شفقنا افغانستان – برنامه جهانی غذا اعلام کرده است که سوءتغذیه حاد در افغانستان به مرحلهای نگرانکننده رسیده و میلیونها کودک و زن در سراسر کشور با این بحران دستوپنجه نرم میکنند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، بر اساس آمار تازه این نهاد، ۳.۷ میلیون کودک و ۱.۲ میلیون زن از سوءتغذیه حاد رنج میبرند.
این آمار که امروز اعلام شده، نشاندهندهی عمق بحران انسانی در کشوری است که سالها با جنگ، فقر و بیثباتی اقتصادی مواجه بوده است.
برنامه جهانی غذا گفته است که در یک کلینیک تحت حمایتاش در کابل، افزایش موارد سوءتغذیه باعث شده است هر روز کودکان بیشتری برای درمان مراجعه کنند.
برنامه جهانی غذا تأکید کرده است که با وجود افزایش نیازها، تلاش دارد کمکهای تغذیهای نجاتبخش را ادامه دهد و زمینه دسترسی مادران و کودکان به خدمات درمانی فوری را فراهم کند.
با این حال، نگرانیها درباره آینده همچنان جدی است؛ زیرا پیشبینی میشود در سال جاری میلادی حدود ۱۷.۴ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی حاد روبهرو شوند.
از این میان، حدود ۴.۷ میلیون نفر در وضعیت اضطراری یا فاز چهارم قرار خواهند گرفت؛ مرحلهای که به معنای خطر جدی برای جان افراد است. همزمان، کاهش کمکهای بشردوستانه به افغانستان فشار بیشتری بر سیستمهای حمایتی وارد کرده و چشمانداز مقابله با بحران را دشوارتر ساخته است.
«عوامل افزایش سوءتغذیه»
افزایش سوءتغذیه در افغانستان نتیجه مجموعهای از عوامل اقتصادی، اجتماعی و اقلیمی است که با همدیگر پیوند خود را و بحران کنونی را به وجود آورده است.
نخست، بحران اقتصادی عمیق و بیکاری گسترده باعث شده بسیاری از خانوادهها توانایی خرید مواد غذایی کافی و مغذی را از دست بدهند. کاهش درآمدها، افزایش قیمت مواد غذایی و محدودیت فرصتهای شغلی، میلیونها نفر را به سمت رژیمهای غذایی ناکافی سوق داده است.
عامل دیگر، تغییرات اقلیمی و خشکسالیهای پیدرپی است که تولیدات کشاورزی را کاهش داده و دسترسی به غذا را در مناطق روستایی محدود کرده است. بسیاری از کشاورزان با کاهش محصول و از دست رفتن منابع معیشتی مواجه شدهاند.
علاوه بر این، محدودیت دسترسی زنان به خدمات آموزشی و بهداشتی در برخی مناطق، سطح آگاهی درباره تغذیه سالم و مراقبتهای بارداری و شیردهی را کاهش داده و خطر سوءتغذیه مادران و کودکان را افزایش داده است.
کاهش کمکهای بینالمللی نیز نقش مهمی در تشدید بحران دارد. با کاهش منابع مالی سازمانهای امدادرسان، برنامههای حمایتی محدود شده و برخی خدمات حیاتی مانند توزیع مکملهای غذایی یا حمایت از کلینیکهای محلی با چالش جدی روبهرو شدهاند.
«پیامدهای انسانی و اجتماعی»
پیامدهای سوءتغذیه فراتر از گرسنگی کوتاهمدت است و تأثیرات بلندمدتی بر سلامت و آینده نسلها دارد.
کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد بیشتر در معرض بیماریهای عفونی، ضعف سیستم ایمنی و تأخیر در رشد جسمی و ذهنی قرار میگیرند. این وضعیت میتواند توانایی یادگیری و عملکرد تحصیلی آنان را در آینده کاهش دهد و چرخه فقر را در جامعه تداوم بخشد.
برای زنان، بهویژه مادران باردار یا شیرده، سوءتغذیه خطر مرگومیر و عوارض جدی بارداری را افزایش میدهد و سلامت نوزادان را نیز به خطر میاندازد.
در سطح کلان، گسترش سوءتغذیه میتواند فشار مضاعفی بر سیستم درمانی وارد کند، بهرهوری اقتصادی را کاهش دهد و ثبات اجتماعی را تهدید کند.
کارشناسان هشدار میدهند که اگر حمایتهای فوری و پایدار افزایش نیابد، سوءتغذیه ممکن است به بحرانی عمیقتر و طولانیمدت تبدیل شود.
در چنین شرایطی، همکاری جامعه جهانی، تقویت سیستمهای بهداشتی و سرمایهگذاری در امنیت غذایی و معیشت پایدار، از جمله اقداماتی است که میتواند از گسترش بیشتر این «بحران خاموش» جلوگیری کند.
