليت ها منجر شود.
توماسو ملودي استاد مهندسي برق و مجري اين تحقيقات مي گويد: يك شبكه بي سيم زير آبي، توانايي بي سابقه اي براي جمع آوري و آناليز داده از اقيانوس ها به صورت زمان واقعي به ما مي دهد.
كاربران تلفن هوشمند يا رايانه مي توانند بويژه زماني كه سونامي يا هر بلاي طبيعي ديگري در راه باشد با دستيابي به اين اطلاعات، جان سالم به در ببرد.
ملودي و همكارانش قرار است مطالعات خود را در هشتمين كنفرانس بين المللي شبكه و سيستم هاي زيرآبي در ۱۱ تا ۱۳ نوامبر در تايوان عرضه كنند.
شبكه هاي بي سيم در خشكي، بر امواج راديويي متكي هستند كه داده ها را از طريق ماهواره و آنتن منتقل مي كنند. متاسفانه امواج راديويي در زير آب عملكرد ضعيفي دارند. به همين خاطر است كه نيروي دريايي و اداره ملي اتمسفر و جو آمريكا از شيوه هايي كه بر اساس امواج صوتي است براي برقراري ارتباط در زير آب استفاده مي كنند.
براي نمونه اداره ملي اتمسفر و جو آمريكا از امواج صوتي براي انتقال داده ها از حسگرهاي سونامي از كف دريا به شناورهاي سطحي استفاده مي كنند. اين شناورها نيز امواج صوتي را به امواج راديويي تبديل كرده و آنها را به ماهواره مي فرستند و ماهواره نيز اين امواج راديويي را به سوي رايانه هاي زميني ارسال مي كند.
بسياري از سامانه ها در سراسر جهان از اين نمونه و الگو استفاده مي كنند اما به اشتراك گذاشتن داده ها بين اين عوامل دشوار است چرا كه هر سيستم اغلب زير ساخت هاي متفاوتي دارد.
چارچوب ارائه شده توسط ملودي مي تواند اين مشكل را حل كند. اين سيستم نوين مي تواند داده ها را از شبكه هاي حسي زير آبي موجود و برنامه ريزي شده، به صورت زمان واقعي به لپ تاپ تلفن هوشمند و ديگر وسايل بي سيم انتقال دهد؛ كه به عبارت ديگر مي تواند اينترنت اعماق دريا باشد.
ملودي به تازگي اين روش را در درياچه اري در چند مايلي جنوب شهر بوفالو آزمايش كرده است. در اين آزمايش تيم تحقيقاتي ملودي دو حسگر ۴۰ پوندي را به درون آب انداختند.
يكي از اين پژوهشگران دستوري را بر روي لپ تاپ خود تايپ كرد. چند ثانيه بعد يك سري صداهاي ارتفاع بالا به ديواره بنتي كه در آن نزديكي بود كمانه كرد كه نشان مي دهد اين آزمايش با موفقيت انجام شده است.
اين چارچوب كاربردهاي بسياري دارد از جمله متصل كردن شبكه هاي شناوري كه سونامي ها را تشخيص مي دهند. در اين موقعيت ها اين سيستم مي تواند هشدارهاي قابل اعتمادتري را منتقل كند از اين رو فرصت تخليه ساكنان مناطق تحت خطر افزايش مي يابد.
اين سامانه هچنين به جمع آوري داده هاي اقيانوس شناسي و نظارت بر آلودگي كمك مي كند. علاوه بر اين، اين سيستم به ارتقاي سطح همكاري بين محققان منجر شده و مي تواند نياز به استقرار مكرر تجهيزات و حسگرها را از بين ببرد.
اين سيستم مي تواند كاربردهاي نظامي و قانوني نيز بيابد. مثلا مي تواند به شناسايي كشتي هايي كمك كند كه قاچاقچيان محموله هايي از مواد مخدر را براي طي مسافت هاي طولاني بار زده اند.
منبع: ایرنا
انتهای پیام