شفقنا افغانستان- سازمانهای امداد میگویند، اتحادیه اروپا ترجیح میدهد میلیونها دوز واکسن کرونا را معدوم کند تا به کشورهای آفریقایی هدیه دهد. سازمانهای غیردولتی بار دیگر خواستار آزاد کردن امتیاز تولید واکسن کووید-۱۹ شدهاند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان به نقل از یک رسانه آلمانی، براساس آمار اتحادیه «پیپلز واکسن آلیانس» که بیش از ۱۰۰ انجمن و نهاد در آن عضویت دارند، اتحادیه اروپا قصد دارد تا پایان ماه فوریه سال جاری ۵۵ میلیون دوز واکسن کووید-۱۹ را معدوم کند. این رقم ۲۵ میلیون بیش از ۳۰ میلیون دوزی است که تاکنون به کشورهای آفریقایی هدیه شده است.
این نهاد مدنی میگوید دولتهای کشورهای عضو اتحادیه اروپا دوزهای واکسن را تا پایان تاریخ اعتبار آنها انبار کرده بودند. تنها ۸ درصد دوزهای واکسن صادراتی از اتحادیه اروپا به قاره آفریقا تعلق گرفته است. سهم آلمان حتا کمتر از این میزان بوده است.
کمبود واکسن در قاره آفریقا کاملا مشهود است. بر اساس آمار نهاد غیردولتی «اوکسفام»، در این قاره تنها ۱۱ درصد جمعیت دو دوز واکسن دریافت کردهاند که برابر با ۱۵۱ میلیون نفر است. این در حالی است که در اتحادیه اروپا ۲۰۴ میلیون نفر واکسن تقویتی و سوم بوستر را نیز دریافت کردهاند.
فعالان مدنی با نگاه به وضعیت آفریقا هشدار میدهند که «کمبود شدید واکسن دوران پاندمی را تا زمانی نامعلوم طولانیتر میکند و بر ریسک شکلگیری گونههای جدیدتر ویروس میافزاید.»
به همین دلیل اتحادیه «پیپلز واکسن آلیانس» با توجه به این آمار، ابتکار بینالمللی واکسن کوواکس برای ارسال واکسن به کشورهای در حال توسعه را شکست خورده اعلام کرده است.
این اتحادیه میافزاید، به جای تقسیم واکسن در این کشورها، باید بر روی تولید محلی تمرکز کرد و حق امتیاز تولید واکسن را باید لغو کرد.
این اتحادیه متشکل از سازمانهای غیردولتی (NGO) اعلام کرد: «اگرچه اتحادیه اروپا هماکنون بزرگترین قدرت صادراتی واکسن است و همواره بر روی شراکت با کشورهای آفریقایی تأکید میکند، اما قیمتگذاریها بر روی واکسن به کنسرنهای بزرگ داروسازی واگذار شده است که صرفا به کسب سود حداکثری گرایش دارند.»
پیا شورتنر، از نهاد اوکسفام در این رابطه میگوید: «دولت جدید آلمان باید مسدود کردن حق امتیاز را کنار بگذارد و دست از این تلاش بردارد که منافع و سود کنسرنهای داروسازی را فرای زندگی انسانهای آفریقا قرار دهد.»
خانم شورتنر گفت که تولید واکسنها از منابع مالی عمومی تأمین میشود و دانش ساخت واکسن باید در اختیار جهانیان قرار گیرد تا تمام تولیدکنندگان صلاحیتدار بتوانند این واکسن حیاتی برای انسان را تولید کنند.
