شفقنا افغانستان- یک مطالعه علمی گسترده نشان داده است که حدود ۱.۲ میلیارد نفر در سراسر جهان با اختلال روانی زندگی میکنند، که رقمی حدود دو برابر آمار ثبتشده در سال ۱۹۹۰ است.
به گزارش شفقنا، آرتی نوشت: این موضوع باعث شده است که اختلالات روانی رتبه اول را به عنوان اصلیترین علت ناتوانی در جهان به خود اختصاص دهند و از بیماریهای قلبی، سرطان و بیماریهای عضلانی و استخوانی پیشی بگیرند.
براساس این گزارش، این مطالعه که توسط محققان مؤسسه سنجشها و ارزیابی سلامت IHME) ) به همکاری دانشگاه کوئینزلند رهبری شده و در مجله لنست منتشر گردیده، جامعترین مطالعه از نوع خود تا به امروز محسوب میشود.
این مطالعه شیوع و بار اختلالات روانی را در میان مردان و زنان، در ۲۵ گروه سنی، ۲۱ منطقه جغرافیایی و ۲۰۴ کشور و قلمرو، در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳ مورد بررسی قرار داده است.
این تحقیق ۱۲ اختلال روانی را شامل میشده است و اختلال اضطراب و افسردگی اساسی بیشترین تأثیر را داشتهاند و به ترتیب رتبههای ۱۱ و ۱۵ را از نظر بار بیماری در میان ۳۰۴ بیماری و آسیب در سراسر جهان به خود اختصاص دادهاند.
در سال ۲۰۲۳، اختلالات روانی ۱۷۱ میلیون سال زندگی تعدیلشده بر اساس ناتوانی DALY)) را به خود اختصاص دادند که آنها را به پنجمین علت بزرگ بار کلی بیماری تبدیل کرده است. همچنین این اختلالات بیش از ۱۷٪ از کل سالهایی که مردم با ناتوانی زندگی میکنند را تشکیل میدهند که نشاندهنده تأثیر رو به رشد آنهاست.
دکتر دامیان سانتوماورو، نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید که این افزایشها ممکن است منعکسکننده اثرات استرس ناشی از همهگیری، و نیز عوامل بلندمدتی مانند فقر، ناامنی، سوءرفتار، خشونت و کاهش تعاملات اجتماعی باشد.
او تأکید میکند که مقابله با این چالش نیازمند سرمایهگذاری پایدار در نظامهای سلامت روان و گسترش دسترسی به مراقبتها است.
اختلالات روانی همه گروههای سنی را تحت تأثیر قرار میدهد، اما اوج آن در میان افرادی است که بین ۱۵ تا ۱۹ سال سن دارند؛ دورهای حساس که آینده آموزش، اشتغال و روابط شخصی را شکل میدهد.
با رشد کودکان به سن نوجوانی، اضطراب و افسردگی به عنوان عوامل اصلی بار اختلالات روانی مطرح میشوند.
از نظر جنسیتی، زنان بیشتر تحت تأثیر قرار دارند. در سال ۲۰۲۳، ۶۲۰ میلیون زن از اختلال روانی رنج میبردند در مقایسه با ۵۵۲ میلیون مرد. این موضوع به عواملی مانند قرار گرفتن در معرض خشونت خانگی و تعرض جنسی، افزایش مسئولیتهای مراقبتی و تبعیض جنسیتی نسبت داده میشود.
با وجود شیوع اختلالات روانی، درمان هنوز برای بسیاری در دسترس نیست. تخمینها نشان میدهد که تنها ۹٪ از مبتلایان به افسردگی اساسی در سراسر جهان حداقل درمان مناسب را دریافت میکنند، و کمتر از ۵٪ در ۹۰ کشور جهان مراقبت کافی دریافت مینمایند. فقط در تعداد کمی از کشورهای پردرآمد مانند استرالیا، کانادا و هلند پوشش درمانی از ۳۰٪ فراتر میرود.
متن خبر در آرتی
