شفقنا افغانستان- اشپیگل آنلاین نوشت: وحشت و هراس ناشی از مرگ وحشتناک و کشف اجساد آن ۷۱ پناهجو در یک کامیون در اتریش و امروز مرگ دلخراش آن کودک سوری در سواحل ترکیه نه تنها در اتریش و ترکیه بلکه در دیگر کشورها از جمله آلمان نیز کاملا احساس می شود. “اشتفان زایبرت” سخنگوی دولت آلمان روز جمعه گذشته در برلین گفت: “تصور چنین ابعادی از فاجعه آسان نیست”. سخنگوی دولت آلمان همچنین اضافه کرد که باید برای جلوگیری از تکرار چنین فجایعی علیه قاچاقچیان انسان اقدامات لازم صورت بگیرد.
تقاضا برای اقدامات تنبیهی جدی علیه قاچاقچیان انسان روز به روز بیشتر می شود و با مرگ غم انگیز آن پناهجویان بی نوا در اتریش و اکنون آن کودک سه ساله کرد و امثال او در دریای اژه و آن قایق های واژگون در دریای مدیترانه ،باز هم لزوم چنین اقداماتی بیش از پیش خود را نشان می دهد. اگرچه که مبارزه با این قاچاقچیان بی رحم که از وجدان و انسانیت بویی نبرده اند کار آسانی نیست اما به هر حال می تواند هزینه بازی با جان انسان ها را برای آنان بالا ببرد.
در بسیاری از کشورهای جهان افرادی به هر حال ناچار به ترک وطن خود می شوند اما رنج و امیدهای این پناهجویان برای قاچاقچیان در حکم یک منبع درآمد بزرگ است و این به اصطلاح شغل رونق بسیار خوبی دارد. بر اساس آمار منتشر شده توسط یکی از سازمان های مردم نهاد وابسته به گروه های بین المللی روزنامه نگاران در اروپا، از سال ۲۰۰۰ نزدیک به ۱۶ میلیارد یورو از سوی مهاجرین و پناهجویان در سراسر جهان و با هدف رسیدن به خاک اروپا به حساب های قاچاقچیان انسان پول واریز شده است.
بهای مادی که پناهجویان باید به قاچاقچیان انسان بپردازند نرخ ثابتی نیست و بستگی به متغیرهایی چون مسیر، نوع وسیله نقلیه و صد البته نوع مدارک شناسایی جعلی دارد که انتخاب می کنند. بر پایه تحقیقات و ارزیابی های پلیس آلمان از قرار معلوم هر فرار تا ۲۰ هزار یورو می تواند قیمت داشته باشد. برای آگاهی نسبی از میزان رشد و رونق این تجارت کثیف قاچاقچیان انسان کافی است که نگاهی به آمار منتشر شده از سوی اداره آمار پلیس شهر مونیخ آلمان بیاندازیم. بر اساس اعلام پلیس مونیخ تنها در شش ماهه نخست سال جاری ۸۶۰ قاچاقچی انسان در ایالت بایرن بازداشت و راهی زندان شدند و این در حالیست که شمار این افراد بازداشت شده در سال ۲۰۱۴ کمتر از ۳۵۰ نفر بود.
با این حال مردان پشت صحنه و به عبارت بهتر مهره ها و طراحان اصلی این تجارت کثیف همچنان در امنیت کامل به کار خود مشغولند. افراد مورد نظر تنها به کسانی که در این سوی مرز بازداشت می شوند خلاصه نمی شوند و تا قبل از رسیدن به مرزهای اروپای غربی افراد زیادی در صحنه هر فرار حضور دارند و آن را مدیریت می کنند. در حالی که حداکثر راننده و عوامل محلی و پناهجویان به این سوی مرز می آیند، طراحان و صاحبان اصلی این تجارت کثیف در پشت صحنه و آن سوی مرز به کار خود مشغولند. به گفته بازجویان و ماموران تحقیق، قاچاقچیان انسان با جدیت خاصی به کار خود سرگرم هستند به این صورت تعدادی که از آنان به جعل مدارک می پردازند و عده ای دیگر هر لحظه در پی یافتن مسیرهای تازه و امن و تهیه وسایل نقلیه جدید بسر می برند.
قاچاقچیان انسان در اغلب موارد تنها بخشی از مسیر را به همراه پناهجویان طی می کنند و ادامه مسیر تنها بر عهده راننده و گاه بر عهده مسافران نابلد و نگون بخت است. “ماتیاس کنوت” سخنگوی پلیس مونیخ به خبرنگار اشپیگل آنلاین می گوید:” هر اندازه سازمان قاچاقچیان بزرگتر باشد به همان اندازه تعداد کمک دهندگان و همراهان نیز بیشتر است”. با این حال به گفته آقای کنوت در غالب موارد تعداد کمک دهندگان بسیار کم است و یا اصلا کمک دهنده ای وجود ندارد و همه چیز بر عهده خود پناهجوست.
بر پایه اطلاعاتی که ماموران پلیس اتریش به دست آورده اند در سلسله مراتب قاچاقچیان انسان شش تا هفت نفر حضور دارند اما در حال حاضر تنها بر روی دو طبقه از این سلسله مراتب امکان تحقیق و بازپرسی وجود دارد. به گفته ماتیاس کنوت یا همان سخنگوی پلیس شهر مونیخ ماموران تحقیق برای رسیدن به مردان پشت پرده با چالش های بزرگی روبرو می شوند که در عمل کار را به بن بست می کشاند. گروه های ویژه پلیس مسوولیت این تحقیقات را بر عهده دارند و به دلیل حالت خاص این پرونده همکاری میان پلیس کشورهای مختلف از اهمیت ویژه ای برخوردار است و بدون این همکاری اصولا هیچ امیدی برای بازداشت مردان پشت پرده این شبکه مافیایی قاچاق انسان از مدیترانه و اروپا وجود نخواهد داشت.
در رابطه با همکاری ها میان کشورهایی مانند اتریش و یا ایتالیا تقریبا هیچ مشکل خاصی وجود ندارد و همه کارها به خوبی پیش می رود. اما قاچاقچیان انسان غالبا اتباع کشورهایی هستند که در آنها ساختار دولتی دقیقی حاکم نیست و به همین خاطر یک تحقیق بین المللی استاندارد در مورد پرونده پناهجویان و قاچاقچیان انسان در عمل امکان ندارد. به گزارش پلیس آلمان تمامی ۱۴۰ مورد قاچاق انسان به این کشور در سال ۲۰۱۳ در واقع به پناهجویان سوری و قاچاقچیان دریای مدیترانه و بالکان مربوط می شود.
رفتارهای غیرانسانی و جنایتکارانه قاچاقچیان انسان از جمله روی هم انباشتن پناهجویان در قایق ها یا کامیونت های کوچک در واقع روش هایی برای کسب درآمد بیشتر است و صد البته این روش ها برای قاچاقچیان انسان سود سرشاری به همراه داشته است. رسانه های اتریش در اوایل ماه آگوست امسال موردی را گزارش کردند که گرچه در مقایسه با حادثه غم انگیز کشته شدن ۷۱ پناهجو در روزهای اخیر کوچک به نظر می رسد اما در نوع خود بسیار مهم است. داستان از این قرار بود که ماموران پلیس اتریش در یکی از اتوبان های مهم این کشور به کامیونی مظنون می شوند که ظاهرا بیش از ظرفیت خود بار داشته است. ماموران پس از متوقف ساختن کامیون ۸۶ پناهجوی مخفی شده در بار را پیدا می کنند که بسیاری از آنان از شدت گرما و کمبود اکسیژن تعادل روانی و جسمانی خود را از دست داده و به شدت وحشت زده نشان می دادند اما خوشبختانه همه آنها جان سالم بدر برده بودند. در آن زمان هنوز هم قاچاقچیان تا این اندازه اندک وجدان داشتند که مسافران خود را قبل از آغاز سفر از خطرات طول مسیر تا اندازه ای آگاه کنند. شماری از این پناهجویان که غالبا از اتباع افغانستان بودند برای ماموران پلیس تعریف کردند که قاچاقچیان با اطلاع قبلی خانواده ها را بر کشتی های کوچک سوار می کردند، کشتی هایی که چند برابر بیشتر از کشتی های بزرگ امکان واژگون شدن انها وجود دارد.
قاچاقچیان انسان کوتاه زمانی پس از ترک سواحل اژه یا مدیترانه غالبا کشتی ها را ترک کرده و این مسافران نابلد و ناآگاه هستند که باید مسوولیت ادامه سفر را بر عهده گیرند و به قول یکی از این مسافران نجات یافته:” روی کشتی ما همه چیز مانند آن فیلم های سینمایی بود که داستان کشتی شکستگان و سرگردانی آنها را روایت می کند”.
منبع: اشپیگل آنلاین
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام