شفقنا افغانستان – به مناسبت بیست و هفتمین سالروز شهادت شهید وحدت ملی، همایش «شهید مزاری و مقابله با سیاست حذف در افغانستان» در تاریخ 26 حوت از سوی مجمع دانشجویان افغانستانی مقیم دولت آباد اصفهان در دانشکده علوم قرآنی این ولایت برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان؛ حجت الاسلام و الملسلمین دکتر عبدالعلیم برهانی در این مراسم اظهار داشت: احیای هویت، کلیدی ترین رویکرد رهبر شهید بابه مزاری(ره) در برابر سیاست حذف در تاریخ سیاسی معاصر افغانستان است. تداوم بحران امروز افغانستان ریشه در سیاست حذف دارد. حل این بحران ها جز با حل مسئله بحران هویت اقوام افغانستان امکان پذیر نیست.
بحران هویت بدین معناست، در کشوری که در آن اقوام، مذاهب و زبانهای مختلف حضور دارند، باید این هویت ها به گونه ای مدیریت شود که تمام این هویت ها در زیر یک چتر هویت فراگیر و مورد قبول همگان زیر پوشش قرار بگیرد. کارگزاران سیاسی و حکومتی افغانستان در دوره معاصر بحث هویت را به صورت ریشه ای و جامعه شناختی دنبال نکردند؛ یا سیاست همانند سازی و حذف را در پیش گرفتند و به سرکوب اقوام پرداختند؛ یا از راه فشار، اجبار و انکار سعی در ادغام این فرهنگ ها نمودند. در حالی که جامعه شناسان، باور دارند که برای عبور از بحران های سیاسی، نظامی، اجتماعی و فرهنگی، باید ابتدا از مسئله بحران هویت عبور کرد.
دکتر برهانی، شهید مزاری را در میان رهبران، نخستین رهبر سیاسی دانست که با درک صحیح از مسائل جامعه افغانستان، حل تمام این بحرانها را تحت پوشش بحران هویت مطرح کرد و سعی در حل آن نمود.
وی، شهید مزاری را یک رهبر فرهیخته، دوراندیش و دارای بصیرت و اندیشه ی سیاسی وسیع دانست و بیان کرد: ایشان در تمام زمینه ها دارای بینش عمیق و گسترده بود و از جمله ابتکارات ایشان ایجاد طرح سیسم فدرالی برای اداره کشور بود که میتوانست در حل بحران های سیاسی مشکل گشا باشد که متاسفانه این آرمان ها و اندیشه ها در آن شرایط بحرانی در میان دود و باروت و بمب گم شد و مسئله افغانستان همچنان لاینحل باقی ماند.
این پژوهشگر در بخش دیگر صحبت های خود بحران کنونی افغانستان را ناشی از بحران مشارکت، بحران مشروعیت و بحران توزیع و ادغام در گذشته دانست و تاکید کرد که هیچ گاه، کارگزاران حکومتی و سیاسی افغانستان اقدام به حل آنها ننموده اند، بلکه همیشه تلاش کرده اند به جای حل مسئله، صورت مساله را پاک کنند و با استفاده از ابزارهای زور، اجبار، کشتار و خشونت زمینه تداوم و تشدید بحران را فراهم کنند.
