شفقنا افغانستان- مغز نه تنها همکاری میکند؛ بلکه رقابت نیز میکند. این نتیجه یک مطالعه بینالمللی توسط دانشگاه آکسفورد، دانشگاه کمبریج، دانشگاه پمپئو فابرا و موسسه مغز و اعصاب مونترال در کانادا است که در مجله Nature Neuroscience منتشر شده است. این مطالعه نشان میدهد که مغز انسان و همچنین مغز میمونها و موشها به لطف تعادل مداوم بین این دو نیرو عمل میکند. محققان با استفاده از مدلسازی کامپیوتری پیشرفته کل مغز، نشان دادهاند که در حالی که مدارهای تخصصی به صورت داخلی همکاری میکنند، تعاملات رقابتی بلندمدتی بین آنها برای مدیریت منابع محدود وجود دارد. تکرار این تعادل میتواند ما را به ایجاد نسخههای دیجیتالی از مغز یک فرد نزدیکتر کند، که یک پیشرفت کلیدی در پزشکی دقیق و برای توسعه مدلهای هوش مصنوعی با ظرفیت محاسباتی بیشتر است.
به گزارش شفقنا از مدیکال نیوز، مدلهایی با تعاملات رقابتی که از تجربه روزمره مبنی بر عدم توانایی توجه همزمان به همه چیز استفاده میکنند به طور مداوم از مدلهای صرفاً مشارکتی بهتر عمل میکنند. این امر کار مشترک مناطق تخصصی برای شناخت و رفتار را توضیح میدهد. به گفته نویسندگان، همکاری بیش از حد میتواند منجر به حالتهایی از همگامسازی بیش از حد شود که در واقعیت رخ نمیدهند. در مقابل، رقابت به عنوان یک نیروی تثبیتکننده عمل میکند: از فعالیت کنترلنشده جلوگیری میکند و به سیستمهای مختلف مغز اجازه میدهد تا به نوبت در شکلدهی به پویایی کلی مغز نقش داشته باشند.
تجزیه و تحلیل بیش از ۱۴۰۰۰ مطالعه تصویربرداری عصبی نشان داده است که مدلهایی با تعاملات رقابتی، الگوهای فعالیتی ایجاد میکنند که بیشتر شبیه به فرآیندهای شناختی واقعی مانند فرآیندهای درگیر در توجه و حافظه هستند. گوستاوو دکو، استاد تحقیقات ICREA در دانشگاه پمپئو فابرا و یکی از نویسندگان ارشد این مطالعه، توضیح میدهد: «رقابت بین مدارها به شبکههای خاصی اجازه میدهد تا بسته به آنچه در هر لحظه مرتبط است، بر شبکههای دیگر اولویت داشته باشند، که پدیدههایی مانند تصمیمگیری را توضیح میدهد.»
منبع: مدیکال نیوز
