شفقنا افغانستان – اعلام نتایج آزمون سراسری کانکور افغانستان از سوی طالبان، با موجی از واکنش ها از سوی شهروندان افغانستان همراه شده است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، بر اساس اعلام «اداره ملی امتحانات» که اکنون تحت مدیریت طالبان فعالیت می کند، همه داوطلبان کانکور که بدون حضور دختران برگزار شده، قبول شده اند و هیچ فردی در این آزمون، ناکام نمانده است.
بر اساس آماری که طالبان اعلام کرده اند، 84 هزار و 234 نفر داوطلب در کانکور سراسری امسال شرکت کرده اند که نسبت به سال های قبل از حضور این گروه، بیش از پنجاه درصد کاهش را نشان می دهد.
از میان افرادی که در آزمون سراسری کانکور امسال اشتراک کرده اند، ۴۴ هزار و ۳۳۶ داوطلب در دانشگاههای دولتی و ۲ هزار و ۷۵۵ نفر در مراکز نیمه عالی پذیرفته شده اند و ۳۱ هزار و ۴۲۰ نفر نیز به مراکز آموزش عالی خصوصی معرفی شده اند.
در سالهای گذشته به دلیل ظرفیت محدود دانشگاه های دولتی افغانستان و آمار بالای متقاضیان، شمار زیادی از داوطلبان کانکور سراسری «بی نتیجه» یا همان ناکام اعلام می شدند و در هیچ یک از مراکز آموزشی عالی و نیمه عالی این کشور راه نمیافتند.
«آزمونی که دیگر انگیزه خلق نمی کند»
پیش از تسلط گروه طالبان بر افغانستان، هربار که نتایج آزمون سراسری کانکور اعلام می شد، موجی از امید، شادمانی و انگیزه در جامعه افغانستان خلق می شد.
این موج زمانی که دختران در کانکور سراسر مقام اول را به دست می آوردند، بیشتر می شد و بسیاری از خانواده ها با انگیزه های بیشتر از دختران شان حمایت می کردند تا بتوانند درس بخوانند.
اما امسال به دلیل ممنوعیت اشتراک دختران در آزمون سراسری کانکور از سوی طالبان، اعلام نتایج این آزمون سرنوشت، نه تنها در جامعه و بین دانش آموزان این کشور انگیزه خلق نکرده است، بلکه بسیاری ها از اعلام آن «سرخورده» و «ناامید» شده اند.
دختری بنام اسما ربانی با اشتراک گذاری نمرات سه ساله دوره مکتب خود که همه اش 100 است، گفته است که می خواست با این نمرات در آزمون سراسری کانکور اشتراک کند و مقام اول را بدست آورد.
او با اشاره به ممنوعیت اشتراک دختران در آزمون کانکور، گفته است که «متاسفانه همه آرزوهایم با خاک یکسان شد.»
رمضان محمودی، یکی از فرهنگیان افغانستان نوشته است که «کانکور امسال افغانستان شرم آور ترین و ننگین ترین عملکرد در تاریخ بشر است. نمی دانم مردم دنیا و نهادهای حقوق بشری چه قدر خجالت کشیده اند از شنیدن این خبر چه قدر تکان خورده اند.»
فضل احمد پیکان، یک شهروند دیگر افغانستان نوشته است که «احتمالا اول نمره کانکور امسال خواهر من بود که آمادگی لازم را گرفته بود، مستعد بود و در آزمون های کانکور آزمایشی، همواره می درخشید. او فقط یک هدف داشت، اول نمره شدن در آزمون کانکور، کمتر از این را حتی فکر هم نمی کرد. امروز اما، او در خانه می گیریست.»
«جای خالی دختران کاج»
اعلام نتایج آزمون سراسری کانکور امسال، برای بسیاری از شهروندان افغانستان یاد آور حمله مرگبار سال گذشته بر دانش آموزان مرکز آموزشی کاج در غرب کابل بود.
این حمله که درست یک هفته از برگزاری آزمون سراسری کانکور انجام شد، در آن بیش از 60 دانش آموز که اکثر آنها دختران بودند کشته و بیش از 110 دانش آموز دیگر زخمی شدند.
فاطمه امیری، از دانش آموزانی که در این حمله به شدت زخمی شد و یک چشمش را از دست داد، در واکنش به اعلام نتایج آزمون کانکور نوشته است که «کلمه کانکور تیغی شده که تا مغز استخوانم فرو رفته و درد بیش از تحمل و استخوان سوز را بر من می دهد، مخصوصا با اعلام نتایجی که در آن اسم هیچ دختری نیست؛ همان دخترانی که خوب می دانم برای این کانکور چه ها کشیدند،تا چی وقت؟!»
خانم امیری در یک پست دیگر با بردن اسم شماری از قربانیان حمله بر مرکز آموزشی کاج نوشته است که «امروز هر لحضه یاد نرگس، وحیده، فرشته، ستاره، هنگامه، اسما، ام البنین که قرار بود امسال نتیجه اش اعلان شود، خاطرم را آزار داد.»
شریفه جوینده که خواهرش، نرگس را در حمله به مرکز آموزشی کاج از دست داده است، با همرسانی عکس خواهرش، نوشته است که«از دل خواهرانی که امسال باید امتحان کانکور میدادن فقط خدا خبر دارد. صدای شکستن قلب و نابود شدن آرزو و رویاهایی دختران را کسی نمیشنود و نمیبیند.»
زهرا ابراهیمی، یکی از شهروندان افغانستان نوشته است که «اگر طالبان نمی بود و کشتار سیستماتیک علیه هزاره جریان نمی داشت امروز یکی از دختران کاج اول نمره عمومی کانکور می شد. چقدر جای مرضیه، هاجر و تمام دختران افغانستان در نتایج کانکور امسال خالی بود.»
بسیاری از شهروندان دیگر افغانستان نیز با همرسانی عکس های قربانیان این حمله مرگبار در روز اعلام نتایج آزمون سراسری کانکور، یاد آنها را گرامی داشته و گفته اند که آنها به صورت «هدفمند» مورد حمله قرار گرفتند تا امید و انگیزه درس خواندن را از مردم بگیرند.
طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، دختران بالاتر از صنف ششم را از رفتن به مکتب منع کرده اند و دروازه دانشگاه ها و مراکز آموزشی خصوصی را نیز به روی آنها بسته اند.
فعالان حقوق زن می گویند که طالبان در دو سال گذشته به صورت تدریجی، تمام زمینه های آموزش دختران را از بین برده اند ضربه جبران ناپذیری به کاروان آموزش، ترقی و توسعه این کشور وارد کرده اند.
