شفقنا افغانستان – پس از آنکه افراد مسلح ناشناس، لینا محمدی، از کارمندان رادیو برین در پروان را تهدید به مرگ کردند، این رسانه محلی که اولین صدای بانوان در کشور بود، نشرات خود را متوقف کرده است.
به گزارش شفقناافغانستان و به نقل از روزنامه ۸صبح ، لینا محمدی، گرداننده برنامههای رادیو برین در پروان، میگوید که روز چهارشنبه گذشته، هنگامی که به سوی وظیفه میرفته، از سوی دو مرد مسلح لتوکوب و تهدید به مرگ شده است. بانو محمدی در صحبت های خود گفت: «روز چهارشنبه گذشته، وقتی طرف دفتر میرفتم، دو مرد مسلح نزدیک مسجد سفید در شهر چاریکار، در یک میدانی مرا ایستاد و لتوکوب کردند.»
این گرداننده برنامههای رادیو برین میگوید که ابتدا به دلیل مشکلات در جامعه و از ترس اینکه خانوادهاش برای وی محدودیت وضع نکند، نخواست این موضوع رسانهای شود؛ اما بعدتر با انگیزه دادن و همکاری همکارانش این موضوع را همهگانی کرده است. او میخواهد این موضوع از سوی نهادهای امنیتی مورد بررسی قرار گیرد و این تهدید و مشکلات متوجه سایر خبرنگاران زن نشود.
لینا محمدی تصریح کرد: «حالا هم وضعیت روحیام خوب نیست. یک بار تصمیم گرفتم دیگر به کار خبرنگاری و رسانه «نه» بگویم، اما همکاران و دوستان و همصنفانم مرا انگیزه ادامه کار کردن را دادند.»
رادیو برین در یک شبانهروز ۱۶ ساعت نشرات داشت. ساحات تحت پوشش این رادیو، ولایات شمال کابل ـ پروان، کاپیسا و پنجشیر ـ بود. نوید قادری، مدیر مسوول رادیو برین، میگوید که پس از این تهدید و حادثه، همکاران زن این رسانه تصمیم گرفتهاند که دیگر به کارشان ادامه ندهند. به گفته مسوول این رادیو، اکنون تصمیم گرفته شده است که نشرات رادیو متوقف باشد؛ چون کارمندان این رسانه احساس مصونیت و امنیت نمیکنند.
وی تاکید میکند که پیش از شیوع ویروس کرونا، همکاران زن یان رادیو به ۱۸ تن میرسید، اما اکنون شمار آنها به شش تن رسیده است که آنها نیز میل ادامه کار ندارند.
از سوی دیگر روشنا خالد، معاون اجتماعی ولایت پروان و صاحب امتیاز این رادیو، میگوید که تصمیم توقف نشرات، کار مدیر مسوول و همکاران این رسانه است و وی در این رابطه چیزی گفته نمیتواند.
در همین حال، عبدالرووف ارزگانی، فرمانده پولیس پروان،ر میگوید که وی مصروف عملیاتهای نظامی بوده است و در جریان این موضوع قرار ندارد. آقای ارزگانی میافزاید: «اما اگر این دخترخانم یا رسانه مربوط کدام شکایت یا عریضه داشته باشد، آن را به گونه جدی تعقیب خواهیم کرد.»
وی همچنان گفت که یک گروپ از نیروهای استخباراتی و کشفی با رسانهها و خبرنگاران هماهنگ است تا اینگونه تهدیدات به گونه جدی بررسی شود.
در همین حال مجیب خلوتگر، رییس اجرایی نی یا دفتر حمایتکننده رسانههای آزاد افغانستان، با انتقاد از نهادهای امنیتی پروان میگوید که اداره محلی به ویژه نهادهای امنیتی پروان باید این مورد را بررسی کنند و اهل رسانهها را در جریان بگذارند.
به گفته وی، وزارت امور داخله و اداره محلی پروان باید با توجه به وضیعت موجود سیاسی در کشور چنین قضایا را به گونه جدی بررسی کنند، تا سبب نشود که رسانههای بیشتر در کشور نشراتشان را متوقف سازند. وی تصریح کرد که هرگاه نهادهای امنیتی در چنین مواردی اظهار بیخبری میکنند، مردم و اهل رسانه دچار ابهام شده و مشکل خلق خواهد شد.
در همین حال شماری از فعالان مدنی و باشندهگان پروان با نگرانی از توقف نشرات این رسانه میگویند که اگر حکومت به وضیعت رسانهها و خبرنگاران توجه نکند، دستهای پشت پرده از هر راه ممکن تلاش خواهند کرد تا جلو فعالیت رسانهها را بگیرند. به باور آنان، رسانهها، آزادی بیان و حقوق بشر از دستاوردهای مهم چند دهه اخیر مردم است.
حسیبا عفت، عضو پیشین شورای ولایتی پروان و از فعالان حقوق زن، میگوید که ناامنی و فعالیت گروه طالبان در اکثر ولسوالیها سبب شده است تا وضعیت چنین بد رقم بخورد. به گفته بانو عفت، توقف نشرات یک رادیوی زنان که صدای یک نسل خاموش در جامعه بود، سبب خواهد شد تا زنانی که فعالیتهای رسانهای و مدنی در جامعه پروان دارند، با ترس و هراس در جامعه حضور یابند. وی تصریح کرد که در حال حاضر زنان فعال در جامعه پروان پس از سقوط چهار ولسوالی در این ولایت، نگران وضعیت فعلی هستند و این نگرانی سبب کاهش فعالیتهای آنان خواهد شد.
پیش از این، نیز اعلام کرده بود که نشرات حدود ۲۰ رسانه محلی در مناطق تحت کنترل طالبان متوقف شده است.
