شفقنا افغانستان- در حالی که مصرشناسان تاکنون زمان ساخت هرم بزرگ جیزه را حدود سال ۲۵۸۰ پیش از میلاد و در دوره فرعون «خوفو» میدانستند، یک مطالعه جدید و بحثبرانگیز مدعی است این بنای عظیم ممکن است بسیار قدیمیتر از آنچه تصور میشد، ساخته شده باشد.
به گزارش شفقنا؛ وبگاه اسکاینیوز نوشت: بر اساس گزارشی که وبسایت «دیلی میل» منتشر کرده، «آلبرتو دونینی» مهندس ایتالیایی از دانشگاه بولونیا اعلام کرده است که الگوهای فرسایش در بخش پایینی هرم نشان میدهد این سازه میتواند بین ۲۰ تا ۴۰ هزار سال قدمت داشته باشد؛ بازهای که بهمراتب پیش از تاریخهای پذیرفتهشده در باستانشناسی کلاسیک قرار میگیرد.
دونینی در پژوهش خود از روشی موسوم به «فرسایش نسبی» استفاده کرده که در آن میزان فرسایش سنگهایی که از زمان ساخت در معرض عوامل طبیعی بودهاند، با سنگهای مجاور که در دورههای بعدی نمایان شدهاند، مقایسه میشود. به گفته او، اختلاف قابلتوجه در میزان فرسایش این سنگها به تاریخهایی بسیار کهنتر از برآوردهای سنتی اشاره دارد.
این مطالعه که هنوز مورد داوری علمی رسمی قرار نگرفته، ۱۲ نقطه مختلف در اطراف پایه هرم را بررسی کرده و برخی نتایج حاکی از آن است که بعضی از سنگها برای دهها هزار سال در معرض فرسایش طبیعی بودهاند. میانگین دادهها نیز عمری در حدود ۲۵ هزار سال را برای هرم نشان میدهد.
بر اساس این فرضیه، دونینی احتمال داده است که فرعون خوفو نه سازنده اصلی هرم، بلکه مرمتکننده آن بوده باشد؛ موضوعی که در صورت اثبات، میتواند برداشتهای رایج درباره سازندگان این بنای اسرارآمیز را بهطور اساسی تغییر دهد.
اگر این تاریخگذاریها تأیید شود، هرم بزرگ جیزه نهتنها پیش از دوران خوفو، بلکه حتی پیش از شکلگیری هرگونه تمدن پیشرفته شناختهشده ساخته شده است؛ مسئلهای که پرسشهای بنیادینی درباره تاریخ بشر و سطح دانش معماری در اعصار بسیار کهن مطرح میکند.
هرم بزرگ در فلات جیزه و در کنار اهرام خفرع و منقرع و همچنین مجسمه ابوالهول قرار دارد؛ مجموعهای که به دلیل دقت بالای همراستایی، شیوههای ساخت ناشناخته و هدف مورد اختلاف ساخت آنها، همواره از اسرارآمیزترین آثار باستانی جهان به شمار میرود.
دونینی تأکید کرده است که روش فرسایش نسبی تاریخ دقیقی ارائه نمیدهد، بلکه بازهای از عمر احتمالی بنا را همراه با احتمال آماری مشخص نشان میدهد. به گفته او، عواملی مانند تغییرات اقلیمی، بارانهای اسیدی، حضور گردشگران و مدفون شدن بخشی از سازه زیر شن، همگی میتوانند بر نتایج اثرگذار باشند.
با این حال، همخوانی نتایج بهدستآمده از نقاط مختلف اندازهگیری، فرضیه قرار گرفتن پایه هرم در معرض عوامل طبیعی برای دهها هزار سال را تقویت کرده و بار دیگر یکی از قدیمیترین و جنجالیترین معماهای باستانشناسی را به کانون توجه بازگردانده است.
