شفقنا افغانستان – شماری از باشندگان ولایتهای مختلف افغانستان میگویند که با تشدید فقر و مشکلات اقتصادی، توانایی تهیۀ وسایل ابتدایی گرمکننده، حتا زغال برای صندلی، را از دست دادهاند.
به گزارش شفقنا افغانستان؛ این باشندگان در گفتوگو با رسانه ها میگویند که نبود درآمد و افزایش قیمت مواد سوخت، آنان را ناچار ساخته است تا از صندلی تنها در شبها و برای چند ساعت محدود استفاده کنند.
یکی از باشندگان شهر کابل که نخواست نامش در گزارش ذکر شود و سرپرستی چهار فرزندش را بر عهده دارد، میگوید در سالهای گذشته با بخاری و چوب خانهاش را گرم میکرد، اما اکنون نه توان خرید بخاری را دارد و نه پول کافی برای تهیۀ چوب.
او میگوید:
«خانه بسیار سرد است، مثل زندان. فقط کمی زغال میگیرم و آن را هم شبها تازه میکنم و زیر صندلی میگذارم تا اطفالم از شدت سرما مریض نشوند. همه زیر صندلی جمع میشوند. میترسم چند روز دیگر حتا پول همین زغال را هم پیدا نکنم.»
به گفتۀ او، هماکنون قیمت یک خروار چوب به حدود ۱۳ هزار افغانی و یک خروار زغال سنگ به حدود ۷ هزار افغانی رسیده است؛ قیمتی که به باور او، برای بسیاری از خانوادهها در شرایط کنونی بیکاری و فقر، غیرقابل پرداخت است.
همچنان یک زن بازگشته از ایران در شهر شبرغان، مرکز ولایت جوزجان، که او نیز نخواست نامش در گزارش گرفته شود، میگوید حتا برای گرم کردن صندلی خود زغال ندارد و گاهی همسایهها به او کمک میکنند.
او میافزاید:
«اینجا خیلی سرد است، باد سرد دارد و برف میبارد. مجبور شدهایم از صندلی استفاده کنیم. یک همسایه گاهی کمی زغال برای ما میدهد. آن را میآورم، در صندلی میگذارم و اطفال را صدا میکنم که دورش بنشینند، اما صندلی هم زود سرد میشود. بهجز دو لحاف، چیز دیگری نداریم.»
صندلی یکی از وسایل قدیمی و رایج در افغانستان است که بسیاری از خانوادهها، بهویژه در روستاها و حتا شهرهای بزرگ، برای گرم کردن خانههایشان در زمستان از آن استفاده میکنند. میز صندلی معمولاً از چوب ساخته میشود و به شکل مربع یا مستطیل است؛ خانوادههای کمجمعیت بیشتر از صندلیهای چهارکنج و خانوادههای پرجمعیت از صندلیهای دراز استفاده میکنند.
با سرد شدن هوا، خانوادهها اطراف صندلی را با لحافهای ضخیم میپوشانند و در زیر آن یک منقل آهنی قرار میدهند که با زغال تازه پُر میشود. هرچند این روش برای بسیاری نسبتاً ارزان و در دسترس است، اما خطرات جدی نیز به همراه دارد.
داکتران هشدار میدهند که زغالگرفتگی یکی از خطرناکترین پیامدهای استفاده از زغال در فضاهای بسته است و در برخی موارد میتواند مرگبار باشد.
داکتر ذکریا صدیقی، متخصص امراض داخله، میگوید:
«در ابتدا مریض دچار سردرد، سرگیجه، تهوع و استفراغ میشود و بهتدریج خوابآلودگی و حتا بیهوشی بهوجود میآید. استفاده از زغال در اتاق بسته، خوابیدن در کنار آتش زغال و گرم کردن حمام با زغال بسیار خطرناک است. در صورت زغالگرفتگی باید فوراً دروازهها و پنجرهها باز شود، مریض به هوای آزاد منتقل گردد و در صورت بیهوشی بدون تأخیر به شفاخانه رسانده شود.»
این در حالی است که با فرارسیدن زمستان، نیازمندیهای مردم افغانستان بهگونۀ چشمگیری افزایش یافته و میلیونها تن برای زنده ماندن به کمکهای بشردوستانه وابسته شدهاند.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانۀ ملل متحد (اوچا) در اواخر ماه دسمبر ۲۰۲۵ هشدار داد که افغانستان در سال ۲۰۲۶ با یکی از بزرگترین بحرانهای بشری جهان روبهرو خواهد بود؛ بحرانی که زمستان سرد، فقر گسترده و کمبود امکانات، آن را برای مردم این کشور دشوارتر ساخته است.
