شفقنا افغانستان – یان ایگلند، دبیرکل شورای پناهندگان ناروی، در سفر به افغانستان گفته است که خانواده‌ها در این کشور با بحرانی ناشی از آوارگی، درگیری، شوک‌های اقلیمی و تبعیض جنسیتی روبه‌رو هستند که ماه‌به‌ماه بدتر می‌شود.
به گزارش شفقنا افغانستان، شورای پناهندگان ناروی امروز (چهارشنبه، ۱۸ سنبله) در بیانیه‌ای مطبوعاتی گفته است که پنج سال پس از تصرف افغانستان توسط طالبان، این کشور از سوی جامعه بین‌المللی رها شده و این وضعیت «عواقب وحشتناکی» برای زنان و دختران داشته است.
این نهاد گفته است که یان ایگلند در جریان سفرش به افغانستان با خانواده‌ها و مقام‌های طالبان دیدار می‌کند تا درباره عمق بحرانی که این کشور را درگیر کرده است، گفت‌وگو کند.
ایگلند گفته است: «خانواده‌ها در افغانستان با بحرانی روبه‌رو هستند که ماه‌به‌ماه بدتر می‌شود و ناشی از آوارگی، درگیری، شوک‌های اقلیمی و تبعیض جنسیتی است.»
او افزوده است: «این پنجمین سفر من به افغانستان از زمان تصرف این کشور توسط طالبان در سال ۲۰۲۱ است. هر بار شاهد بحران بشردوستانه عمیق‌تری بوده‌ام که برای زنان و دختران سخت‌تر است.»
به گفته ایگلند، مردم افغانستان طی پنج سال گذشته از کشورهای غربی که متعهد شده بودند هرگز این جامعه را فراموش نکنند، فقط «حمایت لفظی» دریافت کرده‌اند و در عمل «کاملاً در سقوط آزاد رها شده‌اند».
ایگلند گفته است که این هفته با مادرانی دیدار کرده که «چیزی برای دادن به فرزندان‌شان ندارند و از زمستان پیش رو می‌ترسند».
به گفته او، سوءتغذیه نوزادان رو به افزایش است و جوامع در بدترین وضعیت قرار دارند و هیچ راه فراری ندارند.
دبیرکل شورای پناهندگان ناروی گفته است که سازمان‌های بشردوستانه در افغانستان «کمتر از یک‌سوم» بودجه مورد نیاز خود را در اختیار دارند و این وضعیت آن‌ها را مجبور می‌کند درباره این‌که به چه کسانی کمک کنند، تصمیم‌های غیرممکن بگیرند.
این در حالی است که ایران و پاکستان سال گذشته ۲.۹ میلیون و در سال جاری تاکنون بیش از یک میلیون مهاجر افغان را به‌صورت اجباری به افغانستان بازگردانده‌اند.
شورای پناهندگان ناروی می‌گوید مقیاس و سرعت این بازگشت‌ها فشار زیادی بر جوامع، مسکن، معیشت و خدمات عمومی وارد می‌کند؛ بخش‌هایی که پیش از این نیز بیش از حد تحت فشار بوده‌اند.
یان ایگلند گفته است که مهاجران بازگشته تقریباً هیچ کمکی دریافت نمی‌کنند و پس از بازگشت به افغانستان حتی به سرپناه دارای سقف نیز دسترسی ندارند.
با این حال، محدودیت‌های طالبان علیه زنان و دختران نیز رو به افزایش است.
شورای پناهندگان ناروی می‌گوید زنان و دختران در سراسر افغانستان با محدودیت‌های شدیدی، از جمله در زمینه آموزش، کار، رفت‌وآمد و دسترسی به خدمات اولیه، مواجه هستند.
