شفقنا آینده- خبرگزاری الجزیره در گزارشی درباره خشونتهای اخیر ملیگرایان افراطی هندو در بریتانیا؛ این اتفاقات را یک زنگ بیدارباش نامیده- که نشان میدهد ناسیونالیسم هندو دیگر تنها در هند یک پدیده نگرانکننده محسوب نمیشود و تبدیل به یک معضل جهانی شده است که صلح را در آینده تهدید میکند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، در بخشهایی از این گزارش که به قلم سامدیپ سن، استاد مطالعات توسعه بینالمللی در دانشگاه روسکیلد به رشته تحریر درآمده؛ میخوانیم:
راستهای افراطی هندو که شاخههای خارج از کشور حزب حاکم بهاراتیا جاناتا و متحدینی مانند شورای جهانی هندو این دیدگاه را نمایندگی میکنند، مدتهای مدیدی است که به انتشار دیدگاه خود در سراسر جهان میپردازند.
حالا ولی وقایع اخیر بریتانیا نشان میدهد که رویای این ملیگرایان برای تبلیغ فلسفه سیاسیشان به روشهای جدید و خشونتآمیز در خیابانهای شهرهایی بسیار دور از هند در آستانه تحقق است.
در روز هفدهم سپتامبر گروهی از مردان جوان هندو که سرود ملیگرایانه جنگطلبانه بر لب داشتند، در خیابانهای شهر لستر به مسلمانان حمله کردند. نوعی نمایش مردانگی و به عبارت بهتر قدرتنمایی غرور و شوونیسم هندو- که ملیگرایان این کشور همیشه آرزوی آن را داشتهاند.
این تنشها البته منحصر به این راهپیمایی اخیر نیست و مدتهای زیادی در جریان بوده است. در ماه می یک نوجوان مسلمان در لستر به دلیل حمله جمعیتی از ملیگرایان هندو در بیمارستان بستری شد. در ماه اوت هم، پس از پیروزی تیم کریکت هند در برابر پاکستان، گروهی از هندوها در خیابانها با شعار «مرگ بر پاکستان» به راه افتاده و سپس یک مرد سیک را زیر کتک گرفتند. گزارشهای مشابهی درباره دومین مسابقه کریکت بین دو کشور نیز- که در آن هند شکست خورد- وجود دارد. در پاسخ، گروههایی از مردان مسلمان نیز تظاهراتی برگزار کردند و پرچم یک مرکز مذهبی هندوها را پایین کشیدند.
در این زمینه سابقه طولانی همکاری بین ملیگرایان هندو و حزب محافظهکار بریتانیا را نباید ناگفته گذاشت- که نمونهاش را در حمایت هندوها از رقیب صادقخان در انتخابات شهرداری لندن در سال 2016 یا کمپینهای هندوها علیه جرمی کوربین رهبر وقت حزب کارگر در انتخابات سال ۲۰۱۹ میتوان به مشاهده نشست.
به هر حال، این مشکل فقط مخصوص بریتانیا نیست و بلای ناسیونالیسم هندو را یک معضل جهانی باید عنوان کرد. مثلاً در آمریکا نیز از سال ۲۰۱۶ به این سو ملیگرایان هندو- مانند بریتانیا- حضوری فعالانه در کمپین نامزدهای راستگرا و اسلامهراس داشتهاند. حتی پیش از انتخابات ریاست جمهوری 2020 آمریکا خود نارندیرا مودی نیز فعالیتی تقریباً در حد کمپینهای تبلیغاتی ترامپ داشت و از انتخاب مجدد ترامپ حمایت کرد.
این موضوع را در کانادا هم به نحوی میتوان مشاهده کرد- که ملیگرایان هندو با شعارهای ضد مسلمانان و ضد سیک و البته نمادهای صلیب شکسته توانستهاند موج مشابهی به راه اندازند و حتی یکی از آنها به نام ران بانرجی در گفتگوهای رسانهای آشکارا خواستار نسلکشی مسلمانان و سیکها شد: «سیاستهای مودی در زمینه کشتار مسلمانان و سیکها فوقالعاده است و من از آنها حمایت میکنم- چرا که این افراد واقعاً مستحق مرگ هستند».
استرالیا نیز در این چند وقت اخیر شاهد جنایات پرشمار هندوها علیه مسلمانان و سیکها بوده. روند پررنگی که میتوان آن را محصول مستقیم هندوتوا یا همان فلسفه سیاسی ملیگرایان هندو عنوان کرد- که بعد از ظهور سیاسی نارندیرا مودی جهانی شده است. در واقع شکی در این نیست که ظهور ناسیونالیسم هندو در سطح جهانی ارتباط زیادی با ظهور مودی دارد. سیاستمداری که از زمان نخستوزیری در سال 2014 سیاستهای بحثانگیزی در زمینه شهروندی اعمال کرده- که در این زمینه میتوان تبعیض علیه پناهجویان مسلمان، لغو استقلال قانونی و تضمینشده جامو و کشمیر، ساخت یک معبد در محل مسجدی تاریخی که توسط هندوهای تندرو در سال 1992 ویران شده بود، و البته تعقیب قانونی رهبران مخالف، فعالان و منتقدان را مثال زد. رویکردهایی در راستای فلسفه هندوتوا- که موفقیت مودی در اجرای آنها در داخل هندوستان، به حامیان جهانی او این انگیزه را داده تا حس غرور شوونیستی خود را خارج از هند نیز ارضا کنند.
با این حال رهبران جهان نیز به دلیل مشروعیت بخشیدن به مودی، به این بخش از مهاجران هندو این اعتقاد را میدهند که دیدگاه متعصبانه آنها دارای ریشههای جهانی است. رهبرانی که در میان آنها میتوان از ترامپ، بوریس جانسون، بنیامین نتانیاهو و ژایر بولسونارو نام برد- که خود را دوستان مودی معرفی کردهاند.
حتی آن دسته از رهبران غربی نیز که بدون این که تمایلی به برنامههای راستگرایی داشته باشند، به ایجاد و توسعه روابط اقتصادی و استراتژیک خود با هند پرداختهاند، نیز، در این زمینه مقصر بودهاند.
چه خواهد شد؟!
به هر حال به نظر میرسد که اسلامهراسی یکی از سیاستهای اصلی هند مودی بوده است.
با این حال وقایع لستر به عنوان یک زنگ بیدارباش عمل کرده و نشان میدهد ناسیونالیسم هندو را دیگر نمیتوان به عنوان یک موضوع داخلی و هندی تقلیل داد. در واقع این جنبش خشونتآمیز تبدیل به یک معضل بینالمللی شده- و تهدیدی فزاینده برای اصول دموکراتیک، برابری و حقوق بشر در همه جا به شمار میآید.
