شفقنا افغانستان-سقوط شهرقندوز، اولین سقوط مرکز یک ولایت پس از سقوط طالبان بود؛ قوی ترین قدرت نمای طالبان در طی چهارده سال پسین به حساب می آید؛ فجیع ترین روی داد جنگی در طی چهارده سال اخیر شمرده می شود. از غارت اموال و دارای مردم گرفته تا اماکن عامه، نهادهایی خیریهء داخلی و بین المللی، کشتار مردم بی گناه، زیر تایرنمودن اجساد مردم، تجاوز جنسی … .
از طرف دیگر، مدیریت جنگی نهادهایی ذی ربط را در لحظه هایی سرنوشت ساز به شدت زیر سوال برد. رئیس جمهور و رئیس اجرائیه تا این حد در پیشگاه مردم و جامعهء جهانی مستآصل نشده بود.
گسست اجتماعی و اتهام بستن ها را به اوج رسانید. طرح بحث ” ستون پنجم ” از کانونی ترین مباحث گردید و کلید واژهء پارلمان و حکومت گردید. رئیس امنیت ملی اگر اشتباه نکنم برای نخستین بار از نمایندگان مردم در پارلمان، مردم افغانستان و شهروندان قندوز، بابت سهل انگاریی که شده پوزش خواست.
رعب و وحشت روح همه را فرا گرفته بود. گویا قندوز خشت اول و زیربنایی این حکومت بود که به دست طالبان کنده شد و خطر فروریختن این دیوار دور از احتمال به نظر نمی رسید. خطر بر گشت به دههء هفتاد، همه را تهدید می کرد.
بازار اتهام بستن ها از جبهه هایی نبرد در قندوز، به مراتب داغ بود و این خود نشان زمین گیرشدن کسانی بود که به همدیگر اتهام می زد و کاری غیر از اتهام بستن از دستش بر نمی آمد. چیزی که واقعا کمرنگ بود؛ وحدت و هماهنگی برای بازپس گیری قندوز بود.
بحث این که در قندوز مقاومت در برابر طالبان نشده است؛ طالبان با لباس آراسته وارد شهر شده اند؛ هماهنگی بین وزارت هایی داخله و دفاع نیست؛ اجازهء جنگ به ارتش داده نشده. همهء این موارد، نزاع قومی را به شدت دامن می زد.
اما “در این بازار داغ نا امیدی” گلولهء پلنگی پوشان این سرزمین، با رهبریت جنرال مراد علی مراد، ناجی این قوم گیرمانده در مغاک بی چارگی گردید. صفیر گلولهء محافظان این سرزمین، به جای اذان طالبان، امصبح در شهرقندوز به آسمان بلند شد و به جای آن که طالبان پشت سر مولوی پاکستانی به نماز ایستادشوند؛ اردوی ملی به مرادعلی مراد در سنگرهایی نبرد اقتدا کردند؛ تا ساکنان گیرماندهء قندوز را نجات دهند.
خوش بختانه چنین شد. در این پیروزی، مرادعلی مراد و ارتش ملی، به اتهام بستن هایی از سر بی چارگی، به گسست اجتماعی، به دامن زدن نزاع قومی پایان داد و ساکنان ارگ و قصر سپیدار را سرخ رو نمود. این موفقیت، با ژست گرفتن هایی دیپلوماتیک، با اتهام بستن ها، با صدور قطعه نامه هایی پر طمطراق به خاطر محکومیت و تقبیح این جنایت، به دست نیامد. بلکه با گلوله و با مدیریت این نبرد به دست آمد. پس گلولهء ارتش و رهبری جنرال مراد علی مراد به نزاع قومی، گسست اجتماعی و محاصرهء مردم قندوز پایان داد و می تواند پایان بدهد. نه ورکشاپ هایی هوتل هایی لوکس و کانفرانس هایی مطبوعاتی!
نویسنده: موسی شفق
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com