برای مقابله‌ با فرقه‌های انحرافی نیاز به احیای مجدد مذهب امام صادق داریم

شفقنا افغانستان- رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار معتقد است: اگر ما بخواهیم با این فرقه‌هایی که به صورت قارچ در دنیا ایجاد می‌شود، مقابله کنیم باید مکتب امام صادق(عليه السلام) را احیاء‌ کنیم، امام صادق در زمان خودش تلاش کرد ابعاد دین را برای مردم بیان کند، کشور ما امروز برای مقابله‌ با این فرقه‌ها نیاز به احیاء مجدد مذهب امام صادق دارد.

به گزارش شفقنا، آیت الله فاضل لنکرانی با عرض تسلیت شهادت امام جعفر صادق(ع) رئیس مکتب جعفری در پاسخ به این سئوال که چرا از مکتب امام صادق(ع) به عنوان مکتب جعفری یاد می شود، اظهار داشت: تا زمان امام باقر و امام صادق (عليهم السلام) آنچنان بنی امیه و حکومت‌های غاصب و ظالم جو خفقان و ظلم ایجاد کرده بودند که ائمه‌ قبل مجالی پیدا نکرده بودند تا علوم شیعه، فقه شیعه و تفسیر شیعه را برای مردم بیان کنند.
او افزود: بسیاری از این احکامی که در نماز، روزه، حج، جهاد، زکات و تا آخر فقه داریم، تا زمان باقرین اصلاً بیان نشده بوده! ما از امام حسین(ع) بیشتر از چند روایت در مسائل فقهی نداریم، از امیرالمؤمنین(ع) هم همین طور، ولو اینکه امروز کتابی در حوزه‌ علمیه قم در همین مرکز فقهی ائمه اطهار(عليهم السلام) چاپ شده به نام المروی من علیٍ(عليه السلام) که روایات آن حضرت را آورده است. چون ما معتقدیم با ادله‌ خیلی روشن وقتی که قرآن بر رسول خدا نازل می‌شد، رسول خدا توضیحات، خصوصیات و شأن نزول هر آیه را به امیرالمؤمنین می‌فرمود یا علی بنویس، فقط کاتب این خصوصیات امیرالمؤمنین بوده است.
رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) ادامه داد: بعد از اینکه رسول خدا رحلت فرمودند، امیرالمؤمنین فرمود صبر کنید آنچه که رسول خدا در توضیح آیات قرآن بیان کرده را برای مسلمین آماده کنم، بعد از مدتی امیرالمؤمنین خواست آن قرآن را بیاورد، اما حکام وقت ممانعت کردند و این کتاب به نام مصحف علی در اختیار امام حسن و امام حسین و دیگر ائمه بوده و الآن هم در اختیار امام زمان‌(عج) است.
او گفت: امام باقر، امام صادق، ائمه‌ی دیگر گاه و بی‌گاه از همین کتاب علی مطالبی را نقل می‌کردند، در بعضی از روایات نقل شده گاهی اوقات یک مسئله‌ای را امام باقر می‌فرمود، اصحابشان می‌گفتند ما چطور این مسئله را قبول کنیم، امام باقر به غلامش می‌فرمود برو کتاب جدّ من علی را بیاور و نشان می‌داد، آن مسئله در کتاب علی وجود دارد.
فاضل لنکرانی تصریح کرد: پس علّت اینکه این مذهب، مذهب جعفری است چون احکام واقعی اسلام به دست امام صادق و امام باقر انتشار یافت. قبل از آنها تمام این مسائلی که شما در رساله‌های عملیه در باب نماز می‌بینید نبوده و یا خیلی کم بوده است.
او بیان کرد: یکی از اصحاب امام باقر(عليه السلام) به نام زراره است، به امام باقر(عليه السلام) عرض می‌کند یابن رسول الله من 40 سال است که از شما در مورد مسائل حج سؤال می‌کنم ولی هنوز تمام نشده، مگر یک خانه‌ گلی، صفا و مروه و عرفات و مشعر و منی چقدر مسئله دارد؟ من 40 سال است که از شما سؤال می‌کنم، حضرت فرمود یا زراره تو چه توقعی داری؟‌ خانه‌ای را که دو هزار سال قبل از حضرت آدم محل طواف بوده، می‌خواهی ظرف چهل سال مسائل آن را یاد بگیری؟ هرگز، به این زودی نمی‌توانی یاد بگیری.
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم تاکید کرد: در زمان امام باقر و امام صادق(عليهم السلام) احکام شیعه، نه فقط در مسائل فقهی بلکه در همه‌ ابعاد، در توحید، اعتقادات، در اخلاق ،اقتصاد ، اجتماع و…… شکوفا و بیان شد.
او با طرح این سئوال که چرا در زمان امام صادق قیامی به نام قیام زید بن علی بن الحسین که عموی امام صادق(عليه السلام) بود، واقع شد؛ گفت: اول اینکه نه امام باقر و نه امام صادق و نه هیچ امامی از ائمه‌ ما حاکم زمان خود را تأیید نمی‌کردند، حتی نسبت به قضاتی که از طرف آنها قرار داده می‌شدند به شیعیان می‌فرمودند شما حق ندارید پیش این قضات بروید. حتی اگر از روی حق قضاوت کنند اینها قضات جور هستند. هیچ حاکمی از حکّام بنی امیه را تأیید نمی‌کردند، البته گاهی اوقات به خاطر اجبار و اضطرار، مجبور به حضور در جلسه آنها می‌شدند اما هیچ وقت در هیچ نقطه‌ای از زندگی ائمه‌ ما وجود ندارد که حاکم ظالمی از حکام بنی امیه را تأیید کرده باشد.
فاضل لنکرانی ادامه داد: برخلاف افرادی که به عنوان فقهای مذاهب دیگر معروف بودند، و این خود مسئله بسیار مهمی است، اساساً این را باید در بخش فکری زمان امام صادق بگوئیم، گروهی از اهل‌سنت به نام معتزله بودند، یکی از حرفهای معتزله این بود که تقدیم مفضول بر فاضل جایز است، می‌گفتند اگر یک کسی علم و تقوایش کمتر بود می‌تواند مقدم بر دیگری بشود، لازم نیست حاکم فردی باشد که علم او نسبت به دین از همه بیشتر باشد، اینها می‌دانستند امام صادق اعلم به کتاب الله است، خود حضرت فرموده بود « وَ اللَّهِ‌ إِنِّي‌ لَأَعْلَمُ‌ كِتَابَ‌ اللَّهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ »؛ کدام عالمی از ادیان اسلام و مذاهب و فرق اسلامی است که بتواند چنین ادعایی کند، بگوید من اعلم به قرآنم، از اول قرآن تا آخر آن. اما امام صادق قسم می‌خورد، محکم در حضور محکم مردم می‌فرمود « وَ اللَّهِ‌ إِنِّي‌ لَأَعْلَمُ‌ كِتَابَ‌ اللَّهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ »، باز برای اینکه برای مردم روشن‌تر کند می‌فرمود «کأنّی فی کفّی»، خیلی حرف است! می‌فرمود جزئیات قرآن، بطون قرآن، تفسیر قرآن، گویا در کفّ من است.
او ابراز داشت: یک چنین شخصیتی در میان جامعه‌ی مسلمین بود اما حکومت در اختیار هشام بن عبدالملک یا ولید بود، چرا؟‌ برای اینکه عده‌ای در میان مذاهب دیگر راه را برای آنها باز کرده بودند، اینها گفتند تقدیم یک آدم بی‌سواد بر یک آدم باسواد جایز است، تقدیم یک آدم کم‌سواد بر پرسواد جایز است! اینها به قرآن هم توجه نکردند که می‌فرماید «هل یستوی الذین یعلمون والذین لا یعلمون» قرآن می‌گوید مگر می‌شود آدم عالم با جاهل یکی باشد؟

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در مورد قیام زید بن علی(ع) گفت: زید بن علی بن الحسین که می‌خواست قیام کند، زید عموی امام صادق(عليه السلام) و برادر امام باقر(عليه السلام) است. شنید که زید می‌خواهد قیام کند، خبر داد گفت کشته خواهی شد، امام صادق(عليه السلام) می‌فرماید زید با من مشورت کرد، در تاریخ ندارد که امام منعش کرد، می‌گوید من به او گفتم که تو کشته خواهی شد، جنازه‌ات را در کدام محله آویزان خواهند کرد، بعدش چه خواهد شد، همه را به او گفتم، اما ببینید اهل‌بیت چه شخصیت‌هایی داشتند. زید به یکی از اصحاب امام صادق(عليه السلام) که به او گفته بود برای چه می‌خواهی در مقابل هشام قیام کنی؟ گفت من در کنار هشام نشسته بودم یک مردی آنجا سبّ رسول خدا کرد، چطور انسان مسلمان بتواند ملاحظه کند در کنار کسی که خودش را خلیفه‌ رسول خدا قرار داده، یک نفر بنشیند و سبّ رسول خدا کند، گفت من به هیچ وجهی تحمّل ندارم.
او با اشاره به شخصیت زید گفت: وی می‌گوید اگر می‌دانستم رضای خدا در اینست که هیزمی جمع کنم آتشی بیفروزم و خودم را در آن بیندازم والله این کار را می‌کردم! اما امروز می‌بینم رضای خدا در مقابله با ظلم است، در جهاد با ظالمین است، در مخالفت با بنی امیه است، وقتی خبر شهادت زید را به امام صادق (عليه السلام) دادند، حضرت بلند گریه کرد طوری که صدا به قسمت دیگر خانه رسید، بانوان خانه هم گریستند و امام صادق(عليه السلام) این دعا را کرد «أشرکنی الله فی هذه الشهادة، فی هذه الدماء»[3] فرمود خدا ما را هم در این شهادت شریک قرار بدهد، نگوئیم امام صادق کاری به جهاد، سیاست و حکّام وقت نداشت، فقط روی منبر نشست و حدیث خواند و شاگرد تربیت کرد، کما اینکه در بعضی از نوشته‌ها آنها که زندگی امام صادق را درست نشناختند، نوشته‌اند.
فاضل لنکرانی با بیان اینکه امام صادق و امام باقر(عليهم السلام) وظیفه‌ی جهادی خود را انجام دادند عنوان کرد: بهترین فرصت برای این دو امام فراهم شد که بنشینند در مسجد احکام را، عقاید را، طب را، فلسفه را، هندسه را، فیزیک را، شیمی را، تاریخ را بیان کنند اما امام صادق(عليه السلام) به دنبال این بود که هویّت دینی و علمی شیعه را محکم کند، امروز اگر شیعه باقی مانده به برکات آن کلمات امام صادق است، به برکت اینست که بعد از امام صادق شاگردان حضرت هر کدام در هر شهری رفتند مدرسه‌ای بنا کردند.
او یادآور شد: امروز حوزه علمیه نجف، حوزه علمیه با عظمت قم، استمرار خط علمی امام صادق و امام باقر است. اگر امام صادق و یا دیگر ائمه (عليهم السلام) می‌خواست یک جهاد آشکار مثل جدّش ابی‌عبدالله الحسین(عليه السلام) کند، پس چه زمانی باید پایه‌های فقهی، علمی و اعتقادی شیعه بیان شود؟
این استاد حوزه گفت: برنامه‌هایی که امام صادق، امام باقر و دیگر ائمه‌ (عليهم السلام) برای شیعه ذکر کردند یک برنامه‌های اساسی محکم و مؤثر است و ما می‌بینیم امروز شیعه در دنیا رشد پیدا می‌کند، انقلاب ما با شاگرد امام صادق(عليه السلام)، امام خمینی (ره) آغاز شد، اگر امام سلام الله علیه آمد در این کشور فریاد زد مردم این کشور فریاد او را شنیدند و لبیک گفتند، جوانان غیور شما و این کشور به میدان جنگ رفته و به شهادت رسیدند چون امام در حوزه‌های امام صادق تربیت شده بود.
او بیان کرد: امام مثل بقیه‌ سیاستمداران دنیا نبود که ببیند در جایی ظلمی می‌شود اگر عده‌ای دور او جمع می‌شوند او فریاد بزند، یکی از نقاط افتراق نهضت ما از سایر نهضت‌ها این است که در هر نهضتی عده‌ای دور کسی جمع می‌شوند یا برای اقتصاد، یا برای سیاست، یا برای قدرت‌طلبی، یکی را عَلَم می‌کنند اتفاقاً این جریانات زمان خود امام صادق(عليه السلام) هم زیاد بوده، لکن امام رضوان الله تعالی علیه وقتی شروع کرد تنها بود، وقتی فریاد زد تنها بود، اما متکی به مذهب امام صادق(عليه السلام) بود، وقتی در وصیتنامه به آن حدیث مشهور و متواتر رسول خدا، حدیث ثقلین اشاره می‌کند، می‌خواهد بگوید همه‌ی هویّت من از قرآن و عترت است، من حقیقتی، هویّتی، ارزشی، غیر از اینها ندارم، اگر هست مال اینهاست.
فاضل لنکرانی با بیان اینکه این مدارس و این حوزه‌های علمیه مرهون تلاش‌های علمی امام صادق و امام باقر (عليهم السلام) است؛ ابراز داشت: منصور دوانیقی بعد از آنکه حضرت را به شهادت رساند می‌گوید: واقعاً جعفر بن محمد مصداق این آیه‌ی شریفه است «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا» وارث حقیقی قرآن امام صادق بود نه منِ منصور که این مسند را غصب کردم.
او ادامه داد: در زمان امام صادق فرقه‌های باطل در جامعه‌ مسلمین بروز کرد، فرقه‌ی جبریّه، غُلاة، معتزله، زنادقه، افراد مسلمانی بودند در همان زمان از اسلام برمی‌گشتند، انسان وقتی این بُعد از تاریخ امام صادق را می‌خواند، می‌بیند چقدر شبیه زمان ماست! هر روز در دنیا یک فرقه‌ جدیدی بروز می‌کند، هر روزی در گوشه و کنار این کشور یا کشورهای اسلامی از طریق سازمان‌های امنیّتی استکبار یک فرقه‌ باطلی بروز می‌کند، اینکه می‌گویند شیطان پرستی 400 گروه هستند، این 400 گروه کجا درست شده؟ در کشورهای خارجی سال‌ها افرادی را تربیت کردند و به کشورهای اسلامی فرستادند تا به مردم بگویند شما معنویّت می‌خواهید نماز را رها کنید، ما چیزی جای آن به شما می‌دهیم! دعا می‌خواهید به نحو دیگری دعا برایتان درست می‌کنیم.

او گفت: اگر ما بخواهیم با این فرقه‌هایی که به صورت قارچ در دنیا ایجاد می‌شود، مقابله کنیم باید مکتب امام صادق(عليه السلام) را احیاء‌ کنیم، امام صادق در زمان خودش تلاش کرد برای اینکه ابعاد دین را برای مردم بیان کند، کشور ما امروز برای مقابله‌ی با این فرقه‌ها نیاز به احیاء مجدد مذهب امام صادق دارد. ما شیعیان باید بفهمیم امام صادق(عليه السلام) در ابعاد مختلف چه فرموده است؟
انتهای پیام