خطر تروریسم مذهبی از خطر هر نوع دیگری از تروریسم بیشتر است، چرا که افراطی گری مذهبی به دلیل گفتمان خود و اشتراکات موجود میان آن و فرهنگ حاکم بر جامعه که در مجموع پر از مفاهیم و نمادهای دینی می باشد، از پایگاه اجتماعی گسترده تر و دعوت و فراخوان نزدیکتری به درک مردم عامه برخوردار است، در نتیجه به کار گیری این گفتمان مذهبی قابل درک برای عامه مردم و تحریف آن از اصول خود جهت فریب مردم به ویژه جوانان علاقه مند و بی تجربه که نمی توانند دیدگاه شرعی درست را از این دیدگاه منحرف ارائه شده از سوی گروه های افراط گرا با شعارهای مذهبی جذاب تشخیص دهند، کار آسانی است.”
به گزارش سرویس ترجمه پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه (شفقنا)، دکتر “محمد حسین الیوسفی”، نویسنده و روزنامه نگار اماراتی در مقاله ای تحلیلی تحت عنوان “تروریسم به نام دین” که روز پنج شنبه روی پایگاه اینترنتی روزنامه اماراتی “البیان” قرار گرفته، به اقدامات تروریستی گروه های افراط گرای مدعی پیروی از آموزه های دینی در بسیاری از کشورهای اسلامی پرداخته و سوء استفاده این گروه ها از نام دین جهت توجیه اقدامات وحشیانه خود را مورد انتقاد قرار داده که در آن آمده است:
«انفجاری بزرگ شهر “پيشاور” در شمال غرب پاكستان را می لرزاند و علاوه بر زیان های مادی وارد شده به دارایی های ساکنان بی گناه، جان ده ها تن از شهروندان مدنی را می گیرد که احتمال دارد همگی آنها مسلمان باشند، این در حالی است که یک هفته پیش از آن نیز انفجار بزرگ دیگری كليسای مسيحيان در همان شهر را مورد هدف قرار داد و جان 80 تن دیگر را گرفت که گناهی نداشتند جز اینکه بدون دخالت در امور دیگران، در حال انجام مراسم مذهبی خود بودند؛ در نتیجه باید گفت که مسلمانان و مسيحيان قربانیان تروریسمی هستند که شاخه پاکستانی گروه “طالبان” به نام دين دست به آن می زند.
در همان روز انفجار اخیر شهر “پیشاور” که یک شنبه پیش بود، عملياتی انتحاری در شهر کردنشین “اربيل” در شمال عراق، در برابر مقرهای دولتی به وقوع پیوسته و عملیات انتحاری دیگری نیز مسجدی در شهر شیعه نشین “البصره” در جنوب این کشور را مورد هدف قرار داد، این دو حمله انتحاری نیز به نام دین و به نام اسلام و تحت عنوان جهاد در راه خدا صورت گرفت، در حالی که بدون شک دین مبین اسلام از چنین اقداماتی مبرا است.
در همان روز یک شنبه و این بار در قاره دیگری یعنی در آفریقا، افراد مسلح گروه افراط گرای “بوكو حرام” به خوابگاه دانشجویان دانشکده کشاورزی در شمال شرق نيجريه حمله کرده و آنها را در خواب به قتل رساندند، در واقع چنین جنایت فجیعی عرق شرم بر پیشانی هر انسان آزاده ای می نشاند، چه برسد به کسی که ادعای پیروی از دین مبین اسلام را دارد!
جالب اینکه “بوكو حرام” که نام گروه تروریستی مذکور است، به معنای “آموزش غربی حرام است” می باشد! حال ما نمی دانیم که علم کشاورزی چه ارتباطی به این دین یا آن دین و این قومیت یا آن قومیت دارد و یا اینکه اصلا می شود این علم را وارد بازی سیاست کرد تا بهانه ای شود برای این گروه مدعی مبارزه با غرب جهت حمله به دانشجویان بی گناه به عنوان اهداف مشروع خود؟! باید پرسید که این تروریست ها چه می خواهند و به دنبال برقراری چه نوع نظام سياسی هستند؟ و اینکه شكل و شمایل جامعه مورد نظر آنها برای کشورها و جوامع ریشه دار دارای میراث علمی و متمدن بسیار کهن چگونه است؟
شاید الگوی حكمرانی گروه “طالبان” مورد نظر این گروه های تروریستی باشد، گروهی که به محض در دست گرفتن قدرت در افغانستان مصیبت زده، عقب ماندگی خود از دوران نوین را نشان داده و تصویری منحرف شده از دین مبین اسلام به نمایش گذاشتند، در نتیجه بسیاری قربانی آنها شده اند و در این میان زنان افغان در راس قربانیان قرار داشتند، جایی که آنها را از آموزش و تحصیل محروم کردند، گویی قصد داشتند جهل و نادانی را در میان نیمی از جامعه گسترش دهند.
در واقع خطر تروریسم مذهبی از خطر هر نوع دیگری از تروریسم بیشتر است، جایی که تروریسم با شعارهای ترقی خواهی، ملی گرایی و یا قومیت گرایی تنها بر بخش مشخصی از جامعه آن هم در دوران استعمارگری و اشغال گری و شاید هم در اوضاع خاصی که اختلافات طبقاتی بسیار زیاد باشد، تاثیر دارد، این نوع از تروریسم تنها افراد باسواد طبقه متوسط جامعه و شاید هم برخی افراد طبقه مرفه که افکار افراط گرایانه را برای سرگرمی و جلب توجه در پیش می گیرند، را تحت تاثیر قرار خواهد داد.
در سوی مقابل، افراطی گری مذهبی به دلیل گفتمان خود و اشتراکات موجود میان آن و فرهنگ حاکم بر جامعه که در مجموع پر از مفاهیم و نمادهای دینی است، از پایگاه اجتماعی گسترده تر و دعوت و فراخوان نزدیکتری به درک مردم عامه برخوردار است، در نتیجه به کار گیری این گفتمان مذهبی قابل درک برای عامه مردم و تحریف آن از اصول خود جهت فریب مردم به ویژه جوانان علاقه مند و بی تجربه که نمی توانند دیدگاه شرعی درست را از این دیدگاه منحرف ارائه شده از سوی گروه های افراط گرا با شعارهای مذهبی جذاب تشخیص دهند، کار آسانی است.
در واقع افراط گرایان مذهبی در مساجد که بسیاری از آنها را به پایگاه خود تبدیل کرده و در کمیته های خیریه فعال در همه جا که از عشق مردم به کار خیر جهت دریافت زکات، صدقه و غیره از آنها سوء استفاده کرده، زمینه گسترده ای برای فعالیت خود دارند، این افراط گرایان همچنین بسیاری از جمعیت های مذهبی به ظاهر اصلاح طلب و در باطن تامین کننده و منبع اموال افراطی گری را مکان مناسبی برای خود دانسته و علاوه بر آن، از ابزارهای نوین از جمله شبکه های اجتماعی، پایگاه های اینترنتی و شبکه های ماهواره ای جهت دستیابی به اهداف خود و ترویج افراطی گری در میان کاربران و بینندگان استفاده می کنند.
باید گفت که تنها راه رهایی از تروریسم، هماهنگی تلاش ها است، چرا که دل خوش کردن به راه حل های امنیتی همان گونه که طی مدت اخیر شاهد آن بودیم، به تنهایی کافی نیست، جایی که به نوشته مجله بریتانیایی “اکونومیست”، گروه “القاعده” پس از کشته شدن رهبرش “اسامه بن لادن”، بار دیگر در حال قدرت گرفتن است، چرا که کشورهای غربی جنگی فکری علیه این گروه و گرایش های افراط گرایانه آن به راه نینداختند.
بنا بر آنچه گذشت، برای شکست این گونه افراط گرایانی که دین مبین اسلام را به عنوان پوششی برای خود انتخاب کرده، باید در مرحله نخست، تفكر منحرف آنها که از آموزه های والای این دین مبین گمراه شده را شکست داد.»
ترجمه از “شفقنا”
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com