شفقنا افغانستان – منابع محلی در ولایت غزنی روز دوشنبه، ۲ حوت، در تماس با ۸صبح میگویند که باشندهگان ولسوالی این ولایت روز یکشنبه، ۱ حوت، بیماری را بالای تختهای چوب از قریه سفیدآب ولسوالی ناهور به کابل انتقال دادهاند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان به نقل از 8 صبح؛ عبدالخالق مهجور، یکی از فرهنگیان ولسوالی ناهور میگوید که چند روز قبل شخصی به نام جواد، یکی از باشندهگان قریه سفیدآب، میخواست سنگی را که در مسیر راه لغزیده بود، بشکند و راه عبور و مرور مردم را بگشاید. به گفته او، در زمان شکستن سنگ، پارچهای از سنگ به چشمانش اصابت میکند شدیداً آسیب میزند. با گذشت زمان، مشکلاتش فزونی مییابد و نگرانی خانواده و وابستهگانش بیشتر میشود.
مهجور میافزاید که راههای مواصلاتی ولسوالی ناهور به مرکز کشور مسدود بود و چارهای جز کمک خواستن از مردم محل و حشر عمومی برای انتقال مریض وجود نداشت. به گفته مهجور، مردم به درخواست همکاری خانواده جواد پاسخ مثبت میدهند و حدود ۱۲۰ داوطلب در دل طبیعت خشن ناهور با بیل به پاک کردن برف مسیر ناهور ـ بهسود آغاز میکنند.
مسیر اما چنان سختگذر بوده که ۱۲۰ نفر نیز برای انتقال یک مریض کافی نبودهاند. برای همین، بقیه مسیر با پرداخت پول از سوی مردم، توسط ماشین پاککاری میشود. عبدالخالق مهجور میگوید: «حدود ۱۲۰ نفر از مردم محل، مرحلهبهمرحله کاروان انتقال مریض را همراهی و یاری کردند. تقریباً ۱۲ کیلومتر را از میان برف راه پیمودیم. دیگر توان راه پیمودن نداشتیم. ادامه مسیر با هزینه ۲۴۰ هزار افغانی از کمکهای مردمی (هزینه شخصی مردم) توسط لودیر پاککاری شد.»
انتقال بیماران از ناهور به شفاخانههای نسبتاً مجهز مرکز، کار همیشهگی مردم ناهور است. به دلیل نبود سرک پخته و پاک نشدن مسیر راهها از وجود برف در فصل سرما، هرازچندگاهی مردم مجبور میشوند بیماری را روی دوش و دستشان انتقال بدهند. مهجور میگوید: «در فصل سرما و موقع برفباری اکثراً با چنین چالشی مواجهیم. خوشبختانه دیروز با باز شدن این مسیر، یک بیمار نسایی ـ ولادی نیز به مرکز منتقل شد. همین امروز سه نفر مریض در حالت وخیم در ساحه گزارش شده است که نیاز به کمک جدی دارند.»
یحیا محمدی، یکی از بستهگان جواد که از ابتدا تا اکنون او را همراهی کرده است، میگوید که روز گذشته با همکاری و کمک مردم محل، جواد (مریض) را به شفاخانه چشم راموز در غرب کابل رساندهاند، در حالی که از شدت سرما و سختیهای مسیر راه چشمانش شدیداً به درد آمده و فریادش بلند شده بود.
سرنوشت جواد اما سرنوشت اکثر بیماران ناهوری در فصل سرما است. یحیا میگوید که دیروز همزمان با انتقال جواد به کابل، بیمار دیگری به نام عیسا را که بیماری نفستنگی داشت، نیز اقوام و بستهگانش در میان صندوقی گذاشته و از قریه کوراله تا مرکز ولسوالی ناهور از روی برف کشانکشان انتقال دادهاند.
یحیا در جریان صحبت بغض گلویش را میگیرد و میگوید: «لطفاً صدای ما را به گوش مسوولان برسانید.» خاطرات او از سرما و سردی و مسدود بودن راهها، تلخ و تکاندهنده است. به روایت یحیا، مریضانی که چانس انتقال به شفاخانه پیدا نمیکنند، به دلیل نبود راه و شفاخانه جان میدهند. او میگوید: «در فصل زمستان تمام راههای مواصلاتی این قریه به مرکز ولسوالی و کابل مسدود میشود. در سالهای گذشته و زمستان امسال چندین مریض را به دلیل مسدود بودن راهها و عدم دسترسی به شفاخانه و مراکز درمانی، از دست دادیم.»
با این حال، برخی مریضانی که چانس میآورند، در مسیر راه تلف نمیشوند و حداقل به شفاخانه و داکتر میرسند. کم نیستند بیمارانی که در بستر بیماری جان میدهند و کسی به فریادشان نمیرسد.
این در حالی است که برف این مسیر به تاریخ ۱۰ دلو توسط مجمع یاران همدلی و حشر عمومی مردم ولسوالیهای ناهور غزنی و بهسود میدانوردک پاککاری شده بود. در این حشر تعداد زیادی از مردم ولسوالی ناهور شرکت کرده بودند و بعد از حدود دو شبانهروز تلاش و تقلا، راه را گشودند. در آن زمان نیز برخی مریضان عاجل فرصت و چانس انتقال به کابل را به دست آوردند. اینک با گذشت سه هفته از آن روز، براثر بارش برف و توفانهای موسمی، این مسیر بار دیگر به روی مسافران مسدود شده است.
