آداب و سنن پسندیده مردم افغانستان در ماه مبارک رمضان

مردم افغانستان مثل سایر ملل اسلامی فرهنگ خاص خود را در ماه رمضان دارند.

به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از رسانه ها،چهره شهرها و روستاها در آستانه ماه مبارک رمضان، کاملاً تغییر می‌کند و مردم از چند روز مانده به ماه رمضان به استقبال این ماه پر فیض و برکت می‌روند.

نظافت و پاکسازی مساجد و منازل

از اواسط نیمه شعبان نظافت و پاکسازی مساجد و منازل آغاز می‌شود و مردم به تدریج  مایحتاج خود را قبل از ماه رمضان تهیه می‌کنند و بیشترین چیزی که در این ماه لازم است آماده می‌نمایند.

مراسم آشتی‌کنان

از سنت‌های پسندیده مردم که در ایران نیز رایج است، آشتی‌کنان است و کسانی که به دلایل گوناگون با هم قهر هستند قبل از رسیدن ماه رمضان با یک دیگر آشتی می‌کنند تا با آغاز ماه پر فیض و برکت رمضان کدورتی در دلهایشهان باقی نمانده باشد.

بسیاری از مردم نیز بر این باورند که  نباید در حالی که روزه هستند از کسی کینه به دل داشته باشند و اگر کسی روزه بگیرد در حالی که  کدورتی از کسی در دل دارد آن روزه از شیطان است.

مراسم پیشواز

همچنین بسیاری از مردم یک روز قبل از رسیدن ماه رمضان به پیشواز آن می‌روند و روز آخر ماه شعبان را روز می‌گیرند، پیشواز ماه رمضان برای مردم افغانستان بسیار اهمیت دارد و حتی برخی از مردم در روزهای رجب و شعبان نیز روزه می‌گیرند و عقیده دارند که روزه گرفتن در این ایام ثواب بسیاری دارد.

رؤیت هلال ماه

در گذشته نه چندان دور که رسانه‌های دیداری و شنیداری فراگیر نبود مردم برای رؤیت هلال ماه خود به پشت بام‌های منازل خود می‌رفتند تا هلال ماه را رؤیت کنند و اگر خود موفق به رؤیت هلال ماه نمی‌شدند به گفته کسانی که از نظر آنها عادل و مؤمن بودند و آنها ماه را دیده بودند اکتفا می‌کردند.

«احمد بهشتی» مسئول فرهنگی جامعه امامیه هرات، در مورد نحوه رؤیت هلال ماه به خبرنگار سایت افغانستان خبرگزاری فارس گفت: در گذشته خواص و علمای شیعه و کسانی که در مجامع دینی رفت و آمد داشتند خود به پشت بام‌ها می‌رفتند و هلال ماه را باید به چشم خود رؤیت می‌کردند و سپس دیگران را هم مطلع می‌کردند، هر چند که توده مردم، شیعه و سنی همان نظر دولت را قبول داشتند.

افطار و سحر

در گذشته از روش‌های گوناگونی برای بیدار کردن مردم استفاده می‌شد، در برخی از شهرها در هنگام افطار مردم  با شنیدن صدای توپ که در بلندی‌های شهر قرار داشت از زمان اذان مغرب آگاه می‌شدند و در مساجد نیز با شنیدن صدای اذان همگان به استقبال افطار می‌رفتند.

امروز با گسترش رسانه‌ها، مردم بیشتر از طریق رادیو و تلویزیون از زمان اذان با خبر می‌شوند.

روش‌های بیدار شدن سحر

از ایام قدیم در افغانستان از روش‌های گوناگونی در سحرهای ماه مبارک رمضان برای بیدار شدن مردم استفاده می‌شد که امروزه با رشد رسانه‌ها و صنعتی شدن شهرها برخی از این روش‌ها منسوخ شده است، هر چند که تا کنون در روستاهای افغانستان همچنان از روش‌های گذشته استفاده می‌شود.

ستارگان و تجربه‌های مردم

در گذشته‌ای نه چندان دور برخی در بسیاری از مناطق روستایی، ایام افطار و سحر را از روی تجربه و از روی ستارگان و کواکب تشخیص می‌دادند.

«سید ابوطالب مظفری» شاعر و نویسنده که خود از مناطق مرکزی افغانستان است، در مورد روش‌های مطلع شدن از هنگام افطار و سحر در مناطق مرکزی افغانستان به خبرنگار سایت افغانستان خبرگزاری فارس گفت: مردم مناطق مرکزی بیشتر از روی تجربه و شناختی که از آسمان و ستارها داشتند بیدار می‌شدند و با رسیدن «شفق» مطلع می‌شدند که هنگام اذان صبح فرا رسیده و اذان مغرب و رسیدن افطار را هم با قواعد خاصی که بلد بودند مطلع می‌شدند و در مجموع همان «شفق» و «فلق» در کار بود و مردم با همین قواعد، تشخیص می‌دادند که آسمان سرخ شده است و هنگام افطار است و وقتی که سپیدی در آسمان ظاهر می‌شد مطلع می‌شدند که صبح شده است.

سحری‌خوانی و شلیک توپ

«بصیراحمد حسین زاده» نویسنده و روزنامه نگار افغانستانی نیز در مورد اطلاع از هنگام فرا رسیدن افطار و سحرگفت: در گذشته که رسانه‌ها در شهرهای افغانستان فرا گیر نبود و مردم در خانه‌های خود رادیو و تلویزیون نداشتند، من خود به یاد دارم که مردم شهر «هرات»، هنگام افطار با صدای توپ از وقت اذان مطلع می‌شدند و در هنگام سحر نیز این چنین بود و با صدای توپی که از دور دست شهر شنیده می‌شد مردم با خبر می‌شدند که صبح فرا رسیده و از خوردن و آشامیدن دست می‌کشیدند.

انتهای پیام