شفقنا افغانستان – ششمین نشست مشورتی فرمت مسکو با حضور نمایندگان روسیه، چین، ایران، هند، پاکستان، تاجیکستان، ازبکستان، قزاقستان، قیرقیزستان و طالبان برگزار شد و وضعیت افغانستان را بررسی کرد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، در این نشست سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، ضمیر کابلوف، نماینده ویژه روسیه برای افغانستان، حسن کاظمی قمی، نماینده ویژه ایران برای افغانستان، یوشیائو یونگ، نماینده ویژه چین برای افغانستان، احمد نسیم ورایچ، رییس اداره غرب آسیا و افغانستان وزارت خارجه پاکستان، جیتندر پال سینگ، رییس اداره پاکستان، افغانستان و ایران وزارت خارجه هند، عصمتالله ایرگاشف، نماینده ویژه ازبکستان در امور افغانستان، شرف رحیمی، رییس اداره تحقیقات استراتژیک وزارت خارجه تاجیکستان و آوازبیک عبدالرزاقاوف، نماینده ویژه قیرقیزستان برای افغانستان حضور داشتند.
امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه طالبان و هیأت همراهش نیز به عنوان مهمان ویژه در این نشست شرکت کرده بودند.
نشست با سخنرانی سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه آغاز شد و پس از آن پشت درهای بسته ادامه یافت.
لاوروف گفت که روسیه به مسیر خود برای تعامل با طالبان ادامه میدهد و از تلاش آمریکا برای در اختیار گرفتن کنترل حل و فصل مسائل افغانستان، به اشتراک کنندگان هشدار داد.
«تأکید بر تعامل و نگرانی از تروریسم»
در اعلامیهی پایانی نشست مشورتی فرمت مسکو، همزمان با این که از ادغام طالبان در روندهای منطقهای، تداوم تعامل با این گروه، ارسال کمکهای بشردوستانه به افغانستان و همکاری با طالبان در پروژههای اقتصادی و تجاری تأکید شده است، از حضور گروههای تروریستی در افغانستان نیز ابراز نگرانی شده است.
در این اعلامیه آمده است که حضور گروههای تروریستی و جدایی طلب در افغانستان، همچنان تهدید جدی برای امنیت جهان و منطقه است.
در این اعلامیه از طالبان خواسته شده است که اقدامات «قابل مشاهده» و «قابل راستیآزمایی» را در اجرایی تعهدات شان در راستای مبارزه با تروریسم انجام دهند.
آنان همچنین از طالبان خواستهاند که در انهدام و از بین بردن گروههای تروریستی در افغانستان «مساویانه» و«بدون تبعیض» عمل کنند و از استفاده از خاک افغانستان علیه کشورهای همسایه، جلوگیری کند.
این بند از اعلامیه به عدم برخورد طالبان با گروههای چون القاعده، تحریک طالبان پاکستان و جنبش اسلامی ازبکستان و ترکستان شرقی اشاره دارد که تهدیدی برای کشورهای پاکستان و آسیای مرکزی به شمار میرود.
پیش از این نشست، حسن کاظمی قمی، نماینده ویژه ایران در گفتوگو با خبرگزاری ایرنا نیز به اقدامات ضد تروریستی طالبان اشاره کرد و گفت: «نمی توان در برابر داعش موضع گرفت و در خصوص جریانهای دیگر که امنیت همسایگان افغانستان را به چالش گرفتهاند، سکوت پیشه کرد.»
سرپرست وزارت خارجه طالبان اما در سخنرانی خود در نشست فرمت مسکو، حضور تروریستان در افغانستان و استفاده از خاک این کشور علیه کشورهای همسایه را رد کرد.
امیرخان متقی، برخلاف ادعای سایر کشورها، ادعا کرد که اطلاعات استخباراتی آنان نشان میدهد که داعش در بیرون از مرزهای افغانستان مراکز آموزشی ایجاد کرده و عاملان حملات سه سال اخیر تحت نام داعش در افغانستان نیز شهروندان خارجی بودهاند.
«استقرار زیرساختهای نظامی کشورهای سوم»
در اعلامیه پایانی ششمین نشست فرمت مسکو از استقرار زیرساختهای نظامی کشورهای سوم در افغانستان و کشورهای همسایه آن ابراز نگرانی شده است.
اشتراک کنندگان این نشست این امر را «غیرقابل قبول» خواندهاند و گفتهاند که این امر به نفع صلح و ثبات منطقه نیست.
وزیر خارجه روسیه نیز در سخنرانی خود به این موضوع اشاره کرد و گفت که امر برای آن کشور قابل قبول نیست.
اما اشتراک کنندگان نشست فرمت مسکو مشخص نکردهاند که کدام کشور قصد استقرار زیرساختهای نظامی خود در افغانستان و یا کشورهای همسایهاش را دارد.
پیش از این گزارشهای تأیید نشده از استقرار نیروهای چین در فرودگاه بگرام افغانستان پس از خروج نیروهای آمریکایی وجود داشت، اما چین خود پشت میز نشست فرمت مسکو حضور داشت و مشخص نیست که اشتراک کنندگان این نشست به کدام کشور اشاره کردهاند.
اشتراک کنندگان نشست فرمت مسکو همچنین از آمریکا و کشورهای غربی خواستهاند که مسئولیت بحران کنونی در افغانستان را به عهده بگیرند و مسئولیتهای خود را در راستای بهبود اقتصاد و آینده این کشور به عهده گیرند.
آنان همچنین از سیاسی سازی وضعیت بشردوستانه در افغانستان هشدار دادهاند و خواستار ادامههای کمکهای بشردوستانه جهان به مردم افغانستان شدهاند.
این نشست در حالی برگزار شد که طالبان به خواستهای مطرح شده در پنجمین نشست فرمت مسکو در کازان، توجهی نکردند و تا اکنون هیچ کدام از آنها خواستها را برآورده نکردهاند.
در پنجمین نشست فرمت مسکو اشتراک کنندگان خواستار تشکیل حکومت فراگیر و رعایت حقوق زنان و دختران شده بودند، اما طالبان تا اکنون نه تنها در این راستا اقدامی نکردهاند، بلکه تمرکز گرایی قومی و گروهی و محدودیتها بر حقوق زنان و دختران را افزایش دادهاند.
