شفقنا افغانستان-ظاهرا تمامی وعده هایی که پاکستان به اشرف غنی داده مانند همین قولهایی است که در قبال مهاجرین داده است. وقتی براساس توافقنامه 3 جانبه افغانستان، پاکستان و کمیساریای عالی سازمان ملل متحد قرار نبوده پاکستان تا پایان سال 2015 هیچ مهاجری را اخراج کند، این اقدام پاکستان چه معنایی می تواند داشته باشد؟
پاکستان که طی سه دهه گذشته مشکل آنچنانی با مهاجران هموطن ما در آن کشور نداشته است، مدتی است که دیگر نمی تواند آن استفاده لازم را از میان مهاجران افغانستانی برای اجرای نقشه های شوم خود ببرد، بحث اخراج آنان را از پاکستان پیش کشیده بدین بهانه در پی گرفتن امتیازات سیاسی از دولت جدید افغانستان و جامعه جهانی می باشد.
در همین راستا هرچند وقت یکبار تبلیغات اخراج مهاجران هموطن ما را از پاکستان مطرح می کند تا بدین وسیله بتواند شکست های سیاسی و نظامی پی در پی خود را در افغانستان جبران نماید.
هم اکنون هم خبرها حاکی از آن است که در نتیجه اقدامات سختگیرانه پولیس پاکستان علیه مهاجرین افغانستانی در شهرهای اسلامآباد و راولپندی بیشتر مهاجرین در حال ترک پاکستان هستند. در حال حاضر بیشتر تاجران افغانستانی در حال تعطیل کردن فعالیت خود و مهاجرت به ایالت خیبرپختونخوا یا بازگشت به وطن هستند.
سیاست پاکستان سبب شده تا مهاجرین افغانستانی چون اتباع خارجی هستند، توان تظاهرات و مخالفت ندارند، از طرف دیگر چون توان مقاومت در مقابل پولیس را ندارند، چاره ای نمی ماند جز پرداخت رشوت یا متوقف کردن فعالیت کاری شان به نحوی که زندگی روزمره این مهاجرین با تاثیر منفی شدید مواجه شده است.
تمامی این سختگیری های اخیر پاکستان در حالی است که طبق توافق یک ماه پیش سرتاج عزیز مشاور امنیت ملی پاکستان با جانان موسی زی سفیر افغانستان در اسلام آباد قرار بود مهاجران افغانستانی تا آخر سال 2015 در پاکستان زندگی نمایند و کسی آنها را به زور اخراج ننماید تا شرایط مناسب برای بازگشت آنها فراهم گردد.
در این دیدار سفیر افغانستان ضمن تشکر از موقف حکومت مرکزی پاکستان گفت که دولت وحدت ملی عزم جدی برای بازنگری مکمل استراتژی بازگشت مهاجران دارد تا زمینه عودت آنها میسر گردد و در این راستا سهم مهاجران در پالسی های عمده دولت به شمول پالسی ملی زیربناها، پالسی ملی زراعت و سایر پالسی های عمده دولت فراهم نماید و این هم با طرح یک پلان سطحی عاجل ممکن و باید مساله عودت داوطلبانه و دایمی مهاجران از طریق مهیا ساختن شرایط لازم صورت پذیرد.
اما ظاهرا تمامی وعده هایی که پاکستان به اشرف غنی داده مانند همین قولهایی است که در قبال مهاجرین داده است. وقتی براساس توافقنامه 3 جانبه افغانستان، پاکستان و کمیساریای عالی سازمان ملل متحد قرار نبوده پاکستان تا پایان سال 2015 هیچ مهاجری را اخراج کند، این اقدام پاکستان چه معنایی می تواند داشته باشد؟
این نکته را نیز نباید فراموش کرد که اگر مقامات پاکستان افغانستانی ها را اخراج و با شکل نامناسبی به وطن عودت می دهد، نباید این موضوع را نادیده بگیرند که هزاران پاکستانی همانند آنها در افغانستان به طور غیر قانونی و بدون مدرک دارای شغل و گشت و گذار هستند که در بسیاری از ناامنی ها و خرابکاری ها ارتباط مستقیم دارند.
در واقع، پاکستانی ها در افغانستان انتحار، جاسوسی، قاچاق مواد مخدر را به صورت گسترده رواج داده اند و همه مردم شاهد اغتشاشات پاکستانی ها در چند دوره اخیر بوده اند اما چرا دولت افغانستان تصمیمی را برای این عده مهاجر اتخاذ نمی کند، جای سوال دارد. اکنون از شرق تا غرب و از جنوب تا شمال کشور ما را پاکستانیها گرفته اند ولی هیچگاه این چنین سیاستی در قبال آنها نبوده است.
تازه این در حالی است که پاکستان از اقامت بیش از سه میلیون پناهجوی افغانستانی، همواره پول هنگفتی را از سوی سازمان ملل در امور پناهندگان به دست آورده است.
افغان پیپر
انتهای پیام