شفقنا افغانستان – گروه طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، محدودیت هایی شدیدی را بر حق تفریح و شادمانی زنان این کشور وضع کرده و اکنون این حق را به صورت کامل از آنان سلب کرده اند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، در آخرین مورد، طالبان حضور زنان را در پارک ملی بند امیر در ولایت بامیان در مرکز افغانستان، ممنوع کردند.
محمد خالد حنفی، سرپرست وزارت موسوم به «امر به معروف و نهی از منکر» از سوی طالبان، در سخنرانی خود در بامیان اعلام کرد که تا زمان تهیه «یک اصول» زنان نمی توانند به بند امیر بروند.
او از جنگجویان و مأموران امر به معروف و نهی از منکر این گروه در بامیان خواست که این دستور را تطبیق کنند و تأکید کرد که «سیاحت» برای زنان «نه فرض است و نه واجب است.»
بند امیر مجموعه ای از هفت از دریاچه طبیعی در 70 کیلومتری مرکز شهر بامیان است و یکی از بزرگترین جاذبه های گردشگری افغانستان به شمار می رود.
پس از تسلط طالبان بر افغانستان، بسیاری از بازدیدن کنندگان از پارک ملی بندامیر، مردان بوده اند، اما حضور زنان در این پارک ملی، هنوز به صورت رسمی ممنوع نشده بود.
پیش از سقوط نظام جمهوری در این کشور، سالانه هزاران زن و مرد برای گردشگر به بامیان می رفت و جشنواره ها مختلف فرهنگی در این ولایت با حضور پرشور جوانان دختر و پسر بر گزار می شد.
«تعیین تقسیم اوقات»
طالبان سیاست های خود در راستای اعمال محدودیت بر حضور زنان در پارک ها و تفریحگاه های افغانستان را به صورت تدریجی و در جریان دو سال، کامل کردند.
وزارت امر به معروف و نهی از منکر این گروه ابتدا در ششم ماه حمل سال 1401 خورشیدی با صدور دستوری، برای حضور زنان و مردان در پارک های تفریحی شهر کابل تقسیم اوقات تعیین کرد.
بر اساس این دستور، روزهای یکشنبه، دوشنبه و سه شنبه برای رفتن زنان به پارک های تفریحی شهر کابل تعیین شده بود و روزهای چهارشنبه، پنجشنبه، جمعه و شنبه، برای رفتن مردان به این پارک ها اختصاص داده شده بود.
در دستور وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان آمده بود که در روزهای معین شده، زنان با رعایت «حجاب شرعی» می توانند به تفریح بروند.
این وزارت همچنین تأکید کرده بود که در اماکن سیاحتی دیگر از جمله «دره پغمان»، «شکر دره» و «دره استالف» که شهروندان بهصورت خانوادگی به تفریح میروند، برای زنان لازم است که حجاب شرعی را مراعات کنند و «از اختلاط با بیگانگان خود را نگه دارند.»
«ممنوعیت مطلق»
در ماه عقرب سال 1401 خورشیدی گروه طالبان با صدور یک دستور جدید حضور زنان را به صورت کل در پارک ها و تفریحگاه های کابل و سایر شهرهای افغانستان ممنوع کردند.
این دستور به مالکان پارک ها و مجتمع های تفریحی در کابل به صورت شفاهی اعلام شده بود و در ولایت دیگر با نشر اعلامیه و ابلاغ عمومی آن.
عاکف مهاجر، سخنگوی وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان گفت که طرح تعیین تقسیم اوقات برای حضور زنان و مردان در پارک های تفریحی نتیجه نداد و به همین دلیل مجبور شدند که «ممنوعیت مطلق» بر حضور زنان در محلات تفریحی وضع کنند.
او در شماری از مصاحبه های خود «عدم رعایت حجاب شرعی» از سوی زنان را دلیل ممنوعیت حضور آنها در پارک های تفریحی دانست.
بعد از صدور این دستور، اعلامیه های از سوی این گروه در ولایت های مختلف کشور صادر شد که در آن حضور زنان در پارک های تفریحی، حمام های عمومی و ورزشگاه ها ممنوع اعلام شده بود.
پس از ماه عقرب سال 1401 خورشیدی، پارک ملی بند امیر بامیان، تنها مکان تفریحی و سیاحتی بود که حضور زنان در آن ممنوع نشده بود.
اکنون با ممنوعیت حضور زنان در این مکان تفریحی، حضور زنان در تمام مکان های تفریحی در سراسر افغانستان ممنوع شد و این حق به صورت کامل از زنان این کشور گرفته شد.
«طالبان مخالف هرچیزی مربوط به زنان است»
فعالان حقوق زن افغانستان می گویند که گروه طالبان نه تنها با «تفریح، خوشحالی و شادمانی زنان» بلکه با «هرچیزی که مربوط به زنان شود» مخالف هستند.
مونسه مبارز، از زنان معترض افغانستان به خبرنگار شفقنا گفت که طالبان «صلاحیت عادی ترین امور زندگی را از زنان افغانستان گرفته اند» و «دشمنی پایان ناپذیر» با زنان این کشور را آغاز کرده اند.
او می گوید که ممنوعیت حضور زنان در پارک ملی بندامیر و سایر مکان های تفریحی، نشان می دهد که «اندیشه، باور و مکتب فکری طالبان تا چه اندازه ضد زن است.»
وحیده امیری، دیگر از فعالان حقوق زن افغانستان نیز به خبرنگار شفقنا گفت که «طالبان اصلا تاب دیدن شادمانی و خوشحالی زنان را ندارند.»
خانم امیری افزود که «سلب حق تفریح از زنان، نوعی از سیاست سرکوب است که طالبان علیه زنان اتخاذ کرده اند؛ زیرا اکنون تنها زنان هستند که علیه این گروه اعتراض می کنند و آنها می خواهند به هر نحوی که شده زنان را در همه جا سرکوب کنند.»
طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، به صورت گسترده متهم به اعمال سیاست های زن ستیزانه شده اند و حتی کارشناسان سازمان ملل متحد گفته اند که اکنون بحث در مورد وقوع «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان ضروری شده است.
