شفقنا افغانستان_ علی امیری؛ نویسنده و استاد دانشگاه، در یادداشتی در مورد خروج امریکا از افغانستان چنین پرداختهاست:
پایان لیبرالیسم
خروج امریکا از افغانستان، تنها خفتبار، ناشیانه و همراه با دستپاچگی و سردرگمی نبود، بلکه از جهات مختلف شبیه ناقوس پایانی بود: پایان لیبرالیسم.
شوروی بعد از ۹ سال از افغانستان خارج شد و رژیم دستنشاندهاش ۳ سال مقاومت کرد، رژیم دستنشانده امریکا ۱۷ روز قبل از خروجنهایی نظامیان امریکا فروپاشید و در واقع گم و گور شد. اشرفغنی گماشته امریکا بود، امریکاییها هم از تقلب غنی حمایت کردند و هم از فساد او. و این بدان معناست که ارزشهای لیبرالی بازیچه فساد و تقلب و تبهکاری و رفتارهای مافیایی شده اند. امریکا دیگر به ارزشهای خود ایمان ندارد، آنان دیگر پاسداران صادق دموکراسی و حقوق بشر نیستند. در دو دهه اخیر اعتماد به نفس امریکا به شدت کاهش پیدا کرده و رفتارش بیش از آنکه تحت تاثیر ارزشهای لیبرال باشد، تحت تاثیر مناسبات بین المللی بوده است. امریکا نتوانست که ارزشهای لیبرال را به عوامل موثر در روابط بین المللی تبدیل کند، بلکه با سوء استفاده از دموکراسی و حقوق بشر لیبرالیسم را با خشونت و مافیا پیوند زد. در دو دهه گذشته که امریکا به نام دموکراسی و حقوق بشر سرگرم خشونت و خرابی در جهان بود و انگلهای بدخوی و عصبی چون اشرفغنی را بر مردمان درمانده چون افغاستان تحمیل میکرد، هیچ ندای جدی از امریکا بلند نشد. این بدان معناست که لیبرالیسم دیگر توان اندیشیدن به آسیبهای خود را از کف داده است. احتمالا از هسرل به بعد، غرب توانایی اندیشیدن به بحران را از کف داده است. ملتهای دیرینهسالی مانند هزارهها احتمالا دور تازه از یک کار و زار طولانی با چاشنی انسانی بیشتر برای ایجاد سامانهای سیاسی مبتنی بر مآثر فرهنگی و تاریخی را در پیش رو خواهند داشت.
پایان لیبرالیسم هرگز به معنای آغاز اسلامگرایی سیاسی نیست. خشونتی از نوع بدویت عرب جاهلی که اکنون دنیای ما را تسخیر کرده، دیریست که صدای شکستن استخوانهایش به گوش میرسد. ملتها به پشتوانه فرهنگ و امکانات تاریخی خود به پیش خواهد رفت.
