شفقنا افغانستان- از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، بحران حقوق بشری در این کشور رو به گسترش بوده است و بر اساس گزارش دیده بان حقوق بشر، اکنون به یکی از بدترین بحران های حقوق بشری جهان تبدیل شده است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان – دیده بان حقوق بشر در گزارشی که امروز و در آستانه دومین سال تسلط گروه طالبان بر افغانستان منتشر کرده، گفته است که در این مدت طالبان محدودیت ها بر حقوق زنان و دختران و رسانه ها را شدت بخشیده اند.
فرشته عباسی پژوهشگر امور افغانستان در دیده بان حقوق بشر گفته است که «مردم افغانستان زیر حاکمیت طالبان در یک کابوس حقوق بشری و همچنان بحران بشری به سر می برند.»
خانم عباسی افزوده که « رهبری طالبان باید فوراً قوانین و سیاست های ظالمانه خود را طرد کند و جامعه بین المللی باید آنها را در قبال بحران های کنونی پاسخگو قرار دهد.»
پژوهشگر امور افغانستان در سازمان دیده بان حقوق بشر با اشاره به وضع محدودیت های شدید از سوی طالبان بر حقوق زنان و دختران افغانستان گفته است که«سیاستهای زنستیزانه طالبان نشان دهنده بی توجهی کامل به حقوق اولیه زنان است. سیاست ها و محدودیت های آنها نه تنها به زنانی که فعال و مدافع حقوق هستند، بلکه به زنان عادی که به دنبال یک زندگی عادی هستند نیز آسیب می زند.»
«نگاه ابزاری جهان به حقوق بشر در افغانستان»
با وجود اینکه نهادهای حقوق بشری از تشدید بحران حقوق بشری در افغانستان خبر می دهند و همواره ابراز نگرانی می کنند، اما کشورهای مدعی دفاع از حقوق بشر، به نگاه ابزاری به مسئله حقوق بشر در افغانستان متهم شده اند.
برای اولین بار جنبش های اعتراضی زنان افغانستان نمایندگان آمریکا را متهم به نگاه ابزاری به حقوق بشر و حقوق زنان در افغانستان کردند.
اعضای این جنبش ها پس از دیدار نمایندگان آمریکا با طالبان و اظهارات جنجالی رینا امیری، نماینده ویژه آن کشور در امور زنان و حقوق بشر برای افغانستان، از او خواستند به استفاده ابزاری از حقوق زنان و حقوق بشر پایان دهند.
امروز نیز شماری از این زنان معترض به سیاست های جهان در قبال حقوق بشر در افغانستان اعتراض کردند.
اعضای جنبش زنان مقتدر افغانستان امروز با برگزاری یک تجمع اعتراضی گفت که «جهان با چشمان باز جنایات ضدبشری و آپارتاید جنسیتی طالبان در افغانستان را مشاهده می کند.»
در اعلامیه اعضای این جنبش آمده است که«دو سال است که جهان با چشمان باز شاهد همه جنایت های جنگی، جنایت های ضدانسانی، آپارتاید جنسیتی و قومی، جابجایی ها و کوچ های اجباری، نسلکشی، تبعیض نژادی و تروریستی سازی جغرافیای افغانستان از سوی طالبان هستند.»
این زنان معترض هرگونه تلاش سیاسی و مذاکراتی که در آن حرف از مشروعیت طالبان زده شود، مردود می دانند و می گویند که «به رسمیت شناختن طالبان مشروعیت دادن به تروریسم جهانی است.»
«عدم پابندی طالبان به قوانین حقوق بشری»
بر اساس گزارش سازمان ملل متحد و نهادهای بین المللی حقوق بشری، گروه طالبان هیچ گونه پابندی به قوانین حقوق بشری جهان ندارند.
افغانستان اعلامیه جهانی حقوق بشر را امضا کرده و در سال 2003 میلادی عضویت دادگاه کیفری بین المللی را بدست آورد و بر این ساس ملزم به رعایت قوانین حقوق بشری بین المللی است.
اما زمانی که طالبان بر افغانستان مسلط شده اند، هیچ کدام از قوانین الزام آور بین المللی را رعایت نکرده است.
از سوی دیگر، کشورهای جهان و نهادهای بین المللی نیز متهم به زیر پا گذاشتن این قوانین به دلیل تعامل با طالبان و تحت پیگرد قرار ندادن این گروه هستند.
با وجود درخواست مکرر مردم افغانستان، تا اکنون هیچ پرونده ای علیه رهبران طالبان در دادگاه کیفری بین المللی به اتهام «نقض حقوق بشر»، «جنایت جنگی» و «پاکسازی قومی و مذهبی» باز نشده است.
بر اساس گزارش دیده بان حقوق بشر، پاسخ طالبان به بحران بشری در افغانستان «سرکوب بیشتر» بوده است و نه رعایت حقوق بشر.
شهروندان افغانستان برای پایان یافتن بحران حقوق بشری در این کشور، خواستار تغییر رویکرد جهان نسبت به طالبان و عدم تعامل با این گروه هستند.
بسیاری از شهروندان افغانستان به این باور هستند که تنها راه حل ممکن برای ثبات و صلح پایدار در افغانستان، سرنگونی طالبان و ایجاد یک حکومت مبتنی بر اراده و خواست مردم این کشور و قطع هرگونه مداخله خارجی است.
