شفقناافغانستان – سازمان بینالمللی حمایت از مسیحیان (ICC)، نهادی مستقر در ایالات متحده، نسبت به احتمال اخراج پناهجویان مسیحی افغان از آمریکا هشدار داد. این سازمان اعلام کرد که بسیاری از این افراد اخطارهای رسمی دریافت کردهاند که میتواند پیشدرآمد بازگرداندن آنها به افغانستان باشد.
به گزارش شفقناافغانستان؛ در بیانیهای، ICC تأکید کرد که اگرچه مقامهای آمریکایی نسبت به سرنوشت این پناهجویان احساس همدلی دارند، اما تاکنون تمایلی به ارائه تضمینهای حقوقی یا حمایت عملیاتی قاطع از آنها نشان ندادهاند. به گفته این سازمان، مقامات آمریکایی از پناهجویان خواستهاند تا وضعیت خود را از طریق مسیرهای عادی مهاجرتی پیگیری کنند راهی که برای افراد در معرض خطر، دستیابی به آن بسیار دشوار است.
این نگرانی در پی انتشار گزارش کمیسیون امور آزادی مذهبی در جهان (USCIRF) مطرح شد که هفته گذشته اعلام کرد طالبان به سرکوب منسجم اقلیتهای مذهبی در افغانستان ادامه میدهند. ویکی هارتزلر، رئیس USCIRF، هشدار داد: «در صورت بازگشت این افراد به افغانستان، همه آنها، بهویژه اقلیتهای مذهبی، در معرض خطر شدید آزار، بازداشت و حتی کشته شدن قرار خواهند داشت.»
مسیحیان افغان، که عمدتاً شامل نخستین نسل نوکیشان از اسلام هستند، در صورت شناسایی، با مجازاتهای سنگینی از جمله اتهام «ارتداد» و احتمال اعدام مواجه میشوند. طالبان، تغییر دین از اسلام را «جرمی علیه خدا» میداند و آن را به شدت سرکوب میکند.
ICC همچنین از تعلیق برنامه پذیرش پناهندگان توسط دولت آمریکا پس از بازگشت دونالد ترامپ به قدرت نگرانی نشان داد. این تعلیق منجر به توقف پذیرش گروههای مذهبی در معرض آزار شده است. پیش از این، اقلیتهای قومی و مذهبی میتوانستند در چارچوب برنامه پناهندگی آمریکا برای دریافت وضعیت پناهندگی اقدام کنند، اما اکنون برخی از افرادی که قبلاً تأیید شده بودند، به اردوگاههای موقت در کشورهای ثالث منتقل شدهاند.
این در حالیست که سیاستهای مهاجرتی آمریکا در مورد پناهجویان مذهبی، بهویژه مسیحیان افغان، نه تنها آزمونی از تعهد این کشور به حقوق بشر است، بلکه بازتابی از موازنه بین منافع ژئوپولیتیک و ارزشهای اخلاقی محسوب میشود. بیتفاوتی نسبت به بازگشت افرادی که به دلیل باورهای مذهبیشان تحت خطر جانی قرار دارند، میتواند به اعتبار آمریکا به عنوان پایگاه دفاع از آزادی مذهب در جهان آسیب بزند.
در عین حال، فشارهای بینالمللی و فعالیتهای سازمانهای حقوق بشری میتوانند نقش کلیدی در ایجاد فضای سیاسی لازم برای احیای برنامههای حمایتی داشته باشند. اعطای وضعیت حمایت موقت به این گروهها نه تنها عملی انسانی، بلکه اقدامی استراتژیک برای مقابله با سرکوب سیستماتیک طالبان علیه اقلیتهاست.
