شفقناافغانستان- یک آگاه سیاسی در گفتگو با شفقناافغانستان می گوید، پذیرش سفیران طالبان از سوی کشورهای منطقه ارتباطی به مشروعیت بخشی به طالبان ندارد.
به گزارش شفقناافغانستان؛ طالبان از زمان قدرت گیری دوباره در افغانستان در تلاش است تا روابط دیپلماتیک خود را با کشورهای منطقه و جهان گسترش دهد. به تازگی امیرخان متقی وزیر خارجه طالبان در گفتگو با بی بی سی گفته بود که این گروه با ۴۰ کشور جهان روابط دیپلماتیک دارد.
سفیر طالبان در امارات متحده عربی هم در روزهای اخیر اعتبارنامه خود را رسما به وزارت خارجه این کشور تقدیم کرد. امارات متحده عربی پس از چین دومین کشوری بود که رسما سفیر طالبان را پذیرفت. این اقدام در حالی انجام میشود که تاکنون هیچ کشوری رژیم طالبان را به رسمیت نمیشناسد.
«سید باقر محسنی» کارشناس مسائل سیاسی بر این باور است که پذیرش سفیر طالبان در امارات متحده عربی به معنای رسمیت بخشیدن به رژیم طالبان نیست بلکه رقابت امارات متحده عربی با قطر است که این کشور تلاش دارد تا در میان طالبان نفوذ کند.
سید باقر محسنی در گفتگو با خبرگزاری شفقنا افغانستان در این باره گفت: «امارات متحده عربی در یک رقابت جدی با قطر تلاش دارد تا در میان طالبان نفوذ پیدا کند و با توجه به ساختار متصلب دوگانه میان طالبان، این تلاشها هر روز بیشتر میشود. اما درمورد شناسایی طالبان، به آن تناسبی که در بعد شناسایی رسمی و قانونی اتفاق میافتد مسئله جدیدی رخ نخواهد داد. ولی روابط عملی کشورها با طالبان برای فهم وضعیت و تعقیب پیچیدگیهای امنیتی وجود خواهد داشت».
وی افزود: «کشورهایی که عملا روابط جدی و همکاری با طالبان دارند، در مواضع رسمیشان روی تشکیل حکومتی فراگیر در افغانستان تاکید دارند و موضعشان از ابتدای تحول در افغانستان موضع ثابتی بوده است.»
این در حالی است که طالبان هنوز به درخواستهای جامعه جهانی برای تشکیل حکومتی فراگیر در افغانستان پاسخ ندادهاند و ادعا میکنند که حکومت کنونی در افغانستان فراگیر است. این گروه همچنین با وضع قوانین تازه محدودیتهای بیشتری برای شهروندان و به خصوص زنان ایجاد کرده اند. موضوعی که به نظر میرسد روند به رسمیت شناختن آنها از سوی جامعه جهانی را به تعویق بیندازد.
سید باقر محسنی کارشناس مسائل سیاسی معتقد است که آینده تعامل با طالبان به رفتار این گروه بستگی دارد. محسنی می گوید: «آینده طالبان منوط به رفتار و تعامل آنها با مردم افغانستان و همچنین تامین حقوق اساسی مردم و به خصوص حقوق زنان است. تصور طالبان از تعامل با برخی کشورهای قدرتمند یک تصور غیرواقعبینانه است. طالبان فکر میکندبا مقاومت و سرسختی که دارد، باعث خواهد شد تا قدرتهای جهانی ناگزیر به پذیرش ساختار موجود طالبان شوند و به همین دلیل خود را وادار به تشکیل حکومتی فراگیر و مردمی در افغانستان نمیکنند.»
به باور محسنی، با فارغ شدن قدرتهای جهانی از مصروفیتهای امنیتی در خاورمیانه و شرق اروپا، تمرکز روی افغانستان بیشتر خواهد شد. از سویی هم، کشورهای جهان برای حفظ پرستیژ و حیثیت سیاسی خودشان عملا شناسایی رسمی طالبان را در چنین شرایطی رقم نخواهند زد.
