شفقنا افغانستان – قاسم خان، پسر عمران خان، نخستوزیر پیشین پاکستان، میگوید بیش از سه هفته است هیچ نشانهای از زنده بودن پدرش ارائه نشده و مقامات اطلاعات درباره وضعیت صحی او را پنهان میکنند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، قاسم خان گفت با وجود حکم دادگاه به آنان اجازه ملاقات داده نمیشود.
او در گفتوگو با رویترز با ابراز نگرانی درباره وضعیت سلامت پدرش گفت که آنها هفتههاست از وضعیت عمران خان بیاطلاعند. او این وضعیت را «شکنجه روانی» توصیف کرد و گفت ماههاست هیچ ارتباط مستقلی با پدرش تأیید نشده است.
به گفته او، با وجود درخواستهای مکرر خانواده، پزشک شخصی عمران خان بیش از یک سال است اجازه نیافته است او را معاینه کند.
عمران خان، ۷۲ ساله و نخستوزیر پیشین پاکستان، از سال ۲۰۲۳ بهدلیل چندین پرونده فساد در زندان بهسر میبرد و در مجموع به ۱۴ سال حبس محکوم شده است. او این اتهامها را سیاسی میداند و میگوید پس از برکناریاش این پروندهها برای حذف او از صحنه سیاسی ساخته شدهاند.
مقامات پاکستانی از اظهار نظر در مورد وضعیت صحی آقای خان خودداری میکنند.
با این حال اما یک مقام زندان آدیاله که نخواست نامش فاش شود، به رویترز گفته عمران خان در «وضعیت صحی خوب» قرار دارد.
همزمان، خانواده خان میگویند نبود اطلاعات و قطع تماسها، نگرانیها را درباره تلاش هدفمند برای دور نگهداشتن او از انظار عمومی افزایش داده است.
به شبکههای تلویزیونی نیز دستور داده شده نام و تصویر او را منتشر نکنند و تنها تصویر مبهمی از او در دادگاه در اینترنت در دسترس است.
قاسم خان با اشاره به «انزوای عمدی» پدرش گفت: «آنها از او میترسند. او محبوبترین رهبر پاکستان است و میدانند که نمیتوانند او را بهصورت دموکراتیک شکست دهند.»
قاسم و برادرش سلیمان که با مادرشان، جمیما گلدسمیت، در لندن زندگی میکنند، گفتهاند آخرینبار در نوامبر ۲۰۲۲ و پس از سوءقصد علیه عمران خان او را دیدهاند.
قاسم میگوید: «پس از هفتهها سکوت کامل و نبود هیچ نشانهای از زنده بودن او، آن خاطره معنای دیگری پیدا کرده است.» او پیش از این از جامعه بینالمللی خواسته بود تا از دولت پاکستان بخواهد مدرکی دال بر زنده بودن بنیانگذار تحریک انصاف پاکستان ارائه دهد.
قاسم خان میگوید خانوادهاش از راههای داخلی و بینالمللی، از جمله نهادهای حقوق بشری، برای آگاه شدن از وضعیت عمران خان اقدام کردهاند. او تأکید کرد که این موضوع فقط یک اختلاف سیاسی نیست، بلکه یک وضعیت اضطراری حقوق بشری است و آنها باید بدانند او در امنیت است.
