شفقنا افغانستان – مقالهی تازه منتشر شده «شرل بنارد»، همسر زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه پیشین امریکا در امور افغانستان و معمار توافقنامه دوحه، با واکنش گسترده شهروندان افغانستان در سراسر جهان مواجه شده و «سفیدنمایی شرمآور طالبان» دانسته شده است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، شرل بنارد در مقالهای که در وبسایت «نشنل اینترست» منتشر کرده، واقعیتهای عینی جامعه افغانستان تحت سلطه طالبان را انکار کرده و تلاش کرده است که وضعیت این کشور را در عرصههای امنیتی، اقتصادی و حقوق زنان برای جهان «عادی» جلوه دهد.
او نگرانیها در مورد اخراج مهاجران افغانستان از امریکا را «بیاساس» دانسته است و گفتهاند که مهاجران باید از بازگشت به افغانستان ترسی نداشته باشند.
همسر زلمی خلیلزاد همچنین برخلاف واقعیت عینی جاری در افغانستان، مدعی شده است که آموزش دختران تنها در مکاتب دولتی ممنوع است و آنان در مکاتب خصوصی «تا هر سطحی» میتوانند تحصیل کنند.
او همچنین ممنوعیت کار زنان و مشکلات اقتصادی آنان را رد کرده و گفته است که در کابل زنانی را دیده که عطر فروشی داشتهاند و یا با چرخدستی، در خیابانها فروشندگی میکردهاند.
شرل بنارد برخورد جهان با حقوق زنان افغانستان را «دوگانه» دانسته و گفته است که مثلاً رفتار طالبان با زنان نسبت به خشونت علیه زنان در هند «کمتر وحشیانه» است.
او پیشنهاد کرده است که سفارت آمریکا در کابل بازگشایی شود، تحریمها علیه طالبان برداشته شود و به این گروه اجازه داده شود که قنسولگریهای افغانستان را در آمریکا بازگشایی کنند.
«سفیدنمایی شرمآور طالبان»
شهروندان افغانستان به این مقاله واکنش بسیار گسترده نشان دادهاند و آن را در راستای تلاشهای تبارگرایانه زلمی خلیلزاد برای «تطهیر» طالبان و «سفیدنمایی» این گروه «تروریستی» دانستهاند.
دکتر سردار محمد رحیمی، پژوهشگر و استاد دانشگاه میگوید: «شرل بنارد به هر شکل ممکن باید تصویری عادی از افغانستان ارائه نماید تا به نوعی بر میراث شومی که به نام همسر و حزبش نگاشته شده است سرپوش بماند.»
آقای رحیمی افزوده است: «وضعیت افغانستان را باید از وضعیت محرومیت زنان و دختران از تعلیم و تحصیل و سیل مهاجرت ها و فقر مطلق حاکم فهمید نه سخنان خانواده خلیلزاد.»
ویلیام میلی، پروفسور و افغانستانشناس استرالیایی این مقاله را «نمونهای دیگری از تطهیر ننگین یک رژیم خودکامه» دانسته است و گفته است که چنین تلاشهای سابقه طولانی دارد.
ژولیا پارسی، از زنان معترض افغانستان و زندانی پیشین طالبان، گفته است: «خانم شرل بنارد! دهانت را ببند و از رنجی که هیچگاه نچشیدهای، قصه نیاز.»
او افزوده است: «تو که با شکم سیر و امنیت فولادین آمدهای سیرک تماشا، چه میفهمی از گرسنگی زن زندانی، از تحقیر، از شلاق، از سنگسار خاموش؟ ننگ است که تو و شوهر معاملهگرت، هنوز هم نقش وقیحانهی تطهیر طالبان را بازی میکنید. ننگ است که فاجعهی یک ملت را بزک میکنید برای خوشخدمتی به قاتلان آزادی. تو حق نداری نام زن را بر زبان بیاوری. چون زن واقعی، امروز در افغانستان زیر چکمههای طالبان له میشود، و تو در کنارش ایستادهای، نه برای کمک، بلکه برای کف زدن به جلاد.»
ذکیه محقق، دختر محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان نیز با توضیح وضعیت جاری افغانستان، خطاب به همسر زلمیخلیلزاد نوشته است: «آدمى بايد خيلى از لحاظ وجدانى حقير باشد كه اينگونه بى پروا وظالمانه بر حقيقت عريان يک فاجعه چشم بپوشد!»
گروههای مختلف زنان معترض افغانستان، سیاستمداران، فعالان مدنی و سیاسی و شهروندان عادی افغانستان محتوای این مقاله را به شدت تکذیب کردهاند و آن را «توجیه جنایتهای طالبان» دانستهاند.
«پیشنهاد طرح شکایت علیه شرل بنارد»
پس از نشر مقاله شرل بنارد و بازتاب آن در رسانههای داخلی افغانستان، شماری از حقوق دانان و پژوهشگران افغانستان، پیشنهاد شکایت علیه او را در دادگاههای بینالمللی مطرح کردهاند.
دکتر محمد امین احمدی، پژوهشگر و عضو هیأت صلح حکومت پیشین افغانستان گفته است: «خانمهای افغانستان میتوانند علیه این خانم بهدلیل انکار واقعیت آپارتایدجنسیتی و توجیه آن با استفاده از موقعیت تأثیرگذاری که دارد شکایت کنند.»
او اضافه کرده است: «راههای حقوقی و سیاسی طرح این مسئله بررسی گردد، چون اظهارات ایشان ممکن است آپارتاید جنسیتی موجود را به سود طالبان عادی سازی کند، میتواند مصداق معاونت در این جرم علیه زنان به حساب آید.»
پس از طرح این پیشنهاد شماری از جنبشهای اعتراضی زنان افغانستان اعلام کردهاند که نسبت به لابی زلمی خلیلزاد و همسرش برای طالبان سکوت نمیکنند و از او شکایت خواهند کرد.
شماری از فعالان زن نیز گفتهاند که حاضر هستند علیه شرل بنارد به اتهام انکار جنایت علیه بشریت در افغانستان از سوی طالبان، شکایت کنند.
پیش از این گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوقبشر برای افغانستان، کارشناسان سازمان ملل متحد، سازمان عفو بینالملل، دیدهبان حقوقبشر و دهها نهاد بینالمللی دیگر رفتار طالبان با زنان افغانستان را «جنایت علیه بشریت» دانسته و گفتهاند میتواند «آپارتاید جنسیتی» به شمار رود.
کریم خان، دادستان دادگاه کیفری بینالمللی نیز به اتهام «جنایت علیه بشریت مبتنی بر جنسیت» خواستار صدور حکم بازداشت برای هبتالله آخندزاده، رهبر و عبدالحکیم شرعی، قاضیالقضات طالبان شده است.
«پیشینه شرل بنارد در لابی برای طالبان»
این اولینبار نیز که شرل بنارد، همسر زلمیخلیلزاد در حمایت از طالبان و علیه حقوق زنان افغانستان مقاله مینویسد.
او در سال ۲۰۱۹ میلادی که مذاکرات دوحه برای خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان جریان داشت و نگرانیهای گسترده در مورد حقوق زنان با بازگشت زنان مطرح بود، نیز مقالهای در نشریه «نشنال اینترست» نوشت و از زمان افغانستان خواست که با خروج نیروهای آمریکایی مخالفت نکنند.
او نوشته بود که زنان افغانستان باید خود مسئولیت مبارزه برای حقوق خود را به عهده گیرند و نباید مخالف گفتوگوی آمریکا با طالبان و معامله بر سرنوشت افغانستان باشند.
همسر زلمیخلیلزاد در سال ۲۰۲۳ نیز با نشر مقالهای، به طالبان توصیه کرد که «حلقهی خودکامه قندهار» فاصله بگیرند تا بتوانند در قدرت باقی بمانند و روابط خود را با جهان عادی بسازند.
به او طالبان در مورد نشستهای جریانهای سیاسی غیر پشتون افغانستان از جمله در وین، هشدار داده بود و گفته بود اگر از تندروان قندهار فاصله نگیرند، این گروهها قدرت را از چنگ طالبان بیرون میکنند.
بسیاری از فعالان سیاسی و شهروندان افغانستان معتقد هستند که این مقالهها با هدایت و راهنمایی زلمیخلیلزاد منتشر میشود و هدف آن تحکیم حاکمیت طالبان بر افغانستان، طرد اقوام غیرپشتون از قدرت و لابی برای بهبود روابط طالبان با کشورهای جهان از جمله آمریکا است.
زلمی خلیلزاد خود نیز بارها از سوی شهروندان افغانستان به «خیانت»، «جنایت» و «همدستی با طالبان در انجام اعمال تروریستی» متهم شده است.
نماینده ویژه پیشین آمریکا که اصالتا از پشتونهای لغمان افغانستان است، متهم به انحراف سیاست خارجی آمریکا در قبال افغانستان به نفع یک قوم و تبار خاص و معامله با سرنوشت افغانستان است.
