شفقنا افغانستان – یک فعال حوزه زنان بر این باور است که طالبان باید در محکمه بینالمللی به دلیل نقض مدوام حقوق بشر در افغانستان پاسخگو شوند.
همزمان با هشدار چهار کشور مختلف جهان به طالبان درمورد وضعیت زنان افغانستان و حمایت بیش از 20 کشور جهان برای محاکمه طالبان در دیوان بین المللی دادگستری، «ذکیه محقق» فعال سیاسی و حوزه زنان در گفت و گو با خبرگزاری شفقنا افغانستان گفت که جامعه جهانی، طالبان را باید توسط مکانیزمهای بینالمللی پاسخگو کند. طالبان باید در محکمه بینالمللی به نقض مدوام حقوق بشر در افغانستان پاسخگو شوند و اینگونه اقدامات می تواند لرزهای بر طالبان بیندازد که زین پس به گونه سطحی و بیارزش به مسئله حقوق زنان و حقوق بشر در افغانستان برخورد نکنند.
محقق در این گفتگو تاکید کرد تا زمانی که فشاری بر طالبان وجود نداشته باشد و ممانعتی در مقابل اهداف آنان وجود نداشته نباشد، طالبان حقوق زنان افغانستان را به آنها برنمی گرداند.
به باور وی، مشکل طالبان در تامین حقوق زنان مشکل ایدئولوژیک است و طالبان به دروغ مسائل ایدئولوژیک خود را به اسلام و فرهنگ اسلامی ارتباط میدهند. این در حالی است که ایدئولوژی طالب زن ستیز است.
ذکیه محقق درباره درخواست ها برای تامین حقوق زنان افغان از سوی جامعه جهانی گفت: «اگرچه جامعه جهانی و سازمان ملل متحد، تامین حقوق زنان در افغانستان را به عنوان پیش شرط برای پذیرفتن و به رسمیت شناسی دولت طالبان تعیین کرده اند، اما متاسفانه این موضع گیریها و خواستها از طالبان هیچگاه به شکلی نبوده که طالبان در قبال آن انعطاف نشان دهند. متاسفانه موضوع تامین حقوق زنان در افغانستان، از سوی جامعه جهانی بیشتر به گونه درخواست و تقاضا از طالبان مطرح می شود و نه به عنوان فشاری به روی آنها. موضوعی که باعث می شود تا طالبان فشاری را در این زمینه احساس نکند و راه خود را در پیش گیرد. از سویی هم برای طالبان چندان مهم نیست که جامعه جهانی آنها را به رسمیت بشناسد. چرا که طالبان به شکل برنامهریزی شده به اهداف خود می رسند. آنها تمام جغرافیای افغانستان را در دست دارند و از سویی هم نه در منطقه و نه در سطح جهانی هیچ کسی برای آنان مشکلی ایجاد نمیکند.»
او با اشاره بر اینکه امروز موضوع افغانستان مسئله جامعه جهانی نیست، گفت: «امروز سازمان ملل متحد و قدرتهای بزرگ درگیر مسائل دیگری هستند. موضوعاتی همچون جنگ اوکراین و جنگ در نوار غزه مسائلی هست که اولویت های بیشتری در سطح جهانی دارند و متاسفانه وضعیت افغانستان مورد توجه نیست.»
محقق وضعیت فعلی افغانستان را به سرطانی خاموش توصیف کرد و گفت: «جامعه جهانی دیر یا زود به این موضوع پی میبرند که پیامدهای دوامدار چشمپوشی و بیتفاوتی در قبال افغانستان چه بهای سنگینی را برای کشورهای منطقه و جامعه جهانی وارد می کند.»
محقق با تاکید بر اینکه زنان افغانستان در برابر گروه طالبان تنها هستند، اضافه کرد که جامعه جهانی و کشورهای عضو سازمان ملل متحد علی رغم آنچه ادعا می کنند تاکنون در میدان عمل کار بزرگی انجام نداده اند و به شکل جدی با طالبان برخورد نکرده اند.
به باور محقق، تا زمانی که جامعه جهانی و کشورهای مدافع حقوق بشر و سازمان ملل متحد فشارهای شدیدتری به طالبان وارد نکنند و موضعگیریهای قاطعانهتری در قبال طالبان اتخاذ نشود، وضعیت زنان افغانستان بهبود نخواهد یافت.
او در عین حال گفت از جمله رویکردهای قاطعانه ای که جامعه جهانی در قبال طالبان می تواند روی دست بگیرد، قطع کمکها به طالبان است و یا اینکه حداقل شفاف سازی صورت بگیرد که این کمکها در کجا استفاده شده است.
محقق همچنین خواستار جلوگیری از باجدهی به طالبان شد و گفت: «نباید از طالبان برای رسیدن به اهدافشان حمایت شود. چرا که در این صورت دست آنها برای ظلم و ستیز با زنان افغانستان باز است.»
به باور این فعال حوزه زنان، طالبان تا زمانی که خود را در معرض نابودی نبینند، انعطافی از خود در برابر مردم افغانستان و حقوق زنان نشان نمی دهند.
