شفقنا افغانستان– نتایج یک مطالعه بینالمللی بزرگ نشان میدهد داروی «فینرنون» که تاکنون بیشتر برای بیماران مبتلا به بیماری کلیوی ناشی از دیابت شناخته میشد، میتواند برای میلیونها بیمار مبتلا به بیماری مزمن کلیه که دیابت ندارند نیز مفید باشد. پژوهشگران میگویند این دارو نهتنها روند تخریب کلیه را کند میکند، بلکه خطر بروز عوارض جدی قلبیعروقی و حتی مرگ را نیز کاهش میدهد.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، بیماری مزمن کلیه یکی از بزرگترین چالشهای سلامت در جهان به شمار میرود و حدود ۸۰۰ میلیون نفر را درگیر کرده است. این بیماری اغلب «بیماری خاموش» نامیده میشود، زیرا تا زمانی که آسیب قابلتوجهی به کلیهها وارد نشده باشد، معمولاً علامت مشخصی ایجاد نمیکند. با پیشرفت بیماری، خطر نارسایی کلیه، بیماریهای قلبی، بستری شدن در بیمارستان و مرگ زودرس بهطور چشمگیری افزایش مییابد.
مطالعه جدید که توسط پژوهشگران انجام شد، روی ۱۵۸۴ بیمار مبتلا به بیماری مزمن کلیه بدون دیابت متمرکز بود. تمامی شرکتکنندگان عملکرد کلیوی کاهشیافته و سطح بالایی از پروتئین در ادرار داشتند؛ دو شاخص مهم که نشاندهنده آسیب فعال کلیه هستند.
پژوهشگران بیماران را به دو گروه تقسیم کردند. یک گروه علاوه بر درمانهای استاندارد شامل داروهای مهارکننده ACE یا مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین، فینرنون دریافت کرد و گروه دیگر دارونما مصرف کردند. وضعیت بیماران به طور متوسط بیش از سه سال تحت نظر قرار گرفت.
نتایج نشان داد بیمارانی که فینرنون مصرف کرده بودند، کاهش عملکرد کلیوی بسیار آهستهتری را تجربه کردند. محققان عملکرد کلیه را با استفاده از شاخص eGFR، یعنی توانایی کلیه در تصفیه خون، اندازهگیری کردند و دریافتند افت این شاخص در گروه دریافتکننده فینرنون بهطور معناداری کمتر بوده است.
اما مهمترین یافته مطالعه به کاهش عوارض جدی بیماری مربوط میشود. در گروه مصرفکننده فینرنون، تنها ۱۳.۹ درصد بیماران دچار عوارض عمدهای مانند نارسایی کلیه، بستری ناشی از نارسایی قلبی یا مرگ قلبیعروقی شدند، در حالی که این رقم در گروه دارونما ۱۶.۹ درصد بود. این تفاوت به معنای کاهش حدود ۲۳ درصدی خطر این عوارض محسوب میشود.
یکی دیگر از نتایج قابل توجه، کاهش چشمگیر میزان پروتئین موجود در ادرار بود. وجود پروتئین در ادرار یکی از نخستین و مهمترین نشانههای آسیب کلیوی است. پس از شش ماه درمان، میزان پروتئین ادرار در بیماران دریافتکننده فینرنون به طور متوسط بیش از ۴۱ درصد کاهش یافت، در حالی که این کاهش در گروه دارونما تنها حدود ۹ درصد بود.
بیش از نیمی از بیماران تحت درمان با فینرنون توانستند حداقل ۳۰ درصد کاهش در میزان پروتئین ادرار خود داشته باشند؛ معیاری که معمولاً با پیشآگهی بهتر و حفظ طولانیتر عملکرد کلیه ارتباط دارد.
اهمیت این یافتهها از آنجا بیشتر میشود که مطالعات بزرگ قبلی روی فینرنون عمدتاً بر بیماران مبتلا به دیابت نوع دو متمرکز بودند. اکنون مشخص شده است که این دارو در بیماران غیردیابتی نیز اثربخشی قابل توجهی دارد؛ گروهی که بیش از نیمی از مبتلایان به بیماری مزمن کلیه در سراسر جهان را تشکیل میدهند و گزینههای درمانی محدودی در اختیار دارند.
پژوهشگران همچنین گزارش کردند که فینرنون در این مطالعه از نظر ایمنی وضعیت مطلوبی داشته و مشکل جدید یا غیرمنتظرهای در ارتباط با مصرف آن مشاهده نشده است.
به گفته محققان، این نتایج میتواند راه را برای گسترش استفاده از فینرنون در جمعیت بسیار بزرگتری از بیماران هموار کند. اگر این یافتهها به تغییر دستورالعملهای درمانی منجر شود، میلیونها بیمار مبتلا به بیماری مزمن کلیه که دیابت ندارند ممکن است برای نخستین بار به یک گزینه درمانی مؤثر جهت حفظ عملکرد کلیه و کاهش خطر عوارض قلبی و کلیوی دسترسی پیدا کنند.
این خبر را اینجا ببینید.
