شفقنا افغانستان – سران گروه هفت در پایان نشست سه روزه خود در هیروشیمای جاپان، از گروه طالبان خواسته اند که برای ایجاد حکومت فراگیر «گام های مهمی» بر دارد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، در بیانیه پایانی نشست هفت کشور صنعتی جهان موسوم به (G7) آمده است که طالبان برای ایجاد دولت فراگیر که در آن همه افغان ها بتوانند مشارکت داشته باشند، گام های مهمی بردارد.
اشتراک کنندگان این نشست همچنین به نقض حقوق بشر توسط گروه طالبان واکنش نشان داده و گفته اند که «ما شدیدترین مخالفت خود را با نقض سیستماتیک حقوق بشر و آزادی های اساسی توسط طالبان ابراز می کنیم و خواستار لغو فوری تصمیمات غیرقابل قبول، بهویژه تصمیمات علیه زنان و دختران هستیم.»
سران گروه هفت تأکید کرده اند که همه افغان ها باید از مشارکت کامل، برابر و معنادار در تمام عرصه های زندگی برخوردار باشند و به کمک های بشردوستانه و خدمات اساسی دسترسی داشته باشند.
آنان از طالبان درخواست کرده اند که به قطعنامه ۲۶۸۱/۲۰۲۳ و منشور سازمان ملل متحد، از جمله ماده ۸، احترام بگذارند و از فعالیت های بدون محدودیت سازمان ملل اطمینان دهند.
سران گروه هفت افزوده اند که به انتقال پیام های یکپارچه به طالبان در هماهنگی با سایر شرکای بینالمللی ادامه می دهند.
تفاوت حرف و عمل
درخواست سران گروه برای ایجاد حکومت فراگیر در افغانستان، در تداوم درخواست های بی شمار کشورهای دیگر از گروه طالبان است.
اما چرا با وجود گذشت نزدیک به دو سال از سقوط نظام جمهوری در افغانستان، هنوز هیچ گامی برای ایجاد حکومت فراگیر در این کشور برداشته نشده است؟ چرا هنوز هیچ مکانیزمی برای دولت داری در این کشور تعریف نشده است؟
به باور کارشناسان مسائل سیاسی افغانستان، یکی از عمده ترین مسائل، تفاوت حرف و عمل کشورهای جهان در قبال گروه طالبان است.
به گفته آنها، رهبران کشورهای جهان در سخنرانی ها و بیانیه های شان همواره بر ایجاد حکومت فراگیر از سوی گروه طالبان تأکید کرده اند و آن را پیش شرط تعامل با این گروه قرار داده اند.
اما در عمل، همان کشورها بسیار تعامل گرمی با گروه طالبان دارند و به صورت هفته وار 40 میلیون دالر برای این گروه می فرستد تا بتواند پایه های قدرت خود را مستحکم کند و مخالفان خود را شدیدتر سرکوب کند.
فعالان حقوق زن و فعالان مدنی افغانستان نیز بارها از چنین رویکردی انتقاد کرده اند و حتی در تظاهرات های خود، شعارهای علیه سازمان ملل و شماری از کشورهای دیگر جهان سر داده اند و آنها را متهم به همدستی با گروه طالبان کرده اند.
بی توجهی طالبان
گروه طالبان تاکنون در قبال همه درخواست ها مبنی بر ایجاد حکومت فراگیر در افغانستان بی توجه بوده است و به بیانیه گروه هفت نیز وقعی ننهاده است.
با وجود اینکه گروه هفت در مسائل مهم جهان تأثیرگذاری خاص دارد، اما گروه طالبان حتی به اعلامیه اعضای این نشست واکنش نشان نداده اند.
گروه طالبان تاکنون هیچ برنامه ای را برای ایجاد حکومت فراگیر در افغانستان روی دست نگرفته است و در پاسخ به شماری از ادعا گفته اند که حکومت آنها به قدر لازم فراگیر است.
این در حالی است تمام وزارت خانه ها و پست های مهم دولتی، پس از تسلط گروه طالبان بر افغانستان، در اختیار مردانی از قوم پشتون قرار گرفته است و اکثر آنها نیز عضویت طالبان را دار هستند.
شیعیان هزاره افغانستان که در بیست سال گذشته بخش عمده ای از نظام جمهوری را تشکیل می دادند و در قدرت این کشور از معاونت ریاست جمهوری تا چندین وزارت، ولایت و ریاست را عهده دار بودند، اکنون بیش از هر زمانی به حاشیه رانده شده اند و بسیاری از آنها از ادارات دولتی اخراج شده اند.
شماری از آگاهان به این باور هستند که سیاست های گروه طالبان نشان می دهد که این گروه هیچ گونه تمایلی برای ایجاد حکومت فراگیر و مشارکت سایر اقوام افغانستان در قدرت ندارند، بلکه بیشتر در راستای هژمونی قومی و حتی تداوم سلطه گروه خود تلاش می کنند.
آنها به این باور هستند که برای ایجاد یک حکومت فراگیر در افغانستان، جهان باید عملا بر گروه طالبان فشار وارد کنند و حتی گزینه نظامی برای سرنگونی این گروه را نیز در دستور کار داشته باشند.
