شفقناافغانستان– فلاویا کروس-جکسون درباره پیامدهای درگذشت پاپ در شبکه خبری بلومبرگ نوشته: تاریخ مسیحیت کاتولیک هیچوقت شاهد یک پاپ آمریکایی نبوده است. به هر حال قدمت این نهاد مذهبی به بیش از دو هزار سال پیش بازمیگردد- و این در حالی است که از استقلال ایالات متحده آمریکا کمتر از ۲۵۰ سال میگذرد. با این حال مرگ پاپ فرانسیس باعث تحول در روابط بین این دو جهان خواهد شد.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از بلومبرگ، در ادامه [بعد از مرگ پاپ فرانسیس، یکی از این دو اتفاق روی خواهد داد و] به احتمال زیاد یکی از این دو راه طی خواهد شد: یا در نبرد جانشینی پاپ یک کاردینال محافظهکار پیروز خواهد شد، یا اینکه اگر دولت-شهر واتیکان دست به انتخاب یک جانشین مترقی و پروگرسیو برای فرانسیس بزند، در آن صورت به زودی شاهد یک مقابله از نوع مقابله داوود با جالوت خواهیم بود.
در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ، دین و سیاست به طور جداییناپذیر و البته اجتنابناپذیری در هم تنیده شدهاند. او [از همان آغاز ورود به کاخ سفید] نقشی کلیدی در تغییر شکل دادگاه عالی ایفا کرد و این نهاد را یکسره در راستای خطوط اجتماعی محافظهکارانه قرار داد- و به دنبال آن هم حقوق زنان برای انتخاب سقط جنین یا ادامه بارداری را با محدودیتهای زیادی مواجه کرد.
با توجه به تغییراتی رادیکال که دونالد ترامپ در نظم پس از جنگ جهانی دوم به وجود آورد، این موضوع که پیشوای بعدی کاتولیکهای جهان چگونه شخصی خواهد بود، به طور بالقوه اهمیت بیشتری پیدا میکند. پاپ به عنوان رهبر معنوی حدود ۱.۴ میلیارد پیرو، از نوعی نفوذ جدی جهانی بهرهمند است که میتواند آن را در همسویی با ترامپ یا علیه او مورد استفاده قرار دهد. به هر حال زیاد از آن روزها دور نشدهایم که پاپها رفتاری مانند سلاطین و پادشاهان مطلق داشتند و برای خود دست به ایجاد حوزههای نفوذ گوناگونی میزدند.
جی.دی ونس معاون رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا یکی از آخرین کسانی روی زمین بود که نماینده خدا در میان کاتولیکهای رومی را زنده دید و آنگونه که مشخص است، تحت تاثیر او قرار گرفت و با نوعی غیرت و تعصب مختص نوایمانان از محضر او خارج شد. [نویسنده مطلب در اینجا از اصطلاحی استفاده کرده است که بیانگر تعهد بسیار شدید افراد به باورهای جدیدی است که کاملاً با باورهای قدیمی فرد متفاوت هستند].
ونس در آن دیدار میتوانست در عین اینکه عاشق مراسم عشای ربانی بود، با فرانسیس مخالفت کند، و این همان کاری است که ترامپ در زمان دیدار با ملکه الیزابت دوم انجام داده بود. به هر حال پاپ آرژانتینی با این که دقیقا لیبرال نبود، اما از منتقدان سیاستهای مهاجرتی ایالات متحده بود.
[از این مناظر] حضور دونالد ترامپ- مانند دیگر رهبران جهان- در مراسم خاکسپاری پاپ در رم با این که نوعی ادای احترام خواهد بود، اما این حضور در عین حال به عنوان راهی برای نوعی موضعگیری سیاسی و حمایت از یکی از رقبای مورد نظر کاردینالها در مسیر انتخاب پاپ بعدی نیز قلمداد خواهد شد.
طی قرنهای متمادی گردهمایی کاردینالها راهی برای جلوگیری از هر گونه مداخلههای بیرونی بوده؛ ولی سیاست همیشه راهی برای نفوذ پیدا میکند!
متن کامل این مطلب را در بلومبرگ بخوانید
