حضرت آیتالله العظمی مکارم شیرازی به پرسشی درباره عقیده ی شیعه واهل سنت در مورد ولادت حضرت مهدی (ع)پاسخ گفته است.
شیعه و اهل سنّت نسبت به ولادت مهدى موعود(علیه السلام) چه عقیده اى دارند؟
اعتقاد شیعه بر این است که مهدى منتظر(علیه السلام) در سال 255 هـ . در سامرا در خانه پدرش به دنیا آمد و در دامان پدر تا سالى که امام حسن عسکرى وفات یافت (260 هـ .) بزرگ شد. نمونه هایى از نقل محدّثان قدیم از این قرار است:
1ـ فضل بن شاذان (متوفاى 260 هـ .) از محمد بن على بن حمزه نقل مى کند که گفت: شنیدم امام حسن عسکرى(علیه السلام) مى فرمود: ولىّ خدا و حجت او بر بندگان و جانشین من پس از من، در شب نیمه شعبان سال 255 هنگام طلوع فجر، ختنه شده به دنیا آمد.(1)
2ـ کلینى (متوفاى 329 هـ .) گوید: حضرت صاحب(علیه السلام) در نیمه شعبان سال 255 به دنیا آمد، سپس قول دیگرى را نقل مى کند که او در سال 256 متولد شده است.(2)
در این زمینه، سخن را با نقل کلمات محدثان و مورخان شیعه طول نمى دهیم، عده اى از بزرگان اهل سنت نیز در ولادت حضرت مهدى(علیه السلام) در آن سال، با شیعه موافق اند و تعدادشان به 76 نفر مى رسد. سخن آنان در کتاب «منتخب الاثر» آمده است(3) به چند نمونه اشاره مى کنیم.
3ـ ابن صبّاغ مالکى (متوفاى 855 هـ .) در فصل دوازدهم از کتابش «الفصول المهمّه» درباره حضرت مهدى(علیه السلام)، خلف صالح امام عسکرى(علیه السلام) مى گوید: او امام دوازدهم است و تاریخ ولادت و دلایل امامتش و بخشى از اخبار او و غیبت و مدت حکومت و کیفیت آن و نسب آن حضرت را به تفصیل مى آورد.(4)
4ـ ابن حجر هیتمى (متوفاى 974 هـ .) در فصل سوم از کتابش که مخصوص اهل بیت است، پس از ذکر نام هاى ائمه اهل بیت(علیهم السلام)، به امام حسن عسکرى(علیه السلام) مى رسد و سپس مى گوید: ابوالقاسم محمد حجّت، که عمر او هنگام وفات پدرش پنج سال بود، لیکن خدا در همان خردسالى به او حکمت داد. او را قائم منتظر هم مى گویند، گفته شده بدین جهت که او در مدینه پنهان و غایب شد و معلوم نشد کجا رفت.(5)
5ـ نوفلى قریشى گنجى شافعى (متوفاى 658 هـ) بابى را اختصاص به طول عمر آن حضرت و زنده بودنش تا زمان حاضر داده و گفته است، به دلیل بقاى عیسى، الیاس و خضر، اشکالى ندارد که او هم زنده باشد.(6)
6ـ ابن خلّکان گوید: ابوالقاسم محمد بن حسن العسکرى، دوازدهمین امام بر اساس اعتقادات شیعه، ولادت او در روز جمعه نیمه شعبان سال 255 بود. چون پدرش در گذشت، پنج ساله بود. اسم مادرش خمط یا نرجس بود. شیعیان گویند: در خانه پدرش وارد سرداب شد، در حالى که مادرش به او مى نگریست و دیگر برون نیامد. این واقعه در سال 265 بود و عمر او در آن هنگام 9 سال بود.(7)
1. کفایة المهتدى، ص 116، حدیث 8.
2. کافى، ج 1، ص 519.
3. منتخب الاثر فى الإمام الثانى عشر، ص 369 ـ 393.
4. الفصول المهمّه، ص 291.
5. الصّواعق، ص 208.
6. البیان فى اخبار صاحب الزمان، ص 148.
7. گردآوری از کتاب: سیماى عقاید شیعه، آیت الله جعفر سبحانی، مترجم: جواد محدثی، نشر مشعر، چاپ: دارالحدیث، بهار 1386، ص 253.
انتهای پیام