شفقنا افغانستان- خبرگزاری الجزیره نوشته که بازی کره‌ای ترامپ این موضوع را آشکار می‌کند که نظم حاکم بر شرق آسیا در حال تغییر است [ یا به عبارت بهتر تغییر سیاست‌های دولت ترامپ در قبال کره حکایت از این می‌کند که نظم حاکم بر شرق آسیا در حال تغییر است].در این مطلب هم‌چنین می‌خوانیم که رویکرد معامله‌گرایانه ترامپ، بی‌ثباتی و عدم‌قطعیت پیرامون تعهدات ایالات متحده را تشدید کرده و روند بازنگری در محاسبات منطقه‌ای را شتاب می‌بخشد [که می‌تواند به این معنا هم باشد که رویکرد معامله‌گرایانه و سودگرایانه ترامپ، حکایت از بی‌ثباتی و عدم قطعیت تعهدات ایالات متحده دارد و تردیدهای موجود در مورد تعهدات ایالات متحده در قبال متحدانش در شرق آسیا را عمیق‌تر و احتمال بازنگری در محاسبات منطقه‌ای را تسریع می‌کند].
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از خبرگزاری الجزیره؛ وقتی پرزیدنت دونالد ترامپ به پنتاگون دستور داد رزمایش مشترک نظامی سالانه ایالات متحده آمریکا و کره جنوبی تحت عنوان «سپر آزادی اولچی» را که برای اواسط ماه اوت برنامه‌ریزی شده بود، از ۱۱ روز به پنج روز کاهش دهد، منطق معامله‌گرایانه رویکرد دونالد ترامپ به شرق آسیا آشکار شد.
این اقدام آمریکا در عین این که سئول را غافلگیر کرد، با واکنش حساب‌شده پیونگ‌یانگ مواجه شد که خود این موضوع تأکید می‌کند چگونه افزایش مداوم تردیدهای موجود در مورد چتر دفاعی ایالات متحده می‌تواند شکل جدیدی به محاسبات استراتژیک در سراسر منطقه شرق آسیا دهد.
ترامپ در مورد دلایل کاهش زمان مانور مشترک آمریکا و کره جنوبی گفت که این تصمیم را به عنوان یک حرکت حسن‌نیت نسبت به کیم جونگ اون اتحاذ کرده و در ادامه نیز او را به عنوان رهبری توصیف کرد که «خیلی خوب می‌شناسد» و با او «رابطه بسیار خوبی» دارد.
ترامپ هم‌چنین ادعا کرد که این رزمایش‌ها سیگنالی «کاملاً نامناسب و خصمانه» به پیونگ یانگ ارسال می‌کنند و این تصمیم را دارای ارتباط مستقیم با خودداری سئول از پیوستن به تلاش‌های جنگی ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی ایران عنوان کرد و به وضوح اعلام کرد که «آمریکا نمی‌تواند از همه این کشورها محافظت کند، به‌خصوص وقتی آن‌ها خود راضی به کمک به ما نمی‌شوند».
پاسخ پیونگ یانگ به ترامپ با دقت تنظیم شده بود. کیم یو جونگ خواهر کیم جونگ اون در این زمینه اظهار داشت که از هرگونه ارتباطی بین این دو رهبر «بی‌اطلاع» است که البته با ادعای ترامپ مبنی بر روابط بسیار مثبت رهبران آمریکا و کره شمالی در تضاد بود.
خواهر رهبر کره شمالی با این حال خاطرات و احساسات شخصی برادرش نسبت به رئیس‌جمهور ایالات متحده را تأیید کرد و نشان داد که پیونگ‌یانگ همچنان پذیرای تعامل با آمریکاست، البته با شرایطی بسیار متفاوت: واشنگتن باید کره شمالی را به عنوان یک کشور هسته‌ای بپذیرد و آن‌چه را که پیونگ یانگ سیاست «خصومت‌آمیز» می‌نامد کنار بگذارد.
واکنش چین به احتمال ازسرگیری تعامل میان ایالات متحده و کره شمالی، اما محتاطانه‌تر، ولی به همان اندازه گویا بود و در واقع نسبت به این چشم‌انداز با احتیاط بیشتری برخورد کرد.
لین جیان سخنگوی وزارت امور خارجه چین با این که از اظهار نظر درباره دیدار احتمالی ترامپ و کیم خودداری کرد؛ ولی با این حال، سفر وانگ یی وزیر امور خارجه چین به سئول موضع کلی‌تر چین را با وضوح بیشتری آشکار کرد.
وزیر امور خارجه چین در این سفر از کره جنوبی خواست تا با دنبال کردن «استقلال استراتژیک واقعی» از هرگونه رویارویی و بلوک‌بندی و جانبداری بپرهیزد و در عین حال خواستار تسریع مذاکرات برای مرحله دوم توافق‌نامه تجارت آزاد چین و کره جنوبی و گسترش همکاری‌های دو کشور در زمینه‌های هوش مصنوعی، گذار سبز و اقتصاد دیجیتال شد.
نکته قابل‌توجه‌تر این‌که وزیر امور خارجه چین نه اشاره‌ای به خلع سلاح هسته‌ای کرد و نه از طرح صلح چندجانبه سئول حمایت کرد و به جای آن از همزیستی مسالمت‌آمیز در شبه‌جزیره کره سخن گفت که حکایت از این می‌کند که رویکرد پکن در راستای پذیرش واقعیت وجود دو دولت مستقل کره قرار گرفته و چندان دیگر به دنبال پیگیری رویکرد خلع سلاح هسته‌ای به عنوان اصل محوری دیپلماسی در شبه‌جزیره کره نیست.
جالب‌تر این‌که ظاهرا واشنگتن نیز در حال طی کردن مسیری موازی با چین است و در شرایطی که در گذشته مرتبا خلع سلاح هسته‌ای را دنبال می‌کرد، در بیانیه اخیر وزارت امور خارجه آمریکا پیرامون گفتگوی تلفنی چو هیون و مارکو روبیو در ۲۵ اوت، به‌طور معناداری هیچ اشاره‌ای به خلع سلاح هسته‌ای نشده بود!
ادامه این مطلب را می‌توانید اینجا بخوانید
