روزنامه الاتحاد امارات روز دوشنبه در مقاله ای با اشاره به حوادث اخیر در مساجد شیعیان عربستان نوشت: افکار عمومی، در پشت پرده هر اتفاقی از جمله 11 سپتامبر، متوجه نقش و تاثیر فرهنگ دینی سلفی (وهابیت) در بروز این حوادث متمرکز می شود.
به گزارش شفقنا افغانستان از ایرنا،منصور النقیدان نویسنده عربستانی در این مقاله آورده است: در پی این حوادث تروریستی که موجب افزایش نگرانی، ترس و وحشتی بیشتر از گذشته می شود، موضوع بازنگری در عقاید وهابیت و نوع نگرش فرهنگی آن که ما سعودیها نزدیک به یکصد سال است با آن آشنایی داریم، بیشتر به چشم می خورد. عقایدی که به ایجاد محیط اجبار و اکراه برای هر کسی که موافق با افکار وهابیت نباشد، مبادرت می ورزد، حتی اگر سنی یا حنبلی باشد.
در عملیات انتحاری – تروریستی به مساجد شیعیان در شرق عربستان در هفته گذشته دستکم 26 نفر کشته و دهها نفر دیگر مجروح شدند.
وی افزود: ما سعودی ها در لحظات سخت عصبی بسر می بریم و در مقابل یک چالش حقیقی برای حمایت از سلامت و امنیت خود قرار داریم، امری که در راستای آن، تعداد زیادی از نویسندگان، فرهنگیان و حقوقدانان عربستانی خواستار وضع قوانینی شدند که هرگونه اقدامات تحریک آمیز و دشمنانه مذهبی و نژادپرستی در آن جرم محسوب بشود.
در این راستا سلیمان الضحیان یک نویسنده عربستانی وجه نظر قابل تاملی دارد و می گوید که اقدامات تحریک آمیز علیه شیعیان که در خطبه های دینی عربستان به آن پرداخته می شود، تنها دلیل اقدامات تروریستی شبیه آنچه که اخیرا در این کشور اتفاق افتاد نیست، بلکه دلیل این اقدامات به اوایل و نیمه های دهه هشتاد میلادی برمی گردد.
الضحیان معتقد است که دلیل این اقدامات تروریستی اخیر در عربستان یک عامل سیاسی است که هدفش ایجاد زخمی بزرگ جهت زمینه سازی برای حضور داعش و دیگر گروه های تروریستی در این کشور است تا بتوانند به ایجاد بحران و فساد بپردازند.
منصور النقیدان در این مقاله افزود: می توانیم این سووال را که جدی تر و عمیق تر است، مطرح کنیم و آن این است که آیا وهابیت از نیمه های قرن 18 میلادی تا امروز زمینه تغییر و نوآوری را فراهم کرده است. آیا وهابیت دوران روشنی را برای ایجاد روابط با دیگران یا حتی با حاکمان و مقامات سیاسی داشته است، یا اینکه در اوج گسترش و تحکیم روابط خود با قوای سیاسی دیگر، آیا با بحرانی مواجه شده که مجبور شود دو باره خود را تفسیر کند و در عقاید و اصول اعتقادی خود بازنگری نماید.
وی در پاسخ سووالات خود اضافه کرد که جواب این سووال مثبت است در ابتدای قرن 18 و اواخر آن و با اوج گرفتن قدرت ملک عبدالعزیز بن عبدالرحمن و پس از فتح مکه در سال 1927 تا زمان درگیری بزرگ بین عبدالعزیز و برادرانش در سال 1929، تاریخ شاهد ایجاد برخی اصلاحات جدی از سوی وهابیت برای بررسی افکارشان بود.
او افزود: سعودی ها سووال هایی در زمینه تحول در وهابیت از خود می پرسند که از عمق جامعه وهابیت برمی خیزد و نیز از سوی روشنفکرانی که تعالیم و دستورات وهابیت را ترویج و توسعه می دهند و آنچه که موجب تعجب است اینکه محمد بن عبداللطیف آل شیخ که یک نویسنده از قویترین شاخه های وهابیت بشمار می آید نیز 12 سال پیش این وسوسه و موضوع بازنگری در عقاید این گروه را مطرح کرده است.
وی نوشت: محمد بن عبداللطیف می گوید ، ‘من به نام عموی پدرم نامگذاری شدم’ که یکی از بزرگترین علمای وهابیت در دهه سوم قرن گذشته بود، اما محمد نه فقیه بود و نه واعظ بلکه یک نویسنده ای بود مثل دیگران که بیشتر از دیگران به تسامح دینی توجه کرده است.
انتهای پیام