شفقنا افغانستان – پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، اتحادیه اروپا از کمک کنندگان عمده به این کشور بوده است؛ اما گزارشهای رسمی نشان میدهد که کمکها در تبانی با طالبان در مناطق خاصی از افغانستان به مصرف میرسد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، اتحادیه اروپا دیروز اعلام کرد که ۱۴ میلیون یورو کمک اضافی به افغانستان اختصاص داده است و این کمک از طریق آژانسهای سازمان ملل متحد به مصرف میرسد.
بر اساس اطلاعاتی که اتحادیه اروپا منتشر کرده، شش میلیون یورو از این کمک در «برنامه تاب آوری اجتماعی افغانستان» به مصرف میرسد و هشت میلیون یورویی دیگر برای حمایت از زنان و دختران.
اتحادیه اروپا گفته است که با این کمک میخواهد از «مردم افغانستان» در برابر خشکسالی و بحران اقلیمی و از سازمانهای که برای توانمندسازی زنان افغانستان کار میکنند ، حمایت کند.
اما اطلاعات جزئیتر این کمکها نشان میدهد که بخش بزرگ آن تنها در دو ولایت افغانستان مصرف میشود و بخش دیگر هم مشخص نیست که به چه کسانی و کدام نهادها داده میشود تا برای «زنان افغان» کار کنند.
«برنامه تاب آوری اجتماعی افغانستان در کجا اجرا میشود؟»
اتحادیه اروپا شش میلیون یورو از کمک جدیدش را به برنامهای با عنوان «برنامه تاب آوری اجتماعی افغانستان» اختصاص داده و گفته است که از سال ۲۰۲۴ به اینسو در مجموع ۲۱ میلیون یورو به این برنامه کمک کرده است.
تا اینجا هیچ مشکلی وجود ندارد و مخاطب فکر میکنم این ۲۱ میلیون یورو به نفع تمام مردم کشوری به اسم افغانستان به مصرف رسیده است.
اما درست چند پاراگراف بعد، اتحادیه اروپا توضیح میدهد این مقدار پول فقط در ولایتهای هلمند و قندهار به مصرف رسیده است؛ زیرا در بیست سال کانون خشخاش بوده و کشاورزان باید کشت بدیل پیدا کنند.
اینجا است که روشن میشود کمکهای اتحادیه اروپا که زیر نام «کمک بشردوستانه» و «کمک به مردم افغانستان» سرازیر میشود، چگونه به نفع طالبان و گروه خاصی از مردم به مصرف میرسد.
اتحادیه اروپا بخشی از هدف این کمک را افزایش تابآوری جوامع محلی در افغانستان در برابر خشکسالی و تغییرات اقلیمی گفته است، اما همه میدانند که خشکسالی بیشترین آسیب را به مناطق شمال شرق و مرکز افغانستان وارد کرده است و نه هلمند و قندهار.
از سوی دیگر، هلمند در بیست سال اخیر کانون اصلی تولید خشخاش و مواد مخدر در افغانستان و مردم و تاجران آن میلیاردها دالر از تجارت سیاه و قاچاق مواد مخدر به بدست آوردهاند.
این ولایت اکنون نیز مرکز تولید مواد مخدر صنعتی، از جمله مت آمفتامین در افغانستان است و همچنان محصولات آن توسط طالبان به بازارهای آسیا و اروپا صادر میشود و سالانه چندین میلیارد دالر سود درآمد دارد.
با این وضعیت، آیا کمک ۲۱ میلیون یورویی اتحادیه اروپا به این دو ولایت پشتوننشین نوعی پاداش برای تولید مواد مخدر نیست؟ آیا تا زمانی که مردم جنوب میلیونها یورو تحت عنوان «تابآوری اجتماعی» و «کشت بدیل» دریافت کنند، دست از تولید مواد مخدر بر میدارند؟
واقعیت این است که نه «کشت بدیل» در کار است و نه تلاشی برای تقویت «تاب آوری اجتماعی». این پولها نوعی پاداش به طالبان و هواداران این گروه است و اهداف آن هیچگاه «بشردوستانه» نیست و هیچگاه به نفع تمام «مردم افغانستان» به مصرف نمیرسد.
«کمک به زنان و دختران»
اتحادیه اروپا همچنین گفته است که در هشت میلیون یورو از کمک جدیدش به بخش زنان سازمان ملل متحد برای حمایت از زنان افغانستان به مصرف رسیده است. اتحادیه اروپا افزوده است که در سه و نیم سال اخیر در مجموع ۲۳ میلیون یورو برای حمایت از زنان و دختران افغانستان کمک کرده است.
بر اساس اعلامیهی این اتحادیه، این کمک از سوی بخش زنان سازمان ملل متحد در «نهادهای مدنی زنان افغان» سرمایه گذاری شده است تا آنان قادر شوند خدمات حفاظت، حمایت روانی – اجتماعی و فرصتهای معیشتی را از طریق مراکز متخص به زنان در سطح جامعه ارائه دهند.
اتحادیه اروپا از این «نهادهای مدنی زنان افغان» نام نبرده است، در حالی که طالبان تمام نهادهای مدنی را تعطیل و به ویژه فعالیت چنین نهادهای را تحت مدیریت زنان ممنوع کردهاند.
مشخص نیست که این مقدار پول اتحادیه اروپا در کدام ولایت افغانستان و در چه زمینهی استفاده شده است؛ اما بدون تردید به نفع طالبان و در مناطق تحت نفوذ این گروه استفاده شده است.
پیش از این بازرس ویژه آمریکا در امور بازسازی افغانستان از تبانی آژانسهای سازمان ملل متحد با طالبان در راستای عدم توزیع کمکهای بشردوستانه در مناطق هزاره و تاجیک نشین و تلاش برای اخراج کارمندان هزاره از نهادهای امداد رسان، پرده برداشت.
اکنون نیز هیچ تردیدی وجود ندارد که اتحادیه اروپا نیز در تبانی با طالبان، کمکهای که را با عنوان «بشردوستانه» و «حمایت از زنان و دختران» به افغانستان ارسال میکند، در همسویی با طالبان و در مناطق پشتونشین به مصرف میرساند.
مروری کوتاه بر اعلامیهها و بررسی موشکافانه و دقیقتر اهداف برنامهها، این واقعیت را بر ملا میسازد که اتحادیه اروپا برای افغانستان «کمک بشردوستانه» ارسال نمیکند، بلکه کمکهایی که با عنوان «بشردوستانه» به این کشور ارسال میشود، نوعی پاداش به طالبان و در راستای اهداف قومی و مذهبی این گروه به مصرف میرسد.
