فقر بی‌سابقه و خشک‌سالی در دایکندی؛ «نان خشک را هم نمی‌توانم تهیه کنم»/ گزارش شفقنا

شفقنا افغانستان- فقر و گرسنگی در پی روی‌کارآمدن طالبان که منجر به قطع کمک‌های خارجی و وضع محدودیت مالی شد، فراگیر شده است.

نهادهای کمک‌رسان می‌گویند که 24.4 میلیون نفر در افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبه‌رو هستند و به کمک نیاز دارند.

به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، ساکنان ولایت دایکندی در مرکز افغانستان می‌گویند که پس از تسلط طالبان بر کشور، توانایی اقتصادی مردم کاهش بی‌پشینه داشته است.

عید محمد، راننده تاکسی در شهر نیلی که تنها نان آور خانواده هشت نفری‌اش است می‌گوید که قبل از تحولات سیاسی او می‌‎توانست در پایان روز با نان خشک به خانه اش برگردد؛ اما اکنون همان نان خشک را هم نمی‌تواند تهیه کند.

عید محمد می‌گوید اکثر روزها از صبح تا شب نشسته است و کسی حاضر نیست با تاکسی به جایی برود؛ به‌دلیل اینکه بیشتر مردم حتا پولی برای پرداخت کرایه­ تکسی ندارند.

خشکسالی و کمبود آب زراعتی وضعیت اقتصادی ساکنان دایکندی را وخیم‌تر کرده است.

حسین علی، دهقان در دایکندی می‌گوید که نبود آب زراعتی باعث‌شده زمین‌های زیادی از او و همسای­گانش بایر بماند و حتا آنان با کمبود آب آشامیدنی مواجه شود.

او می‌افزاید اقتصاد مردم افغانستان، به‌خصوص ولایت دایکندی، وابسته به زراعت است و خشکسالی‌ باعث شده تا مردم در این ولایت با مشکلات شدید اقتصادی مواجه شود. به‌گفته او بحران اقتصادی منجر به موجی از مهاجرت شده است.

از طرفی، افزایش قیمت مواد اولیه در بازار های کشور و به خصوص دایکندی مردم را نگران کرده است. به گفته‌ آنان قیمت‌ها سرسام آوری است؛ اما قدرت خرید مردم روز به روز ضعیف می‌شود.

فروشندگان در شهر نیلی مرکز ولایت دایکندی می‌گویند که نرخ مواد اولیه در پی تحولات اخیر نزدیک به 50 درصد افزایش یافته است.

محمد، فروشنده مواد اولیه می‌گوید پیش از این، یک بوری آرد 50 کیلویی یک 1500 افغانی بود؛ اما اکنون به 2700 افغانی رسیده است. همچنین به گفته‌ او، یک پیپ روغن 16 لیتره در گذشته 1600 بود؛ اما اکنون به 2900 افغانی به فروش می‌رسید. همین‌طور، یک سیر لوبیا به 400 افغانی به فروش می‌رسید؛ اما در حاضر قمت آن دو برابر شده است.

محمد، دلیل افزایش قیمت‌ها را مسدودماندن پول‌های دارایی‌های افغانستان و تحریم‌های اقتصادی می‌دانند.

کمک‌های اندک بشردوستانه

باشندگان دایکندی کمک‌های بشردوستانه توزیع‌شده در این ولایت را اندک می‌دانند. آنان در عین حال مدعی اند که بخشی از این کمک‌ها حیف و میل شده‌اند.

فرشته میهن پرست، یکی از فعالان مدنی دایکندی می‌گوید که کمک‌های توزیع شده، برای مردم فقیر و در معرض خشکسالی دایکندی، کافی نیست.

او از نحوه توزیع کمک‌های بشردوستانه انتقاد می‌کند و می‌گوید که بخشی از کمک‌ها توسط مسئولان نهادهای توزیع کننده‌ کمک، طالبان و شوراهای محلی حیف‌و‌میل شده و به مستحقین توزیع نشده است.

فقر فزاینده

مسئولان محلی طالبان در دایکندی درباره‌ حیف و میل کمک‌ها چیزی نمی‌گویند؛ اما اذعان دارند که اکثریت ساکنان این ولایت با فقر دست و پنجه نرم می‌کنند.

ذبیح الله صمد زی، معاون ریاست اقتصاد طالبان در دایکندی به خبرگزاری شفقنا افغانستان گفت که و به اساس برآورد این اداره، بیشتر از 74 درصد از مردم در ولایت دایکندی با فقر فزاینده مواجه هستند.

صمدزی، خشکسالی و تحولات سیاسی را عامل افزایش فقر در دایکندی می‎داند. او می‌گوید که اداره محلی دایکندی و نهادهای کمک‌کننده خارجی، در راستایی فقر‌زدایی و بهبود اوضاع اقتصادی ولایت دایکندی کار می‌کند.

این مقام طالبان جذب نهادهای کمک‌کننده بیشتر و کار روی پروژه‌های انکشافی به‌عنوان پلان اداره محلی دایکندی برای بهبود اوضاع اقتصادی این ولایت نام برد.

گزارشگر: قدرت موسوی