شفقنا افغانستان-آنچه که از ابتدای تحلیف ریاست جمهوری اشرف غنی و آغاز رسمی کار وی در دفتر ریاست جمهوری در ساختمان ارگ کابل، بارها گفته و شنیده و دیده شده است چیزی نبوده مگر خود محوری، خود کامگی و استبداد وی در تمام امور داخلی و خارجی.
به نقل از شبکه اطلاع رسانی،خصیصه ای که از زمان نامزدی وی برای ریاست جمهوری و دیگر فعالیت های حکومتی در سالیان قبل کاملا مشهود و هویدا بود گرچه برای شخص رییس جمهور اهرمی تاکنون اصلی و وزنه ای سنگین بوده است اما در مقابل…
اما در مقابل، بسیاری را از اطراف وی تارانده است و اگر حضوری فرمایشی و فرمالیته در ارگ یا وزارت خانه ها یا سازمان های ارشد حکومتی دارند اما فاقد کمترین صلاحیت و اختیار برای فعالیت موثر و مستمر می باشند.
برکناری فله ای و گماشتن گله ای و بلاتکلیفی سرپرست های ولایات و وزارات و مداخله و فرمان مستقیم در تمامی امور خورد و کلان نهادهای اجرایی و قضایی و قانونی، شرایطی در افغانستان پدید آورده است که کاری از پیش نمی رود و همه منفعل و منتظر تصمیم اشرف غنی در جزئی ترین امور هستند.
ولایات بی دستاورد، والی ها دست بسته و سرپرست ها در انتظار حکم جدید این ترسیمی از ولایات افغانستان است که بجز یکی دو ولایت که تعیین شده اند مابقی در بلاتکلیفی و انتظار و انفعال بسر می برند و صرفا به گذراندن وقت در دفاتر و صرف معاشات مصروف اند.
اولین استعفای رسمی دولت وحدت ملی درحالی کلید خورد که نه وزرای تعیین شده و رای اعتماد گرفته در وزارتخانه های مختلف، نه روسای سازمان های ارشد دولتی، نه والی ها، نه سرپرست ها و نه حتی رییس اجرایی و سیل مشاورانش تاکنون کاری از پیش نبرده اند.
عبدالجبار تقوا با هر کارنامه سیاه یا سفید و هر توانایی و ظرفیت یا ناتوانی که دارد در شجاعت میان این همه انفعال و خمودگی و سستی رتبه نخست را کسب کرده است؛ بسیاری از سرپرست ها ترجیح می دهند در قدرت نمادین بمانند اما به وضع موجود اعتراضی ننمایند.
این زنگار بستگی و این تارعنکبوتی که ماه ها است در دوران حکومت وحدت ملی و نیز در یک سال آزگار حکومت حامد کرزی که صرف کشمکش های انتخاباتی شد، بر دست و پای خدمت به مردم ملکی و فعالیت های عمرانی و انکشافی بسته شده بود سرانجام از دفتر والی پایتخت از هم گسست.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com